Η απόφαση του Ορκωτού Εφετείου για την καταδίκη των ναζί είναι ομολογουμένως από τις σημαντικότερες στιγμές της Ελληνικής Δικαιοσύνης. Γιατί ανταποκρίνεται στο κοινό περί δικαίου αίσθημα της Ελληνικής κοινωνίας, που θέλει να ξορκίσει φαντάσματα του βασανισμένου παρελθόντος της.
Γράφει ο Γιάννης Γερ. Ζαπάντης
Στον απόηχο της απόφασης αρχίζουν να διαφαίνονται στιγμές, πρόσωπα και εικόνες που θεμελίωσαν τις συνθήκες απονομής δικαιοσύνης στην πολύκροτη υπόθεση. Που σημαδεύουν το χρονικό επίτευξης ενός καίριου πλήγματος στη φασιστική νοοτροπία εντός των συνόρων της χώρας.
Η δημοσιότητα της δίκης, ο ξεσηκωμός στα social media, η βαρύτητα αλλά και ο απάνθρωπος χαρακτήρας των κακουργηματικών πράξεων, έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση ολοκληρωμένης αντίληψης από την πλευρά της κοινής γνώμης.
Ο πολυετής αγώνας της Μάγδας Φύσσα να αποδοθεί δικαιοσύνη, συγκίνησε, ενεργοποίησε το ενδιαφέρον του κόσμου και κινητοποίησε την αποτελεσματική αντίδραση της κοινωνίας, ως μία μορφή – σύμβολο της αντιναζιστικής δράσης.
Μέρος του κοινωνικού συνόλου έδρασε αλλά και πανηγύρισε με εξωστρέφεια για το αποτέλεσμα της απόφασης.
Υπάρχει όμως ένα μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας που ενήργησε με καταλυτικό τρόπο αλλά δε μνημονεύεται στα επινίκια της ιστορικής απόφασης. Η βουβή πλειοψηφία.
Συμπολίτες που προτίμησαν να μην ενημερώσουν την εικόνα του προφίλ τους στα social με μηνύματα κατά των ναζί. Που δεν ανάρτησαν δημοσιεύσεις για την υπόθεση και που δεν παρευρέθηκαν στη διαδήλωση την ημέρα της απόφασης. Ενδεχομένως κάποιοι από τους ενεργούς πολίτες να τους χαρακτηρίζουν ως ανθρώπους του “καναπέ” και αδιάφορο σώμα της Ελληνικής κοινωνίας. Αλλά στην πραγματικότητα το συντριπτικό τους κομμάτι δεν είναι.
Η βουβή πλειοψηφία προτίμησε να δίνει τον αγώνα της στους χώρους της καθημερινότητας. Πρόκειται για συμπολίτες με βαθιά δημοκρατική συνείδηση, που δεν την περιχαρακώνουν στα ιδεολογικά όρια μίας κομματικής παράταξης. Χρήσιμες μονάδες της κοινωνίας που χρησιμοποίησαν τα επιχειρήματα τους για να πείσουν αδαείς πως ο φασισμός δεν αποτελεί άμυνα ή αντίδραση στα κακά που βιώνουμε. Αλλά βαθιά σήψη και παθογόνο πλήγμα στην ανθρώπινη προσωπικότητα. Μία καταστροφική σεισμική δόνηση στα θεμέλια της κοινωνικής συνοχής.
Είναι άνθρωποι που έδρασαν παντού, στο εργασιακό περιβάλλον, στα καθημερινά ψώνια, στα ταξί και τα μέσα μαζικής μεταφοράς, στις συζητήσεις της παρέας, ορθώνοντας το δημοκρατικό τους ανάστημα. Άνθρωποι δίκαιοι, που πιστεύουν πως στο πρόσωπο της Μάγδας Φύσσα ταυτίζονται και άλλες χαροκαμένες μάνες. Οικογένειες που αναζητούν δικαίωση και δικαιοσύνη για τα δικά τους θύματα. Αδικοχαμένα πρόσωπα που πλήρωσαν με τη ζωή τους τη βία, το μίσος, την τρομοκρατία και τον εξτρεμισμό και από άλλα ή και τα ίδια δήθεν ιδεολογικοπολιτικά ή ταξικά μετερίζια.
Η βουβή πλειοψηφία είναι οι πολίτες εκείνοι που συντέλεσαν στην αλλαγή των συνθηκών του περιβάλλοντος, που επώασε τη γέννηση του ναζιστικού φιδιού.
Που αθόρυβα με τα επιχειρήματα τους και την κατάθεση της γνώμης τους όταν αυτό ήταν αναγκαίο, συντέλεσαν στη δημιουργία του κλίματος περιθωριοποίησης της Χρυσής Αυγής.
Πολίτες με μετριοπαθή άποψη για τα πράγματα αλλά απολύτως ενημερωμένοι, θεωρώντας εξίσου σημαντικές και τις άλλες αποφάσεις του Εφετείου στη δίκη των ναζιστών. Όπως την απόφαση της υπόθεσης του νεκρού Σαχζάτ Λουκμάν με την οποία φορτίζονται συναισθηματικά από τη βιβλική φιγούρα του πατέρα του και ταυτίζονται με το βλέμμα ανακούφισης που αυτός είχε στη φωτογραφία που έκανε το γύρο του διαδικτύου, στο περιθώριο της πολύκροτης απόφασης.
Γιατί αυτή η βουβή πλειοψηφία, οι μέρμηγκες γαλούχησης και έκφρασης των δημοκρατικών αξιών, αποτελούν το ίδιο, το αυτό, το “κοινό περί δικαίου αίσθημα”.
Είναι αλήθεια πως ο αγώνας ενάντια σε κάθε τι φασιστικό δεν τελείωσε.
Εξάλλου το αποτύπωμα των 440.996 ψηφοφόρων της εγκληματικής οργάνωσης που της έδωσαν δικαίωμα συμμετοχής στη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος, παραμένει ενεργό και εκτός αρχείου. Γιατί το σώμα αυτών των ψηφοφόρων πλην των κατηγορούμενων στη δίκη, δεν δικάστηκε αλλά και δεν καταδικάστηκε.
Αλλά η σημαντική αυτή δικαστική απόφαση η οποία ταυτίζεται με το κοινό περί δικαίου αίσθημα – έτσι όπως αυτό διαμορφώθηκε από τα γεγονότα – αφυπνίζει τα αντανακλαστικά της κοινωνίας. Δίνει την ευκαρία σε κάθε πολίτη να καταπολεμήσει το φασισμό όχι σαν ιδεολογία, αλλά ως νοοτροπία. Ως φιλοσοφία και στάση ζωής από όπου και αν προέρχεται.
Γιάννης Γερ. Ζαπάντης
https://kidshub.gr/%cf%83%ce%b5-%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%bf-%ce%b5%cf%80%ce%af%cf%80%ce%b5%ce%b4%ce%bf-%cf%85%ce%b3%ce%b5%ce%b9%ce%bf%ce%bd%ce%bf%ce%bc%ce%b9%ce%ba%ce%ae%cf%82-%ce%b1%cf%83%cf%86%ce%ac%ce%bb%ce%b5%ce%b9/
