Μία παράπλευρη απώλεια της πανδημίας είναι και η αποφυγή της σωματικής επαφής κι ειδικά της αγκαλιάς. Οταν συναντιόμαστε με αγαπημένα μας πρόσωπα και δεν μπορούμε να τα αγκαλιάσουμε, αισθανόμαστε κάπως περίεργα. Μικροί και μεγάλοι.
Οι αγκαλιές όμως εκτός από ευχάριστες, είναι κι απαραίτητες και για τη ψυχική μας υγεία. Αποδεδειγμένα η φυσική επαφή, μειώνει το στρες και μας κάνει να αισθανόμαστε καλύτερα. Η μοναξιά, ο θυμός και κάθε αρνητικό συναίσθημα καταπολεμάται από την οξυτοκίνη, την ορμόνη που παράγει ο οργανισμός μας όταν αγκαλιαζόμαστε. Παράλληλα, αυξάνονται τα επίπεδα σεροτονίνης, της «ουσίας της ευτυχίας».
Πώς όμως μπορούμε να αγκαλιαζόμαστε αυτή την περίοδο;
Η Linsey Marr, ειδική επιστήμονας σε αερογενώς μεταδιδόμενα νοσήματα, υπολόγισε με μαθηματικά μοντέλα την πιθανότητα μετάδοσης του ιού κατά τη διάρκεια μίας σύντομης αγκαλιάς. Προς μεγάλη μας έκπληξη, ο κίνδυνος αυτός είναι μικρός.
Ο λόγος είναι ο εξής: δεν ξέρουμε το ακριβές ιικό φορτίο που χρειάζεται για να κολλήσουμε τον κορονοϊό, όμως κυμαίνεται μεταξύ 200 και 1000 στελέχη του ιού. ‘Ενας μέσος βήχας μπορεί να έχει 5.000-10.000 στελέχη που η πλειοψηφία τους καταλήγει στο πάτωμα ή στις γύρω επιφάνειες. ‘Οταν 2 άνθρωποι είναι σε κοντινή επαφή περίπου το 2% από τα στελέχη του ιού στον βήχα του ενός, θα εισπνεύσει το άλλο άτομο, δηλαδή 100-200 στελέχη.
Αφού λοιπόν τις χρειαζόμαστε τις αγκαλιές, μπορούμε να τις κάνουμε άφοβα τηρώντας κάποια μέτρα ασφαλείας. Δείτε τα dos και τα don’ts της αγκαλιάς!
❌
Μην κοιτάτε προς την ίδια κατευθύνση
✔️
✔️
Αφήστε τα παιδιά να σας αγκαλιάσουν στο ύψος της μέσης
✔️
Φιλήστε τα παιδιά στο πίσω μέρος του κεφαλιού
Αγκαλιαστείτε άφοβα λοιπόν. Κάνει καλό!
