Η Χριστίνα Γκίκα, σύμβουλος υποστήριξης γονέων, εξηγεί την ανάγκη που έχουν τα παιδιά να νιώθουν ικανά, αυτόνομα και ανεξάρτητα. Ως εκ τούτου οι γονείς πρέπει να βοηθήσουν όταν και εφόσον τους ζητηθεί.
Στην ανάρτησή της επισημαίνει:
“Κάτσε να στο βάλω εγώ, δεν μπορείς”
“Να σε βοηθήσω, δυσκολεύεσαι”
“Δεν μπαίνει έτσι, δεν θα μπει έτσι”
“Το βάζεις λάθος. Κάτσε να βοηθήσει ο μπαμπάς”
Το παιδί κάνει μια προσπάθεια να καταφέρει κάτι. Αισθάνεται ικανό ότι μπορεί, θέλει να το ανακαλύψει μόνο του, νιώθει αυτόνομο, ανεξάρτητο και έχει πάρει την πρωτοβουλία να το προσπαθήσει. Δεν έχει ζητήσει την βοήθεια μας ενώ είμαστε ακριβώς μπροστά του ή δίπλα του.
Καταλαβαίνω την έντονη παρόρμηση μας, να το ισιώσουμε λίγο, το ότι βλέπουμε πώς δεν το πάει καλά και μπορεί να κρασάρει, το ότι θα αργήσουμε αν περιμένουμε να το βάλει μόνος του ή να το προσπαθήσει μόνος του. Έχω αισθανθεί τον εκνευρισμό του “Θα ξημερώσουμε εδώ πέρα” 
Του κλέβουμε μωρέ πολύ την αίσθηση αυτή ότι τα καταφέρνει, την αίσθηση ότι μπορεί να φροντίσει τον εαυτό του, μπορεί να βρει μια λύση, την ανεξαρτησία του…
Αν βλέπουμε να ανεβάζει παλμούς μπορούμε μαλακά να ρωτήσουμε “Χρειάζεσαι βοήθεια με αυτό; Μπορεί να είναι δύσκολο κάποιες φορές”
Και αν πει όχι, καθόμαστε λίγο στα αυγά μας Συχνά μπορεί να το καταφέρει και τότε η αίσθηση για το παιδί είναι μοναδική
Συχνά μπορεί να το καταφέρει και τότε η αίσθηση για το παιδί είναι μοναδικήΔιαβάστε ακόμη
Δείτε ακόμη
Share This Post
