Οι αυξημένες υποχρεώσεις που συνοδεύονται από την ανατροφή των παιδιών δημιουργούν στους γονείς έντονα το αίσθημα της μοναξιάς.
Μια νέα εθνική έρευνα που διεξήχθη από το Ιατρικό Κέντρο Wexner του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Οχάιο αποκαλύπτει ότι η πλειοψηφία των γονέων βιώνουν έντονα το αίσθημα της μοναξιάς, της απομόνωσης, αλλά και εξάντληση από τις απαιτήσεις της γονεϊκότητας, με πολλούς να αισθάνονται έλλειψη υποστήριξης για την εκπλήρωση αυτού του ρόλου.
- Περίπου τα δύο τρίτα (66%) ένιωσαν τις απαιτήσεις της γονεϊκότητας μερικές φορές ή συχνά νιώθουν απομόνωση και μοναξιά.
- Περίπου το 62% νιώθει εξαντλημένο από τις ευθύνες του ως γονιός.
- Σχεδόν 2 στους 5 (38%) αισθάνονται ότι δεν έχουν κανέναν να τους υποστηρίξει στον γονεϊκό τους ρόλο.
- Σχεδόν 4 στους 5 (79%) θα εκτιμούσαν έναν τρόπο σύνδεσης με άλλους γονείς εκτός εργασίας και σπιτιού.
«Δουλεύω από το σπίτι πλήρως και μάλιστα έχω δουλειά όπου συχνά είμαι στην κάμερα και συμμετέχω σε κλήσεις μέσω Zoom», δήλωσε η Anne Helms, μητέρα δύο μικρών παιδιών στους Κολόμπους του Οχάιο. «Οστόσο, δεν υπάρχει η μικρή κουβέντα, δεν ακούς το “Πώς είναι τα παιδιά σου; Πώς πάει;” Και δεν ακούς πολλές ειλικρινείς απαντήσεις όταν ρωτάς, “Πώς πάει;”
«Υπάρχουν μέρες που η μόνη κουβεντούλα που κάνω είναι με τον σκύλο μου, επειδή δουλεύω μόνη μου», πρόσθεσε.
Διαφορά ανάμεσα σε εικονική συνάντηση και προσωπική επαφή
«Είναι προφανές ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε μια εικονική συνάντηση και την προσωπική επαφή», δήλωσε η Kate Gawlik, κλινική καθηγήτρια στο Κολλέγιο Νοσηλευτικής του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Οχάιο και ερευνήτρια για την εξάντληση των γονέων, και τη μητέρα τεσσάρων μικρών παιδιών. «Χάνεις πολλές από αυτές τις μικρές αλληλεπιδράσεις που θα είχες στους διαδρόμους. Απλά, μεγάλο μέρος αυτής της προσωπικής επαφής έχει εξαλειφθεί και, σε πολλές περιπτώσεις, δεν έχει ξαναενταχθεί στην κοινωνία
«Ακόμη και στους χώρους όπου προσπαθώ να αναζητήσω άλλους γονείς, είναι σαν να χανόμαστε μέσα στο χάος γιατί γίνεται στο παιδικό σταθμό, κατά την παράδοση ή την παραλαβή, όπου όλοι έχουν τυφλό σημείο», πρόσθεσε η Helms. «Και νομίζω ότι είναι δύσκολο να κάνεις φίλους όταν αισθάνεσαι ευάλωτος.»
Το αίσθημα της μοναξιάς έχει αρνητικές επιπτώσεις
Η μοναξιά μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στην κατάσταση, σημείωσε η Δρ Gawlik. «Η μοναξιά έχει αποδειχθεί ότι επηρεάζει τόσο τη σωματική όσο και την ψυχική σας υγεία. Από καρδιαγγειακές παθήσεις έως κατάθλιψη, άγχος, γνωστική έκπτωση και ακόμα και το ανοσοποιητικό σας σύστημα. Μια μελέτη μάλιστα έδειξε ότι η κοινωνική απομόνωση για παρατεταμένο χρονικό διάστημα ισοδυναμεί με το κάπνισμα περίπου 15 τσιγάρων την ημέρα.»
Ως τρόπο αντιμετώπισης, η Δρ Gawlik δημιούργησε ένα πρόγραμμα έξι εβδομάδων για γονείς που φέρνει τους γονείς κοντά, επιτρέποντας την ευθραυστότητα και τη συμπόνοια σχετικά με τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν και να βρίσκουν υποστήριξη. Εκεί η Helms συνειδητοποίησε ότι δεν ήταν μόνη της.
Η Δρ Gawlik τόνισε επίσης την ανάγκη για αυτοφροντίδα και τη σημασία της σύνδεσης με άλλους. «Το να έχεις κάποιον με τον οποίο μπορείς να σχετιστείς, και το αίσθημα της σύνδεσης, ότι κάποιος άλλος περνάει τα ίδια, μπορεί να είναι πολύ δυνατό όταν προσπαθείς να αντιμετωπίσεις τη μοναξιά», είπε.
Τί προτείνει η κλινική καθηγήτρια
Η Δρ. Gawlik προτείνει να αναζητούμε ομάδες γονέων, είτε διοργανώνονται σε κέντρα κοινότητας είτε μέσω του εργοδότη σας. Οι γονείς μπορούν επίσης να αναζητήσουν παιχνίδια, λέσχες βιβλίου, αθλητικές ομάδες ή να ξεκινήσουν συνομιλίες με άλλους για να προγραμματίσουν συναντήσεις με τα παιδιά τους.
«Η γονεϊκότητα μπορεί να περικλείει αρκετή μοναξιά, αλλά θα είναι πιο εύκολο να τη διαχειριστείτε, εάν έχετε γύρω σας ανθρώπους που μπορούν να σας υποστηρίξουν. Μπορεί να είναι δύσκολο να αρχίσετε να αναζητάτε επαφές, επειδή, σε κάποιο βαθμό, θα πρέπει να είστε ευάλωτοι και, μερικές φορές, θα χρειαστεί χρόνος και προσπάθεια. Αρκεί όμως να κάνετε το πρώτο βήμα» κατέληξε η Δρ Gawlik.
