Τα παιδιά πρέπει να μάθουν να διαχειρίζονται το σώμα τους, μόνο όπως τα ίδια επιθυμούν. Το σώμα τους, τους ανήκει και δεν αρκεί να λένε μόνο το ΟΧΙ. Πρέπει να μάθουν και για τα ίδια αλλά και για τους άλλους ότι υπάρχει το ενεργό, αυθόρμητο και χαρούμενο ΝΑΙ.
Πολύ συχνά γονείς, συγγενείς και φίλοι, πάνω στη λαχτάρα τους να αγκαλιάσουν, να φιλήσουν, να χαρούν τα παιδιά τους, ξεχνούν πως το σώμα ανήκει μόνο στα ίδια και όχι σε εκείνους και πως εκείνα έχουν κάθε δικαίωμα στην αυτοδιαχείρισή του. Έτσι, τα παιδιά μαθαίνουν πως όλοι οι υπόλοιποι μπορούν να τα αγγίζουν κατά βούληση και χάνουν την ευκαιρία να καθορίσουν τη δική τους ανοχή και θέληση για αγγίγματα.
Κι όμως η βασική αυτή «εκπαίδευση» ξεκινά από βρεφική ηλικία. Αν τα παιδιά δεν θέλουν να τα φιλάμε, να τα αγκαλιάζουμε, να τα γαργαλάμε είναι δικαίωμα τους. Τα «δώσε ένα φιλάκι στη θεία», «κάνε μία αγκαλιά στον ξάδελφο»…δίνουν στα παιδιά το λάθος μήνυμα. Όσο αθώες κι αν είναι αυτές οι προτροπές, μην ξεγελιέστε… είναι λάθος.
O κόσμος που μεγαλώνουν έχει πολλά καλά αλλά και κακά. Μόνο όταν γίνεσαι γονιός αρχίζεις και καταλαβαίνεις τους κινδύνους. Και είναι σίγουρο ότι δεν θα είστε πάντα μπροστά σε ότι άσχημο μπορεί να τους συμβεί. Η παιδική κακοποίηση δεν συμβαίνει μόνο σε τριτοκοσμικές χώρες και στις φτωχογειτονιές.
Πάνω από 90.000 παιδιά υποστηρίζονται κάθε χρόνο από «Το Χαμόγελο του Παιδιού». Η «Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή για τα Παιδιά SOS 1056», δέχτηκε 271.996 τηλεφωνικές κλήσεις το 2018 (221.152 το 2017). Και σκεφτείτε ότι το ποσοστό αναφοράς σεξουαλικής κακοποίησης είναι εξαιρετικά χαμηλό (0,3%), πράγμα που σημαίνει, ότι τέτοια περιστατικά συνεχίζουν να μένουν μυστικά.
Στην Αμερική, 1 στα 9 κορίτσια και 1 στα 53 αγόρια έχουν υποστεί σεξουαλική κακοποίηση μέχρι την ενηλικίωσή τους.
Φυσικά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει τα παιδιά να μεγαλώνουν μέσα στον φόβο. Γι αυτό και η αυτοδιαχείριση του σώματος τους παίζει καθοριστικό ρόλο. Η συναίνεση και η αυτονομία του σώματος είναι το κλειδί.
Λέγοντας αυτονομία του σώματος, εννοούμε το δικαίωμα του καθενός μας να ορίζει μόνος του το σώμα του. Το παιδί πρέπει να το γνωρίζει αυτό, όπως επίσης και όλα τα μέρη του σώματος, τα συναισθήματα και τις επιθυμίες.
Μιλήστε στα παιδιά σας για το ανθρώπινο σώμα, τη σεξουαλικότητα και τις διαφορετικές εκφάνσεις της. Τα σημεία του σώματος μας έχουν ονομασίες. Έτσι, μιλάμε στα παιδιά με τις ορολογίες που πρέπει. Δεν είναι «μεμέ», είναι στήθος, δεν είναι «κοχύλι», είναι αιδοίο, δεν είναι «τσουτσού», είναι πέος. Αποδεχόμαστε την παιδική σεξουαλικότητα, είμαστε εκεί να ακούσουμε τις απορίες τους και να της επεξηγήσουμε, με ειλικρίνεια και αποδοχή.
Οσο σημαντικό είναι το παιδί να βάζει τα δικά του όρια αλλά τόσο είναι να μάθει να σέβεται και τα όρια του άλλου. Και εδώ έρχεται η έννοια της συναίνεσης. Όταν κάποιος δεν αντιδρά, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι συναινεί. Οι γονείς που μεγαλώνουμε αγόρια, πρέπει να τους το δώσουμε να το καταλάβουν καλά αυτό. Διδάσκουμε πως η αγάπη αναπτύσσεται μεταξύ δυο ανθρώπων, όποιων ανθρώπων, αρκεί να συναινούν και οι δυο στη σχέση.
Είναι βέβαιο ότι όσο μεγαλώνει το παιδί σας, δεν θα μπορείτε να είστε δίπλα του συνέχεια. Ο καλύτερος τρόπος για να το θωρακίσετε είναι να το εκπαιδεύσετε να διαχειρίζεται αυτόνομα το σώμα του και φυσικά να είστε ανοιχτοί να ακούσετε οποιαδήποτε ιστορία έχει να σας διηγηθεί.
