Μόλις τα παιδιά φτάσουν τα 5 τους χρόνια, μπορούν πια να παίξουν πιο πολύπλοκα παιχνίδια. Αφήνουν πίσω τους τα παιχνίδια μίμησης και ρόλων, και το παιχνίδι τους εξελίσσεται πια στο επόμενο στάδιο. Ετσι για τα παιδιά 5-7 ετών, το πιο σημαντικό είναι η φαντασία τους. Το σημαντικό είναι ότι αυτά τα παιχνίδια, δίνουν στο παιδί την αίσθηση πως όλα είναι δυνατά.
Το παιχνίδι φαντασίας δεν είναι απλώς μια εκτόνωση για το παιδί. Είναι ένα βασικό μέσο για να καταλάβει καλύτερα τον κόσμο και τη δική του θέση μέσα σε αυτόν. Οταν το παιδί πάρει ένα χάρακα και το “μετατρέψει” σε σπαθί ασκείται στο να κινείται μεταξύ του αντικειμενικού και του υποκειμενικού, μεταξύ του εξωτερικού κόσμου και του εσωτερικού κόσμου. Φυσικά και γνωρίζει ότι δεν είναι πραγματικό σπαθί και δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για αυτό. Ο τρόπος που θα παίξει με το “σπαθί” του όμως δείχνει τόσο στοιχεία της δικής του ιδιοσυγκρασίας του όσο και στοιχεία συμπεριφορών των οικείων του.
Σε αυτή την ηλικία, είναι σημαντικό τα παιδιά να παίζουν τέτοιου είδους παιχνίδια και με άλλα παιδιά κι όχι μόνο με μεγάλους. Σε αυτή τη φάση βέβαια λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, η επαφή με άλλα παιδιά εκτός των αδελφιών που ζουν στο ίδιο σπίτι, δεν επιτρέπεται. Οταν λοιπόν επανέλθει η ζωή μας στο φυσιολογικό, και τα παιδιά ξαναπαίξουν όλα μαζί, αφήστε τα να λύσουν τις διαφορές τους μόνα τους μέχρι του σημείου βέβαια που δεν δημιουργείται πρόβλημα σε κάποιο παιδί. Εκεί πρέπει να επέμβετε και να δώσετε μία ώριμη και επικοδομητική λύση.
Για τα μεγαλύτερα παιδιά 7-9 ετών, ξεκινάει η εποχή των κανόνων όπου η κατανόηση και η τήρηση τους είναι σημαντικές. Τα παιδιά φυσικά αντιδρούν στους κανόνες- και σε ποιον αρέσουν άλλωστε;- αλλά εδώ ο ρόλος μας είναι σημαντικός για τους διδάξουμε τη σημασία των κανόνων.
Ξεκινάμε ένα οποιοδήποτε παιχνίδι σύμφωνα με τους κανόνες του. Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, και χωρίς να πούμε τίποτα, αλλάζουμε τους κανόνες. Για παράδειγμα, ενώ έχω παίξει και είναι η σειρά του παιδιού, παίρνω πάλι το ζάρι, ρίχνω και προχωρώ όσα τετράγωνα θέλω, ανεξάρτητα από το τι λέει το ζάρι. Δεν λέμε τίποτα στο παιδί, αλλά περιμένουμε την αντίδρασή του. Σίγουρα θα ξαφνιαστεί και μπορεί να θυμώσει γιατί «κλέβουμε». Αυτή είναι μια καλή ευκαιρία να εξηγήσουμε ότι οι κανόνες μας καθοδηγούν, βοηθούν να υπάρχει τάξη και δεν κάνει ο καθένας ότι θέλει, γιατί τότε η ζωή μας αναστατώνεται, όπως αναστατώθηκε το παιχνίδι μας.
Σε αυτή την ηλικία αρέσουν πολύ φυσικά τα βιντεοπαιχίδια. Και εδώ όμως πρέπει να μπουν κανόνες και όρια. Επίσης παρακινήστε τα παιδιά να παίξουν και με άλλα πράγματα. Κρυφτό, πόλεμος, ζωγραφική και επιτραπέζια είναι με διαφορά τα πιο αγαπημένα παιχνίδια αυτής της ηλικίας. Προτρέψτε τα να δοκιμάσουν και διαφορετικά είδη παιχνιδιών για να διευρύνουν τις παραστάσεις τους και να ανακαλύψουν πτυχές του ευατού τους.
Ο ρόλος των γονιών, είναι πολύ σημαντικός, αφού λειτουργεί ως εμψυχωτής ενθαρρύνοντας την ενασχόληση του παιδιού με το παιχνίδι και προσφέροντας θετική ενίσχυση, λειτουργεί ως συμμέτοχος στο παιχνίδι, επιτυγχάνει την καλύτερη γνωριμία και κατανόηση του χαρακτήρα του παιδιού του, των ικανοτήτων και ενδιαφερόντων του εντοπίζοντας προβλήματα και ανάγκες του.
Διαβάστε επίσης :
- Η μεταδοτικότητα του Κορωνοϊού στα πάρκα
- Σωτήρης Τσιόδρας, ο γιατρός που κέρδισε την εμπιστοσύνη μας
