‘Ισως η λύση να είναι πιο κοντά από ποτέ για την επιβίωση του Θεατρικού Μουσείου. Η ιδέα του θεατρικού Μουσείου που ξεκίνησε το 1938 από τον Γιάννη Σιδέρη, άντεξε τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, την Δικτατορία, και εδραιώθηκε το 1976 την εποχή της μεταπολίτευσης. ‘Ομως τα τελευταία χρόνια είναι κλειστό από τα συσσωρευμένα χρέη του.
Τo υπουργείο Πολιτισμού προτείνει να αγοράσει τη συλλογή του Κέντρου Μελέτης και Ερευνας του Ελληνικού Θεάτρου – Θεατρικό Μουσείο (ΚΜΕΕΘ-ΘΜ) στο ύψος των χρεών του. «Η βούληση είναι να τελειώσει η περιπέτεια του Θεατρικού Μουσείου», λέει στην «Κ» η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη.
Ο χώρος που στεγάζει το Θεατρικό Μουσείο είναι το νεοκλασικό κτίριο της οδού Σταδίου 47, κληροδότημα Αλέξανδρου Σούτσου, το οποίο παραχωρήθηκε, βάσει συμφωνίας, από την Εθνική Πινακοθήκη στο ΥΠΠΟΑ.
Θεωρείται «το πιο σημαντικό εθνικό μουσείο θεάτρου της Ευρώπης», με 150.000 φωτογραφίες, 200.000 προγράμματα και 50.000 τόμους.
Η βιβλιοθήκη του περιλαμβάνει σημαντικό αριθμό βιβλίων και περιοδικών που καλύπτουν τόσο το ελληνικό και ξένο δραματολόγιο, όσο και τη θεατρολογική μελέτη και έρευνα. Ιδιαίτερα πολύτιμες είναι επίσης και οι συλλογές χειρογράφων θεατρικών έργων, παλιών θεατρικών εκδόσεων και σπανίων θεατρικών μεταφράσεων.
Η Θεατρική Βιβλιοθήκη του αποτελεί μοναδική και ανεξάντλητη πηγή πληροφόρησης για όλους όσους ασχολούνται με το Θέατρο.
Αξίζει ιδιαίτερα να σημειωθεί ότι απο το 1992 λειτουργούσε Τμήμα Μηχανογράφησης της Βιβλιοθήκης και των Αρχείων του Κέντρου, έτσι ώστε η ανεύρεση των στοιχείων να πραγματοποιείται με τρόπο τεκμηριωμένο και ακριβή και, ταυτόχρονα, να διευκολύνεται η εξυπηρέτηση του κοινού σ’ ελάχιστο χρόνο.
