Οι επιστήμονες αρχίζουν και κατανοούν πως η ΔΕΠΥ και ο αυτισμός μπορεί να συνυπάρχουν και να αλληλεπικαλύπτονται.
Οι μελέτες αποκαλύπτουν μια πολύπλοκη αλληλεπίδραση μεταξύ γενετικών παραγόντων, χαρακτηριστικών και εγκεφαλικής δομής, που φαίνεται να βρίσκεται πίσω από τη διπλή αυτή διάγνωση.
Τα ευρήματα αυτά εγείρουν νέα ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο ορίζονται και αντιμετωπίζονται οι δύο παθήσεις αναφέρει το nationalgeographic.com.
Η κλινική ψυχολόγος Κολίν Σίρα αναγνώρισε πρώτα τη ΔΕΠΥ της ενώ αξιολογούνταν τα παιδιά της και αργότερα, μετά από επτά χρόνια, διαγνώστηκε και η ίδια μαζί με τα παιδιά της με αυτισμό. Περιγράφει αυτήν την εμπειρία ως συνεχές «πόλεμο με τον εαυτό σου», λέγοντας ότι η προσωπικότητά της είναι «ADHD μπροστά, αυτισμός στο τέλος».
Η συνύπαρξη ΔΕΠΥ και αυτισμού
Η κατάσταση αυτή, γνωστή ως AuDHD, δεν αποτελεί επίσημη διάγνωση, αλλά η συνύπαρξη ΔΕΠΥ και αυτισμού φαίνεται να είναι συχνή και συχνά υποδιαγνωσμένη.
Μια μελέτη του 2025 έδειξε ότι περίπου 45% των ενηλίκων με ΔΕΠΥ έχουν αυτιστικά χαρακτηριστικά, αλλά μόνο 1,7% είχαν επίσημη διάγνωση αυτισμού.
Η συνύπαρξη μπορεί να δυσκολεύει τη διάγνωση, καθώς τα χαρακτηριστικά των δύο καταστάσεων μπορούν να αλληλεπικαλύπτονται ή να αλλάζουν την έκφραση η μία της άλλης. Για παράδειγμα, η προτίμηση στη ρουτίνα στον αυτισμό μπορεί να συγκρούεται με την παρορμητικότητα της ΔΕΠΥ.
Οι ερευνητές βρήκαν ότι και οι δύο καταστάσεις έχουν κοινά γονίδια κινδύνου και ότι η συνύπαρξη σχετίζεται με ξεχωριστά πρότυπα εγκεφαλικής δομής και συνδεσιμότητας, υποδηλώνοντας ένα μοναδικό νευροαναπτυξιακό προφίλ.
Η εκτίμηση της επικράτησης του AuDHD διαφέρει ανάλογα με τη μέθοδο μέτρησης. Η υποδιάγνωση είναι συχνή, ειδικά σε γυναίκες και κορίτσια, που μπορεί να αποκρύπτουν τα συμπτώματα. Επιπλέον, τα συμπτώματα της μίας κατάστασης μπορούν να επισκιάσουν την άλλη, κάνοντας τη διάγνωση ακόμα πιο δύσκολη.
Δεν υπάρχει ενιαία θεραπεία για το AuDHD. Η φροντίδα συνήθως προσαρμόζει υπάρχουσες μεθόδους για ΔΕΠΥ και αυτισμό, συνδυάζοντας φαρμακευτική αγωγή, συμπεριφορική θεραπεία και περιβαλλοντική υποστήριξη. Η αναγνώριση της κατάστασης είναι κρίσιμη, καθώς η σωστή διάγνωση βοηθά τα άτομα να κατανοήσουν τον τρόπο λειτουργίας του εγκεφάλου τους και να μειώσουν ντροπή ή ενοχή.
Πηγή: National Geographic
