Σύμφωνα με έρευνα του οργανισμού “Clean Cities” η πιο φιλική πόλη της Ευρώπης για τα παιδιά αναδείχθηκε το Παρίσι.
Το Παρίσι έχει κάνει σημαντικά βήματα για να γίνει η καλύτερη πόλη της Ευρώπης όπου τα παιδιά μπορούν να περπατούν, να κάνουν ποδήλατο και να κινούνται ανεξάρτητα, σύμφωνα με μια λεπτομερή κατάταξη που δημοσιεύτηκε σήμερα.
Η πιο φιλική πόλη για τα παιδιά
Η Πόλη του Φωτός βρέθηκε στην πρώτη θέση ανάμεσα σε 36 ευρωπαϊκές πόλεις, χάρη στο εκτενές αλλά σχετικά νέο δίκτυο προστατευμένων ποδηλατοδρόμων, τα μειωμένα όρια ταχύτητας και τις ζώνες με περιορισμένη ή καθόλου κυκλοφορία αυτοκινήτων κοντά στα σχολεία.
Το Άμστερνταμ, η Αμβέρσα, οι Βρυξέλλες, η Λυών και το Ελσίνκι ακολουθούν στην κατάταξη· ένας συνδυασμός παλαιών πρωτοπόρων στην προοδευτική αστική κινητικότητα και γρήγορα βελτιούμενων νεοεισερχόμενων.
Η κατάταξη βασίζεται σε επίσημα δεδομένα που συνέλεξε η διεθνής μη κερδοσκοπική οργάνωση Clean Cities Campaign. Η ομάδα αξιολόγησε τις πόλεις με βάση τρία κριτήρια που αντικατοπτρίζουν στενά τις συστάσεις των Ηνωμένων Εθνών και άλλων ειδικών για το πώς να γίνουν οι πόλεις και οι μεταφορές πιο φιλικές προς τα παιδιά, τα οποία είναι ιδιαίτερα ευάλωτα.
Τα 3 κριτήρια
- Το πρώτο κριτήριο είναι ο αριθμός των «school streets» (δρόμοι σχολείων) στα δημοτικά σχολεία, όπου ρυθμίζεται η κυκλοφορία για να ενισχυθεί η οδική ασφάλεια, να μειωθεί ο θόρυβος και να βελτιωθεί η ποιότητα του αέρα, καθώς και να αυξηθούν τα ποσοστά πεζοπορίας και ποδηλασίας των παιδιών. Το Λονδίνο έχει 525 τέτοιους δρόμους κοντά σε δημοτικά σχολεία, πολύ περισσότερους από κάθε άλλη πόλη στην κατάταξη. Το Μιλάνο και το Παρίσι ακολουθούν.
- Οι μελέτες δείχνουν ότι τα παιδιά αισθάνονται πιο ασφαλή σε ποδηλατοδρόμους που είναι φυσικά διαχωρισμένοι από την κυκλοφορία, που αποτελεί το δεύτερο κριτήριο. Το Παρίσι και το Ελσίνκι έχουν δίκτυο προστατευμένων ποδηλατοδρόμων που καλύπτει σχεδόν το μισό (48%) μήκος των δρόμων τους, περισσότερο από κάθε άλλη πόλη στην κατάταξη. Η Κοπεγχάγη ακολουθεί με 43%.
- Το τρίτο κριτήριο είναι τα όρια ταχύτητας των 30 χλμ./ώρα στις πόλεις, που μειώνουν τη ρύπανση και τα ατυχήματα — μια επιλογή που υποστηρίζεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, τον ΟΟΣΑ και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών. Το Παρίσι εφαρμόζει όριο ταχύτητας σε σχεδόν όλο το μήκος των δρόμων του (89%), περισσότερο από κάθε άλλη πόλη στην κατάταξη, ακολουθούμενο από τις Βρυξέλλες και τη Λυών.
«Τα παιδιά σήμερα κινούνται λιγότερο ελεύθερα στην πόλη και είναι λιγότερο δραστήρια απ’ ό,τι παλιά, ειδικά τα κορίτσια. Αλλά η κατάταξή μας δείχνει πως οι γονείς, οι δάσκαλοι και οι διοικήσεις των πόλεων μπορούν να κάνουν τεράστια και γρήγορη πρόοδο.
«Το να περπατήσεις στο Παρίσι σήμερα είναι μια ανάσα καθαρού αέρα σε σύγκριση με πριν από 10 χρόνια. Χρειάζεται όραμα, ηγεσία και σταθερές επενδύσεις, αλλά οι περισσότερες πόλεις μπορούν και πρέπει να κάνουν παρόμοια βήματα.»
Barbara Stoll, Ανώτερη Διευθύντρια, Clean Cities Campaign
Μυστικά της επιτυχίας
Οι παλαιοί πρωτοπόροι στην προοδευτική αστική κινητικότητα, όπως το Άμστερνταμ (2η θέση συνολικά, βαθμός Β) και η Κοπεγχάγη (11η, βαθμός C), παραμένουν στην κορυφή, ενώ το Παρίσι, οι Βρυξέλλες (4ες, βαθμός C) και το Λονδίνο (14ο, C) έχουν σημειώσει γρήγορη πρόσφατη πρόοδο και κατέχουν υψηλές θέσεις.
Η επιτυχία πολλών νέων και παλιών πρωταθλητών οφείλεται συχνά σε δεσμευμένους ηγέτες πόλεων, σύμφωνα με την Clean Cities, ένας παράγοντας που μπορεί να ανατρέψει ξεκάθαρα διαχωριστικά ανάμεσα σε Βόρεια και Νότια Ευρώπη, Δύση και Ανατολή και μεταξύ διαφορετικών εισοδηματικών επιπέδων. Η εθνική πολιτική έχει λιγότερο αποφασιστικό ρόλο, με πόλεις της ίδιας χώρας να έχουν πολύ διαφορετικές κατατάξεις. Για παράδειγμα, στην Ιταλία, η Μπολόνια (16η, βαθμός C) ξεχωρίζει σε αντίθεση με τη Φλωρεντία (29η, Ε) και τη Ρώμη (32η, Ε), ενώ στην Ισπανία η Βαρκελώνη (7η, C) διαφέρει από τη Μαδρίτη (26η, D) και τη Σαραγόσα (28η, D).
Ανεπαρκής πρόοδος
Γενικά, οι πόλεις παίρνουν υψηλούς βαθμούς για τη μείωση των ορίων ταχύτητας αλλά χάνουν βαθμούς λόγω της έλλειψης «school streets» — αυτό εξηγεί γιατί καμία πόλη δεν πήρε άριστα (A).
Το Παρίσι πλησίασε το άριστα, αποδίδοντας καλά και στα τρία κριτήρια, αλλά χρειάζεται να δημιουργήσει περισσότερους «school streets». Στο κάτω μέρος της κατάταξης, με βαθμούς Ε και F, βρίσκονται πολλές πόλεις της Νότιας, Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης για διάφορους λόγους.
Η Ιταλία ξεχωρίζει για τις ποιοτικές πεζοδρομημένες ζώνες σχολείων, αλλά συνολικά δεν έχει πόλεις στην πρώτη δεκάδα και τέσσερις στο κάτω μέρος, λόγω έλλειψης πολιτικής ηγεσίας και επενδύσεων, καθώς και αντιστάσεων σε προοδευτικά μέτρα, όπως στη Μπολόνια.
Η Γερμανία και η Πολωνία δεν έχουν πόλεις στην πρώτη δεκάδα, λόγω επίμονης κουλτούρας αυτοκινήτου και πόλεων που δεν ελέγχουν πλήρως τα όρια ταχύτητας και τη στάθμευση. Παρόλα αυτά, η ισχυρή ηγεσία βοήθησε τη Μόναχο (12η, C) και το Βρότσλαβ (20ό, D) να ανεβούν στην κατάταξη.
Δέκα πόλεις δεν έχουν καθόλου «school streets», και στις περισσότερες πόλεις της Ευρώπης που υπάρχουν, ισχύουν μόνο τις ώρες άφιξης και αναχώρησης των παιδιών, χωρίς να είναι πεζοδρομημένες όλη μέρα. Σε πέντε πόλεις τα οχήματα μπορούν να κινούνται επικίνδυνα γρήγορα, αφού λιγότερο από το 10% των δρόμων έχει όριο 30 χλμ./ώρα, ενώ οι προστατευμένοι ποδηλατόδρομοι είναι σχετικά σπάνιοι σε όλες τις 36 πόλεις, καλύπτοντας κατά μέσο όρο μόνο το 17% του μήκους των δρόμων.
Η Clean Cities καλεί όλες τις πόλεις να υιοθετήσουν μια προσέγγιση που βάζει τα παιδιά πρώτα στην αστική κινητικότητα. Οι κυβερνήσεις πρέπει να δώσουν τις απαραίτητες εξουσίες στις πόλεις, ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να προωθήσει καλύτερα τους «school streets» και τους προστατευμένους ποδηλατοδρόμους σε νέες νομικές οδηγίες και να βελτιώσει τους κανόνες συλλογής δεδομένων.
