Στην Ελλάδα, αλλά και σε όλη την Ε.Ε. φέρνουμε τον δείκτη μια ώρα πίσω τον Οκτώβριο και μια ώρα μπροστά τον Μάρτιο, στην τελευταία Κυριακή των δύο αυτών μηνών. Η πρακτική αυτή ξεκίνησε για τη χώρα μας, όπως και για την υπόλοιπη Ευρώπη, το 1975.
‘Ετσι χωρίζουμε την ώρα σε θερινή η οποία ισχύει κατά τους θερινούς μήνες, δηλαδή από τέλη Μαρτίου μέχρι τέλη Οκτωβρίου και σε χειμερινή που ισχύει την υπόλοιπη περίοδο.
Ποια από τις δύο όμως είναι η “κανονική” ώρα και γιατί κάνουμε όλη αυτή τη διαδικασία; Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.
Καταρχήν να πούμε ότι η “σωστή”, ή καλύτερα η ηλιακή ώρα είναι η χειμερινή. Η θερινή ώρα δεν είναι τίποτε άλλο, παρά ένας έξυπνος τρόπος που σκέφτηκε ο άνθρωπος για να εξοικονομεί ενέργεια. Πώς όμως ξεκίνησαν όλα αυτά και πως επιτυγχάνεται η εξοικονόμηση ενέργειας;
Πρώτος ο Βενιαμίν Φραγκλίνος το 1784 αν και δεν μίλησε για αλλαγή ώρας, πρότεινε, με ανώνυμη επιστολή του σε εφημερίδα του Παρισιού, να ξυπνούν όλοι μια ώρα νωρίτερα τους θερινούς μήνες. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσαν να εξοικονομήσουν ενέργεια (και συνεπώς να κάνουν οικονομία) καθώς θα έκαιγαν λιγότερα κεριά(!) εκμεταλλευόμενοι το φυσικό φως. Μάλιστα υπολόγισε και το οικονομικό όφελος που θα προέκυπτε από μια τέτοια κίνηση!
Στην Ευρώπη, ύστερα από το νόμο που επέβαλε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, η θερινή ώρα εφαρμόζεται από την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου έως την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου, στη 1 π.μ ώρα Γκρήνουιτς. Αν και πολλές χώρες ήταν αντίθετες, ακολούθησαν τελικά το νόμο, γιατί υπήρχε πρόβλημα συνεννόησης όταν κάθε χώρα εφάρμοζε τη δική της ζώνη ώρας. Πλέον, μετά από ηλεκτρονική διαβούλευση με εκατομμύρια Ευρωπαίους, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δηλώνει αποφασισμένη να καταργήσει την αλλαγή της ώρας, κάτι που συνεπάγεται ότι η Ελλάδα θα διατηρήσει όλο τον χρόνο τη θερινή ώρα….
