Η ιστορία της ορφανής έφηβης που θριαμβεύει σε σκακιστικούς αγώνες κερδίζει τις καρδιές των θεατών σε όλες τις χώρες, σπάζοντας όλα τα ρεκόρ του Netflix. Το “Queen’s Gambit” κατάφερε να πετύχει ρεκόρ τηλεθέασης με 62 εκ. νοικοκυριάνα να έχουν παρακολουθήσει τη σειρά μέσα σε μόλις 28 ημέρες!
«Αριθμός-ρεκόρ, 62 εκατομμυρίων νοικοκυριών επέλεξαν να παρακολουθήσει τη σειρά “Το Γκαμπί της Βασίλισσας” στις πρώτες 28 ημέρες, καθιστώντας την έτσι την πιο δημοφιλή σειρά του Netflix ως σήμερα», γράφει η ανάρτηση του Netflix στο Twitter.
Η σειρά είναι βασισμένη σε μυθιστόρημα του Walter Tevis το οποίο εκδόθηκε το 1983. H ιστορία της Harmon είναι εντελώς φανταστική. Η πρωταγωνίστρια, Elizabeth Harmon, είναι ένα ορφανό κορίτσι – θαύμα που θριάμβευσε στον ανδροκρατούμενο κόσμο του σκακιού τη δεκαετία του ’60. ‘Ολα ξεκινούν μέσα στο ορφανοτροφείο, όπου το κορίτσι αποκαλύπτει κρυφά το σπάνιο ταλέντο του στο σκάκι και ξεκινά το ταξίδι του προς τη δόξα, ενώ παλεύει με τον εθισμό του σε αλκοόλ και χάπια.
Γκαμπί της βασίλισσας είναι ένα δημοφιλές σκακιστικό άνοιγμα που παίζουν δύο παίκτες σε έναν αγώνα σκάκι. Αν και είναι οι πρώτες κινήσεις, θεωρούνται σημαντικές για τη ροή και την εξέλιξη της παρτίδας και καθορίζουν συχνά τον νικητή.
Σκακιστικά, ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής Κασπάροφ ως σύμβουλος της σειράς μετέδωσε τη μαγεία των κινήσεων του στη νεαρή ηθοποιό.
Η πρωταγωνίστρια, Άνια Τέιλορ-Τζόι είναι συγκλονιστική. Είναι ένας δύσκολος ρόλος, πολύπλοκος και με πολλά επίπεδα. Η αναπαράσταση της εποχής επίσης στέφεται με απόλυτη επιτυχία. Η καλλιτεχνική διεύθυνση δηλώνει μεγαλοπρέπεια και πολύ…χρήμα. Ολόκληροι κόσμοι (από τα φανταχτερά καζίνο- ξενοδοχεία του Λας Βέγκας μέχρι την σαγηνευτική πολυχρωμία του Μέξικο Σίτι) ζωντανεύουν με λεπτομέρειες που αγγίζουν το τέλειο ενώ η ενδυματολογία και η υψηλή ραπτική, είναι εξαιρετικές!
Υπάρχουν όμως κι απλές λεπτομέρειες που έχουν την αξία τους. Στο δεύτερο επεισόδιο, η θετή μητέρα της νεαρής Elizabeth , Alma Wheatley (Marielle Heller) την καλωσορίζει, από το ορφανοτροφείο στο καινούργιο της σπίτι. «Αυτές είναι εκτυπώσεις της Rosa Bonheur», λέει η θετή μητέρα ,για τα έργα τέχνης στους τοίχους. Είναι μια μικρή λεπτομέρεια – αλλά για τους φανατικούς της ιστορίας της τέχνης, μπορεί να υπαινίσσεται πολλά για τα πρόσωπα της σειράς.
Η «Rosa Bonheur», όπως έγραψε η Linda Nochlin το 1971, στην πρωτοποριακή μελέτη της για τη φεμινιστική ιστορία της τέχνης, με τίτλο «Γιατί δεν υπήρξαν σπουδαίες γυναίκες καλλιτέχνες;», «είναι μια καλλιτέχνης στην οποία, εν μέρει λόγω της μεγάλης φήμης της , όλες οι συγκρούσεις, όλες οι εσωτερικές και εξωτερικές αντιφάσεις και οι αγώνες που χαρακτηρίζουν το φύλο και το επάγγελμά της, ξεχωρίζουν απόλυτα».
Αν και η ιστορία είναι φανταστική, υπάρχουν πολλά στοιχεία στους χαρακτήρες με αναφορές στην πραγματικότητα. Οπως η θετή μητέρα Alma, απογοητευμένη πιανίστρια με έναν μονίμως απόντα σύζυγο, έχει ομοιότητες με την ιστορία της ζωγράφου. Αλλά και ο συγγραφέας του βιβλίου έπαιζε σκάκι και ήταν μέθυσος.
Το μόνο αρνητικό της σειράς; Λίγα επεισόδια που τελειώνουν πριν καλά-καλά το καταλάβεις!
