Πολλοί λένε ότι η νόσος COVID μοιάζει με μια απλή γρίπη. Όμως, άλλα είναι αυτά που λένε τα νούμερα και τα στοιχεία από τη χώρα μας. Τις τελευταίες ημέρες έχουμε σχεδόν 100 θανάτους κάθε μέρα, ενώ η επιδημική γρίπη καμία χρονιά δεν ξεπέρασε τους 200 θανάτους συνολικά για όλο το χρόνο. Κι έχουμε τους 100 θανάτους φορώντας μάσκες και σε lockdown!
Κάποιοι άλλοι λένε, οι θάνατοι αφορούν μόνο τους συνανθρώπους μας άνω των 80 ετών. Ναι, η διάμεση ηλικία αυτών που χάνονται παραμένει σταθερή και είναι στα 80 έτη. Αλλά εδώ πάλι οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Μόνο κατά το μήνα Νοέμβριο, τις τελευταίες δηλαδή 3 εβδομάδες, χάθηκαν περισσότεροι από 1.000 συνάνθρωποί μας από κορονοϊό. Βέβαια, το 85% των θανάτων αφορά σε άτομα άνω των 65 ετών και αυτό πάλι παραμένει σταθερό και δεν έχει αλλάξει τις τελευταίες εβδομάδες.
Όμως, μόνο μέσα στο Νοέμβριο διασωληνώθηκαν 183 συνάνθρωποί μας ηλικίας μικρότερης των 65 ετών και χάθηκαν 117 άτομα κάτω των 65 ετών από τον κορονοϊό. Συνεπώς η λοίμωξη αυτή αφορά όλους μας.
Αυτό που, αν και έχει ειπωθεί πολλές φορές, ίσως δεν έχει συνειδητοποιηθεί από όλους μας, είναι ότι η χαμηλή θνησιμότητα στις νεαρότερες ηλικίες, δηλαδή στα άτομα κάτω των 65 ετών εξαρτάται όχι μόνο από την ηλικία τους, αλλά και από τη δυνατότητα του συστήματος Υγείας να παρέχει την απαιτούμενη εξειδικευμένη ιατρική φροντίδα με την επιμέλεια και το χρόνο που απαιτείται. Ήδη το σύστημα αυτό έχει υπερφορτωθεί και πρέπει να προλάβουμε τον κίνδυνο να ξεπεραστούν τα όριά του, γιατί κάτι τέτοιο θα μπορούσε να οδηγήσει σε αδυναμία της βέλτιστης φροντίδας με τραγικά αποτελέσματα.
Συνεπώς, πρώτιστο μέλημά μας παραμένει σταθερά η φροντίδα του Εθνικού Συστήματος Υγείας και ειδικότερα των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας. Κανένα σύστημα Υγείας δεν είναι ανεξάντλητο. Ακόμα και η Γερμανία, η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης και το ισχυρότερο σύστημα Υγείας στην Ευρώπη, που μέχρι τώρα υποδεχόταν ασθενείς COVID από τις γειτονικές χώρες, έφτασε σε ένα σημείο κορεσμού.
Η διασπορά στην κοινότητα εξακολουθεί ακόμα και σήμερα να είναι μεγάλη. Η συνάθροιση σε σπίτια εν μέσω lockdown θέτει σε κίνδυνο τις προσπάθειές μας. Ο καθένας μας θα πρέπει να κάνει το προσωπικό το lockdown μέσα στην καθημερινότητά του. Θα πρέπει να επιλέξει τη «φούσκα» του, δηλαδή να επιλέξει μια μικρή, αλλά και σταθερή ομάδα από τους στενούς συγγενείς και φίλους, με τους οποίους θα συναναστρέφεται.
Προσοχή όμως στα ευάλωτα άτομα του περιβάλλοντος, στα άτομα υψηλού κινδύνου. Αν συναντιέστε πρέπει οπωσδήποτε να φοράτε τη μάσκα σας.
Το εμβόλιο θα έρθει και θα είναι και ασφαλές και αποτελεσματικό. Η επιτυχία όμως κάθε προγράμματος εμβολιασμού δεν εξαρτάται μόνο από την αποτελεσματικότητα του εμβολίου, αλλά και από το ποσοστό του πληθυσμού που θα εμβολιαστεί. Άρα το εμβόλιο αυτό δεν θα μπορέσει να κάνει ουσιαστική διαφορά, μέχρι να έχει εμβολιαστεί ικανός αριθμός συνανθρώπων μας.
Πριν λίγες εβδομάδες, ο Καθηγητής Ιολογίας Μακέι από την Αυστραλία, εξήγησε γιατί κανένα μέτρο δεν είναι ικανό από μόνο του να δαμάσει την πανδημία. Παρομοίασε μάλιστα το κάθε μέτρο που παίρνουμε σαν μια φέτα ελβετικού τυριού με πολλές τρύπες.
Στο ίδιο πνεύμα και ο ελληνικής καταγωγής Καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Yale, Νίκολας Χρηστάκης, εξήγησε πρόσφατα ότι για να πετύχουμε το στόχο μας θα χρειαστεί να εφαρμόσουμε μια δέσμη από πολλά και διαφορετικά μέτρα σε ατομικό, οικογενειακό, επαγγελματικό και κοινωνικό επίπεδο.
Έτσι, ακόμα και αν τίποτα από όλα αυτά που κάνουμε δεν είναι 100% αποτελεσματικό από μόνο του και σε κάποιες περιπτώσεις ο ιός τελικά ξεγλιστράει μέσα από τις τρύπες του τυριού, η ταυτόχρονη εφαρμογή πολλών διαφορετικών μέτρων σε διαφορετικά επίπεδα, η εφαρμογή δηλαδή πολλαπλών εμποδίων, θα καταφέρει τελικά να πετύχει το στόχο μας και να δαμάσει την πανδημία.
Αναμφισβήτητα το πιο απλό και αποτελεσματικό μέτρο είναι η ορθή και καθολική χρήση της μάσκας. Για να έχετε μια εικόνα, μελέτες σε εταιρείες, σε εργοστάσια, έχουν δείξει ότι αν σε μια κλειστή κοινωνία εισέλθει ο ιός, η χρήση της μάσκας μπορεί να μειώσει τη διασπορά κατά τουλάχιστον 50 φορές.
Βέβαια είναι μάλλον αδύνατο να νομίζουμε και να πιστεύουμε ότι θα ξυπνήσουμε ένα πρωί και ξαφνικά θα γυρίσουμε σελίδα στη ζωή μας και θα επιστρέψουμε στην κανονικότητα που ζούσαμε τον Φεβρουάριο του 2020. Χρειάζεται υπομονή. Το βέβαιο είναι ότι η απίστευτη αυτή δοκιμασία θα τελειώσει. Πρέπει όμως να γίνει κατανοητό, ότι ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπιστεί η πανδημία είναι η πιστή και ταυτόχρονη εφαρμογή πολλών διαφορετικών μέτρων.
H πληροφόρηση προέρχεται από την Καθηγήτρια Παιδιατρικής Λοιμωξιολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ και του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου «Αττικόν» και μέλος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων Βάνα Παπαευαγγέλου
