H τραγική ιστορία του μικρού ‘Αρθουρ, που έχει συγκλονίσει την κοινή γνώμη, καταδεικνύει με τον πιο σκληρό τρόπο την αδυναμία των κοινωνικών δομών να αντιληφθούν και να δράσουν άμεσα, ακόμη και σε περιπτώσεις ακραίων οικογενειακών συνθηκών.
Όταν οι κοινωνικοί λειτουργοί επισκέφθηκαν το σπίτι της Έμα Τάστιν και του Τόμας Χιους στη βρετανική πόλη Σόλιχαλ, μετά από καταγγελία ότι υπήρχαν ενδείξεις κακοποίησης εις βάρος του μικρού γιου του ζευγαριού, αυτό που βρήκαν σύμφωνα με τα λεγόμενά τους ήταν ένα «ζωηρό και υγιές» εξάχρονο. Το αγοράκι μάλιστα δικαιολόγησε τις μελανιές στον ώμο του λέγοντας ότι προέκυψαν πάνω στο παιχνίδι με έναν από τους γιους της μητριάς του.
Για τους υπαλλήλους της πρόνοιας, αυτή η απάντηση ήταν αρκετή, και έτσι έφυγαν έχοντας κρίνει ότι επρόκειτο για ένα «ασφαλές και ευτυχισμένο σπιτικό» για το μικρό αγόρι που ζούσε με τον φυσικό του πατέρα και τη νέα του σύντροφο.
Δύο μήνες αργότερα, ο Αρθουρ έχασε τη ζωή του από το χτύπημα στο κεφάλι της μητριάς του. Πάνω στο σώμα του βρέθηκαν 130 τραυματισμοί, παλιοί και καινούργιοι. Το μικρό αγόρι είχε βασανιστεί ψυχολογικά και σωματικά με απάνθρωπες πρακτικές που περιλάμβαναν δηλητηρίαση με υπερβολικά αλατισμένα γεύματα και εξαναγκασμό να στέκεται μόνος του και όρθιος για πολλές ώρες τη μέρα.
Μετά την ολοκλήρωση της δίκης του ζευγαριού χθές, κατά την οποία η μητριά καταδικάστηκε για φόνο και ο πατέρας για ανθρωποκτονία, έχουν δρομολογηθεί έρευνες για να αναζητηθούν ευθύνες. Στο επίκεντρο αυτών των ερευνών βρίσκεται φυσικά η δολοφόνος του Άρθουρ, Έμα Τάστιν.
Κανείς δεν μπορεί να πει ότι ο Τόμας Χιους δεν είναι εξίσου υπεύθυνος για τον τραγικό χαμό του γιου του. Αν και δεν ήταν παρών την ημέρα που το παιδάκι δέχτηκε «επαναλαμβανόμενα χτυπήματα του κεφαλιού του σε σκληρή επιφάνεια» που επέφεραν λίγες ώρες αργότερα τον θάνατό του, ενθάρρυνε την Τάστιν να επιβάλλει σκληρές σωματικές τιμωρίες τον γιο του.
Οι ευθύνες δεν σταματούν στους δύο γονείς-τέρατα φυσικά.
«Οι κοινωνικές υπηρεσίες έχουν το αίμα του παιδιού στα χέρια τους… Αν είχαν ακούσει τις προειδοποιήσεις μας, ο μικρός Άρθουρ μπορεί να ήταν ζωντανός σήμερα. Δυστυχώς, σε θέματα όπου εμπλέκονται υπηρεσίες πρόνοιας και προστασίας των παιδιών, η γυναίκα έχει τον πρώτο λόγο και ο άνδρας δεν γίνεται ποτέ πιστευτός», επισημαίνει ο πρώην σύζυγος της Τάστιν.
