Στα περισσότερα ψητά και τηγανιτά φαγητά, από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, λάτρευα την τραγανή υφή και αντιπαθούσα σφόδρα τις μαλθακές εκτελέσεις που μου έβγαζαν συνειρμικά «προχειράντζα» και αμέλεια. Είμαι από τους οπαδούς της λογικής ότι η υφή αποτελεί ισότιμο παράγοντα απόλαυσης με την γεύση και έτσι πάντα λάτρευα τις κριτσανιστές εμπειρίες σε οτιδήποτε μπορεί δυνητικά να βγει τραγανό.
Τα κολοκυθάκια τηγανιτά είναι απ’ τους αγαπημένους μου ελληνικούς μεζέδες και ελπίζω να μην διαβάζει την δημόσια ομολογία μου ο αγαπητός μου follower, γαστρεντερολόγος Δρ. Καλλιμάνης, αν και λόγω γκουρμέ περγαμηνών μπορεί και να μου το συγχωρέσει…
Πάντως, αυτό το απλούστατο θεωρητικά φαγητό σπανίως μπορείς να το απολαύσεις όπως πρέπει, ήτοι με τραγανή υφή απ’ έξω που να μην κουβαλά ποσότητες λαδιού και να διατηρείται τουλάχιστον για το δεκάλεπτο του τσιμπήματος, ενώ ταυτόχρονα να νιώθεις τη φρεσκάδα της γεύσης απ’ το ίδιο το κολοκύθι από μέσα.
Την λύση όμως την βρήκα, ελέω θείας Σωσώς, εκ Κιβερίου Αργολίδας ορμώμενης. Στο οικογενειακό εξοχικό λοιπόν, στην Πελοπόννησο, φέτος βάλαμε κολοκυθιές στο μποστάνι και έτσι, πριν λίγο καιρό, μαζέψαμε κάτι υπέροχα οικόσιτα κολοκυθάκια και πολλούς ανθούς (θηλυκούς -αυτοί που βγαίνουν πάνω στα κολοκύθια- και αρσενικούς -αυτοί που έχουν μίσχο και βγαίνουν απ’ τον κορμό της κολοκυθιάς), που με την αγαπητή Sophie ορεγόμασταν να τα φάμε τηγανιτά με ουζάκι στη βεράντα δίπλα στη θάλασσα, ως εισαγωγικό σε σαρδέλες στη σχάρα.
Υλικά ( για 4-6 άτομα)
300 γρ. κολοκυθάκια και κολοκυθανθοί
150 γρ. αλεύρι (θα περισσέψει, αλλά για να υπάρχει περιθώριο)
1 κουτάκι μπίρα
200 ml κλασικό ελαιόλαδο, ιδανικό για τηγάνισμα
αλάτι
Παρασκευή:
1. Προετοιμάζετε τα κολοκυθάκια:
2. Κάνετε το κουρκούτι:
Ένα τέταρτο πριν χρειαστεί να τα σερβίρετε, παίρνετε 2 μεγάλα μπολ. Στο πρώτο βάζετε 3 κουταλιές της σούπας αλεύρι και ρίχνετε σταδιακά λίγο πάνω από μισό κουτάκι μπίρα, ανακατεύοντας μέχρι να γίνει ένας ελαφρά πηχτός χυλός. Στο δεύτερο μπολ βάζετε απλώς αλεύρι και λίγο αλάτι.
Διαβάστε όλη τη μυστική συνταγή ΕΔΩ
