ΣΑΝΑΤΟΡΙΟ ΣΩΤΗΡΙΑΣ, Αθήνα 1937 | Αρχιτέκτονας: Ιωάννης Δεσποτόπουλος
Κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου, η θεραπεία της πανδημίας της φυματίωσης αποτελούσε προτεραιότητα της υγειονομικής πολιτικής της Ελλάδας, όπως και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Η αρχιτεκτονική στάθηκε πολύτιμος σύμμαχος στον αγώνα αυτό ενάντια στην φυματίωση, που χαρακτηριζόταν από τους ειδικούς ως «ασθένεια της κατοικίας». Εκτός από τις προσπάθειες βελτίωσης των συνθηκών διαβίωσης στις πόλεις για την πρόληψη της νόσου, σανατόρια για τη θεραπεία των ασθενών σχεδιάστηκαν σε όλη την Ελλάδα μέσω της στενής συνεργασίας των αρχιτεκτόνων με το ιατρικό προσωπικό.
Ένα από αυτά ήταν το Σανατόριο της Σωτηρίας, στην περιοχή Γουδή, που ιδρύθηκε το 1902. Η τοποθεσία του επιλέχθηκε κυρίως για την «καταλληλότητα» του κλίματος, την απουσία ρύπανσης παράλληλα με την εύκολη πρόσβασή του από το κέντρο της πόλης.
Κατά τη δεκαετία του 1930, το σανατόριο είχε περιέλθει σε μεγάλη παρακμή. Γι’ αυτό το λόγο έγιναν προσπάθειες για να εξασφαλιστεί η αναδιοργάνωσή του και η βελτίωση των συνθηκών νοσηλείας. Την περίοδο αυτή κατασκευάστηκαν πέντε νέα περίπτερα και δημιουργήθηκαν μονοπάτια για τη σύνδεσή τους, υλοποιήθηκαν έργα άρδευσης και αποχέτευσης και το τοπίο σχεδιάστηκε έτσι ώστε η συνολική του έκταση των 500.000 τμ να λάβει τη μορφή ενός όμορφα διαμορφωμένου πάρκου. Το σανατόριο διέθετε επίσης κινηματογράφο, βιβλιοθήκη, κοινόχρηστη αίθουσα, παιδότοπο και εκκλησία, δίπλα στο κτίριο κουζίνας και πλυντηρίου.
Γνωστοί μοντέρνοι αρχιτέκτονες της εποχής, όπως ο Ιωάννης Δεσποτόπουλος, ο Κώστας Κιτσίκης, Ι. Αντωνιάδης, Π. Μεταξάς και ο Περικλής Γεωργακόπουλος, εργάστηκαν για την αναδιαμόρφωση του Θεραπευτηρίου.
Ο Ιωάννης Δεσποτόπουλος, νεαρός τότε αρχιτέκτονας ο οποίος είχε παρακολουθήσει τη Σχολή Μπαουχάους, αναλαμβάνει το σχεδιασμό του περιπτέρου «Μεγάλο Λαϊκό». Το κτίριο διέθετε 420 κλινες για τη θεραπεία της φυματίωσης. Εκτός από τους θαλάμους, περιείχε τραπεζαρίες, μικρές αίθουσες σε κάθε όροφο για τη συγκέντρωση και απασχόληση των ασθενών και μια μεγάλη αίθουσα για συναντήσεις και αναψυχή σε μια ανεξάρτητη πτέρυγα με πιλοτή που βρίσκονται στην ΒΑ πλευρά του συγκροτήματος. Στα μπαλκόνια του, με νότιο προσανατολισμό για το χειμώνα και βόρειο για το καλοκαίρι, οι ασθενείς ακολουθούσαν το ιατρικό πρωτόκολλο της θεραπείας τους. Μετά τον Β ‘Παγκόσμιο Πόλεμο και την εξάλειψη της φυματίωσης, το κτίριο άρχισε να έχει διαφορετική χρήση.
Μπορείτε να ανακαλύψετε περισσότερες πληροφορίες για την ιστορία του Σανατορίου Σωτηρία και τα διάφορα περίπτερα του; Εκτυπώστε, κόψτε, κολλήστε, σχεδιάστε και σημειώστε όσα θέλετε να κρατήσετε στο λεύκωμά σας.
Tυπώστε το δισέλιδο με το Σανατόριο Σωτηρίας
