Οι φετινοί Ολυμπιακοί αγώνες διαφέρουν σε πολλά επίπεδα από αυτούς που έχουμε συνηθίσει. Γίνονται κάτω από πρωτόγνωρες συνθήκες χωρίς θεατές να εμψυχώνουν τους αθλητές, με συνεχή τεστ κορονοϊού, με αγωνία μην κολλήσει κάποιος από την αποστολή και μπουν όλοι σε καραντίνα. Εχουν όμως και μια ανθρώπινη πλευρά που άλλες φορές ενδεχόμενως θα πέρναγε απαρατήρητη. Κι αυτή ίσως είναι εξίσου σημαντική με τα ρεκόρ που καταγράφονται και τα μετάλλια.
Είναι το «μοίρασμα» του χρυσού μεταλλίου ανάμεσα σε δύο καλούς φίλους, τον Μπαρσίμ και τον Ταμπέρι, ενώ θα μπορούσαν να πάνε σε μπαράζ. Η δήλωση υπερηφάνειας του Τομ Ντέιλι. Το «λύγισμα» του Θοδωρή Ιακωβίδη αλλά και η αφιέρωση του Λευτέρη Πετρούνια στις κόρες του.
Εναν από τους πιο συναρπαστικούς τελικούς στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων, είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν οι φίλοι του αγωνίσματος, με θριαμβευτές τον Καταριανό, Εσα Μουτάζ Μπαρσίμ και τον Ιταλό, Τζιανμάρκο Ταμπέρι, οι οποίοι υπερέβησαν τα δύο μέτρα και 37 εκατοστά. Οι δύο άλτες φίλοι συμφώνησαν να μην δώσουν αγώνα μπαράζ κι έτσι θα παραλάβουν από ένα χρυσό μετάλλιο.
Ο Τομ Ντέιλι δεν μπορούσε να συγκρατήσει τα δάκρυά του, ακούγοντας τον εθνικό ύμνο της Βρετανίας, στο Τόκιο. Μόλις είχε καταφέρει να κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στην τέταρτη συμμετοχή του σε Ολυμπιακούς αγώνες. Η δήλωση του κάθε άλλο παρά συνηθισμένη είναι, ειδικά στον αθλητισμό. “Νιώθω απίστευτα υπερήφανος που μπορώ να πω ότι είμαι ένας γκέι άνδρας και επίσης χρυσός Ολυμπιονίκης” δήλωσε ο αθλητής.
Συγκλόνισε την Ελλάδα ο Θοδωρής Ιακωβίδης που με λυγμούς είπε ότι αποχωρεί από το άθλημα: «Συγγνώμη για το τρέμουλο της φωνής, είναι οι τελευταίες στιγμές μου στην εθνική ομάδα», ανέφερε αρχικά ο Έλληνας αρσιβαρίστας στην κάμερα της ΕΡΤ και συνέχισε: «Η επίδοση δεν αντικατοπτρίζει το 100%. Αντιμετώπισα κάποια προβλήματα μετά Ευρωπαϊκό κατά το διάστημα Απριλίου-Μαΐου. Ήρθα μόνο μ’ ένα μήνα βαριά προπόνηση. Έκανα παραπάνω κιλά απ’ αυτά που έκανα τελευταία στην προπόνηση και δεν μπορώ να έχω παράπονο. Διαλέξαμε να μπούμε σε μια προσπάθεια πέρα από τις δυνατότητες μας, αλλά μείναμε από δυνάμεις. Δεν κλαίω από στεναχώρια, επειδή φαινομενικά δεν πήγα καλά. Κλαίω γιατί τελείωσε όλο αυτό. Δυστυχώς δεν μπορώ να αποδώσω στο 100% και να έχω το κεφάλι μου ήσυχο για να κάνω προπόνηση και να μπορώ να αποδίδω αυτά που αρμόζει να αποδίδω σε αυτή τη σημαία που φοράω. Συγγνώμη αν για κάποιους το βάζω στα πόδια, αλλά έχω κουραστεί πάρα πολύ και δεν αντέχω άλλο αυτήν την κατάσταση. Είναι πολύ λυπηρό να ντρέπεσαι να πας στον φυσιοθεραπευτή γιατί δεν σου παίρνει λεφτά γνωρίζοντας την κατάσταση σου. Και εγώ δεν το αντέχω. Θέλω να ηρεμήσω και γυρίσω στους δικούς μου, να τους αγκαλιάσω και να τους ευχαριστήσω».
Μετά από το χρυσό μετάλλιο στο Ρίο το 2016 ο Λευτέρης Πετρούνιας κατέκτησε το χάλκινο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο στους κρίκους. Ο «άρχοντας των κρίκων» στράφηκε στην κάμερα, έδειξε το μετάλλιο και το αφιέρωσε στις κόρες του Σοφία και Ελένη.
