Μα τι να κάνω με τα παιδιά συνέχεια μέσα στο σπίτι; Έχουν τρελαθεί μέρες τώρα. Σε λίγο θα αρχίσει να γκρεμίζεται το σπίτι. Παιδιά είναι και θέλουν να ξεσκάσουν. Αυτό είναι το περιεχόμενο πολλών μηνυμάτων που λάβαμε από γονείς στις διευθύνσεις επικοινωνίας του KidsHub για το #αγαπημένο_μας_ημερολόγιο. Κάποιοι εξ αυτών, βρίσκονταν ήδη σε απόσταση από την Αθήνα, έχοντας αποφασίσει να πραγματοποιήσουν μία εκδρομή αναψυχής. 20 Μαρτίου 2020. Μέρα 10η.
Το KidsHub χωρίς τη διάθεση να επικρίνει την οποιαδήποτε επιλογή συμπολίτη μας, θέλει να προβληματίσει τους χρήστες του, εκθέτοντας το σύνολο των δεδομένων μίας τέτοιας απόφασης. Εξάλλου προέχει η τήρηση από πλευράς μας υπεύθυνης στάσης, ως μέσο ενημέρωσης απευθυνόμενο σε γονείς, στην προσπάθεια διασφάλισης του ακλόνητου της υγείας, παιδιών και ενηλίκων.
Άντε λοιπόν και φορτώθηκε η οικογένεια στο μεταφορικό μέσο για την επίσκεψη σε παππούδες και γιαγιάδες στην επαρχία. Σε φίλους και συγγενείς, έτσι όπως λέμε για το καλό. Στο πλαίσιο όμως αυτής της επιλογής, και πριν ακολουθηθεί το παράδειγμα φυγής που επιχείρησαν κάποιοι εκ των συμπολιτών μας, θα πρέπει να ληφθούν υπόψιν, τα επόμενα βήματα πραγμάτωσης του ταξιδιωτικού σκοπού.
Γιατί μέρος της συνειδητής απόφασης είναι και η διαδρομή “κινδύνου” που θα πραγματοποιηθεί μέχρι τον τελικό προορισμό. Η στάση στο super market για προμήθειες και γλυκά. Έλληνες είμαστε, πως θα υπάρξει επίσκεψη στον τόπο προορισμού με άδεια χέρια; Έπειτα, δεν θα υπάρξει στάση και στο φαρμακείο για τις αγορές φαρμάκων των γερόντων; Και δε θα χρειαστούν χρήματα, πράγμα που επιτάσσει την ανάγκη για την απαραίτητη στάση στο ATM; Και βενζίνη; Οπωσδήποτε, πως αλλιώς θα καλυφθεί η απόσταση; Θα πρέπει επίσης να προβλεφθούν και οι ενδιάμεσες συναλλαγές για διόδια ή ακτοπλοϊκά εισιτήρια. Αλλά και μία ενδεχόμενη στάση για ξεμούδιασμα. Ένας take away καφές ή κάτι για να φάνε τα παιδιά και να μη γκρινιάζουν.
Σύμφωνα με την τελευταία ανακοίνωση του Ε.Ο.Δ.Υ δια στόματος κ. Τσιόδρα, ο αριθμός των αγνώστου προέλευσης κρουσμάτων ανέρχεται σε 84 περιπτώσεις. Ποσοστό που τείνει να ξεπεράσει το 20% των συνολικά επιβεβαιωμένων κρουσμάτων. Σύμφωνα με τον ίδιο, νοσούν 2.000 – 4.000 Έλληνες που δεν το γνωρίζουν. Κατά άλλους ερευνητές, ο αριθμός αυτός των μη διαγνωσμένων φορέων του ιού είναι κατά πολύ μεγαλύτερος.
Συνεπώς τίθεται αναπόφευκτο το ερώτημα για το που βρίσκονται όλοι αυτοί οι μη διαγνωσμένοι ασυμπτωματικοί για την ώρα, φορείς. Που ζουν, που κινούνται, που εργάζονται αυτοί οι άνθρωποι; Και γιατί στο ρίσκο της πραγματοποίησης ενός ταξιδιού, είναι απίθανο να βρεθούν στο διάβα ενός εκδρομέα; Στη ρητορική απάντηση πως το ενδεχόμενο αυτό θα μπορούσε να συμβεί και κατά την παραμονή στην πόλη η αντίκρουση του ισχυρισμού έρχεται από τα ίδια σκληρά και λίγο ως πολύ γνωστά δεδομένα συμπεριφοράς της νόσου.
Επιπλέον, θα πρέπει να ληφθούν υπόψιν οι παράμετροι της έλλειψης υποδομών του Ε.Σ.Υ στην επαρχία, η αδυναμία ελέγχου της συμπεριφοράς των πολιτών στην ύπαιθρο,, αλλά και η δυσκολία διακομιδής των σοβαρών περιστατικών που θα προκύψουν. Η σπουδαιότερη όμως παράμετρος αφορά την ανθρώπινη συνείδηση. Τη ψυχολογική και συναισθηματική κατάσταση που θα διαμορφωθεί κατόπιν υπαιτιότητας, μπροστά στον κλονισμό της υγείας ή και τον ενδεχόμενο χαμό ενός αγαπημένου προσώπου.
Το συμπέρισμα στο οποίο καταλήγει η κοινή γνώμη σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι πως η συμπεριφορά αυτή των υπαιτίων, αποτελεί αποτέλεσμα της έλλειψης αλληλεγγύης που επιδεικνύουν προς το κοινωνικό σύνολο. Όχι μόνο προς το αγαπημένο πρόσωπο που θα κινδυνέψει αλλά και τον συνάνθρωπο που ανήκει στις ευάλωτες πληθυσμιακές ομάδες. Συνέπεια, μίας αδικαιολόγητης αν όχι ανεύθυνης ατομικής συμπεριφοράς.
Είναι αδιάφορος λοιπόν ο αριθμός των οχημάτων που πέρασαν τα διόδια των Εθνικών οδών την 20η Μαρτίου 2020. Όπως και άνευ σημασίας η μείωση που εμφανίσθηκε σε σχέση με την προηγούμενη εβδομάδα στην κίνηση των οχημάτων. Γιατί ο αριθμός της διέλευσης από τα διόδια των 25.000 οχημάτων, θα έπρεπε υπό τις παρούσες συνθήκες να είναι μηδενικός ή τουλάχιστον να ανέρχεται σε μερικές εκατοντάδες.
Συνεπώς η απάντηση στο ερώτημα “μα τι να κάνω με τα παιδιά συνέχεια μέσα στο σπίτι;” έρχεται με την αποκωδικοποίηση ιχνηλάτησης των κρουσμάτων εξάπλωσης του Κορωνοϊού στη Νότιο Κορέα, σύμφωνα με το διάγραμμα του KCDC (The Korea Centers for Disease Control & Prevention) που δημοσίευσε το Reuters στο ακόλουθο link https://tmsnrt.rs/33A5Lec . Η ασθενής 31 μόλυνε με την κοινωνική συμπεριφορά της πριν διαγνωσθεί με τη νόσο, 1160 άτομα. Δεν είναι δύσκολο να αναλογισθεί κανείς τις τύψεις που η συγκεκριμένη ασθενής φέρει. Πολλά από τα άτομα που μετέδωσε τον ιό και νόσησαν, οδηγήθηκαν στο θάνατο. Για τους λόγους αυτούς, στην επόμενη ιδέα ή σκέψη για την πραγματοποίηση μίας εκδρομής ή την πραγματοποίηση μίας επίσκεψης, ας αναλογισθούμε τις συνέπειες και ας συμπεριφερθούμε υπεύθυνα.
#μένουμεσπίτι #ΜΕΝΟΥΜΕΣΠΙΤΙ
Γιάννης Γερ. Ζαπάντης
Διαβάστε επίσης:
- Η ζωή δυσκολεύει, αλλά δε σταματά
- Η μεταδοτικότητα του Κορωνοίού στα πάρκα
- Η επικινδυνότητα του Κορωνοϊού στα παιδιά
- Μπαμπά είμαστε πολύ χαρούμενοι και ευτυχισμένοι
- Ανακαλύπτοντας τους εαυτούς μας. Μέρα 9η
#αγαπημένο_μας_ημερολόγιο #kidshub
Το KidsHub προχώρησε στη βιωματική καταγραφή ενός διαφορετικού ημερολογίου. Ενός ημερολογίου που θα αποτυπώνει τις δικές σας, μικρές και μεγάλες ευτυχισμένες οικογενειακές στιγμές της ομολογουμένως δύσκολης περιόδου που διανύουμε, κατά την αναγκαία παραμονή μας στο σπίτι. Γιατί στόχος μας είναι να #μένουμεσπίτι δημιουργικά με τα παιδιά μας. Να κερδίσουμε μαζί τους το χαμένο χρόνο από τους ξέφρενους ρυθμούς της καθημερινότητας που μας περιέβαλε την προηγούμενη περίοδο.
Μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας τις δικές σας ευτυχισμένες οικογενειακές στιγμές και να τροφοδοτήσετε με τις βιωματικές εμπειρίες που ζείτε με τα παιδιά σας, τη νέα σειρά άρθρων του blog μας, με τίτλο “Αγαπημένο μας ημερολόγιο”. #αγαπημένο_μας_ημερολόγιο #kidshub
Στείλτε μας στην ηλεκτρονική διεύθυνση kidshub@kidshub.gr ή στο inbox της σελίδας του KidsHub στο Facebook τη δική σας εμπειρία. Οτιδήποτε κρίνετε πως έχει ενδιαφέρον να το μοιραστείτε μαζί μας. Διαλόγους, ενέργειες, περιστατικά, πάντα με πρωταγωνιστές τα παιδιά σας. Δρώμενα δηλαδή που λαμβάνουν χώρα στο σπίτι και ανταποκρίνονται στη διαχείριση της νέας πραγματικότητας που διαμορφώνεται καθημερινά. Αλλά και απόψεις, συμβουλές ή ερωτήματα που προκύπτουν από την παρατήρηση της συμπεριφορά τους, κατά τη συνεχή πλέον παραμονή μαζί τους στο σπίτι.
Αποτελέστε με αυτό τον τρόπο, την πηγή έμπνευσης για τους αρθρογράφους μας, στη σύνταξη άρθρων με περιεχόμενο και μηνύματα που θα κάνουν καλύτερη και πιο αισιόδοξη τη δύσκολη πραγματικότητα που βιώνουμε. Ας μετατραπεί η ενεργή κοινότητα μας ως γονείς, σε ανθρώπινη αλυσίδα που θα εκπέμψει προς όλες τις κατευθύνσεις τη θετική ενέργεια των παιδιών, μέσα από τη δημιουργικότητα των γονέων τους.
