Σε μια πρωτοποριακή επέμβαση εγκεφάλου σε ένα έμβρυο 34 εβδομάδων προχώρησαν γιατροί στην Βοστώνη, προκειμένου να διορθώσουν μία δυσπλασία στον εγκέφαλο ενός εμβρύου, που είναι γνωστή ως δυσπλασία φλέβας του Γαληνού.
Η συγκεκριμένη πάθηση εμφανίζεται όταν το αιμοφόρο αγγείο που μεταφέρει το αίμα από τον εγκέφαλο στην καρδιά, γνωστό και ως φλέβα του Γαληνού, δεν αναπτύσσεται σωστά. Η δυσπλασία, γνωστή ως VOGM, έχει ως αποτέλεσμα μια συντριπτική ποσότητα αίματος που πιέζει τη φλέβα και την καρδιά και μπορεί να οδηγήσει σε μια σειρά προβλημάτων υγείας.
Η δυσπλασία συχνά αποκαλύπτεται κατά τη διάρκεια προγεννητικού υπερηχογραφήματος και διαγιγνώσκεται με μαγνητική τομογραφία κατά το τέλος του δεύτερου ή τρίτου τριμήνου της εγκυμοσύνης.
Η συνθήκη είναι κατά περίπτωση επικίνδυνη, καθώς ενδέχεται να προκαλέσει καρδιακή ανεπάρκεια ή πνευμονική υπέρταση εάν δεν χειρουργηθεί.
Σύμφωνα με πληροφορίες του CNN παρόλο που η χειρουργική επέμβαση στη μήτρα – που εκτελείται πριν από τη γέννηση ενός μωρού – έχει χρησιμοποιηθεί για άλλες παθήσεις, αυτή η διαδικασία καθοδηγούμενη από υπερήχους ήταν μεταξύ των πρώτων για αυτήν την πάθηση.
«Στην κλινική μας δοκιμή που βρίσκεται σε εξέλιξη, χρησιμοποιούμε διαμήτριο εμβολισμό καθοδηγούμενο από υπερήχους για να αντιμετωπίσουμε τη φλέβα της δυσπλασίας του Γαληνού πριν από τη γέννηση. Στην πρώτη μας χειρουργική επέμβαση ενθουσιαστήκαμε που είδαμε ότι η επιθετική κίνηση που συνήθως παρατηρείται μετά τη γέννηση απλά δεν εμφανίστηκε» εξήγησε μεταξύ άλλων ο Darren B. Orbach, M.D., Ph.D., συνδιευθυντής του Κέντρου Εγκεφαλοαγγειακής Χειρουργικής & Παρεμβάσεων στο Νοσοκομείο Παίδων της Βοστώνης.
Πως έγινε η διαδικασία
Οι γιατροί έπρεπε να βεβαιωθούν ότι το έμβρυο ήταν στραμμένο προς τη σωστή θέση, με το κεφάλι του προς το κοιλιακό τοίχωμα της μητέρας. Η Dr. Louise Wilkins-Haug, διευθύντρια του τμήματος Μητρικής Εμβρυϊκής Ιατρικής και Αναπαραγωγικής Γενετικής στο Brigham and Women’s Hospital, συνεργάστηκε με τον Orbach για να βεβαιωθεί ότι το έμβρυο όχι μόνο ήταν στη σωστή θέση για τη διαδικασία, αλλά και παρέμεινε εκεί.
Ο Wilkins-Haug εξήγησε ότι χρησιμοποίησαν μια τεχνική δανεισμένη από προηγούμενες καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις της μήτρας. Μόλις το έμβρυο βρίσκεται στη βέλτιστη θέση, «λαμβάνει μια μικρή ένεση φαρμάκου έτσι ώστε να μην κινείται και παίρνει επίσης μια μικρή ένεση φαρμάκου για ανακούφιση από τον πόνο», είπε ο Wilkins-Haug.
Από εκεί, οι γιατροί εισήγαγαν μια βελόνα μέσω του κοιλιακού τοιχώματος, περνώντας προσεκτικά έναν καθετήρα μέσω της βελόνας, έτσι ώστε οι μικροσκοπικές μεταλλικές σπείρες να γεμίσουν τη φλέβα, να επιβραδύνουν τη ροή του αίματος και να μειώσουν την πίεση.
Το μωρό έδειξε σημάδια βελτίωσης αμέσως, με τις σαρώσεις να δείχνουν μειωμένη αρτηριακή πίεση σε βασικές περιοχές.
Αλλά η επιτυχία δεν καθοριζόταν μόνο από εκείνη τη στιγμή, αλλά μάλλον το τι θα ακολουθούσε.
Το μωρό γεννήθηκε δύο μέρες μετά την επέμβαση, στις 17 Μαρτίου, με βάρος λιγότερο από 1.900 γραμμάρια.
«Την άκουσα να κλαίει για πρώτη φορά, και αυτό, δεν μπορώ καν να το περιγράψω με λόγια πώς ένιωθα εκείνη τη στιγμή. Ήταν απλά, η πιο όμορφη στιγμή, όταν μπόρεσα να την κρατήσω, να κοιτάξω ψηλά και μετά να την ακούσω να κλαίει», είπε η μητέρα της, Κενυάτα Κόλμαν.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του CNN, το μωρό συνεχίζει να μην χρειάζεται επιπλέον χειρουργική παρέμβαση και δεν λαμβάνει καμία φαρμακευτική αγωγή για καρδιακή ανεπάρκεια.
Πηγή: CNN
