Ένας στους πέντε μαθητές Δημοτικού, επιστρέφει από το σχολείο στο σπίτι χωρίς να υπάρχει κάποιος να τους περιμένει.
Ένα φαινόμενο το οποίο έχει αρχίσει και αυξάνεται στην ελληνική κοινωνία είναι τα παιδιά να επιστρέφουν από το σχολείο στο σπίτι χωρίς να υπάρχει κάποιος να τους περιμένει.
Σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποίησε το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας ένας στους πέντε μαθητές Δημοτικού εντάσσεται στην κατηγορία «τα παιδιά με το κλειδί», είτε λόγω της απουσίας των γονέων στην εργασία, είτε λόγω της αύξησης των διαζυγίων και των μονογονεϊκών οικογενειών είτε λόγω των δυσκολιών των ολοήμερων σχολείων να καλύψουν όλες τις ανάγκες.
Ο αναπληρωτής καθηγητής του Παιδαγωγικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας κ. Νίκος Χανιωτάκης, που έχει ασχοληθεί επισταμένως με το ζήτημα, τόνισε το φαινόμενο είναι παγκόσμιο, ενώ υπολογίζεται πως στις ΗΠΑ τα παιδιά αυτά αγγίζουν τα 4.000.000.
Η επίδραση των κοινωνικών αλλαγών
Ο κ. Χανιωτάκης ερμήνευσε την ένταση του φαινομένου από την όλο και πιο δυναμική ένταξη της γυναίκας στην αγορά εργασίας, την αύξηση των διαζυγίων, την ύπαρξη μονογονεϊκών οικογενειών, της απουσίας παππούδων και γιαγιάδων.
Έτσι για να μην μένει μόνο το παιδί στο σπίτι αυτό το κρίσιμο χρονικό διάστημα, δηλαδή από τη λήξη του σχολικού ωραρίου μέχρι την επιστροφή των γονέων στο σπίτι νωρίς το απόγευμα, η λύση για τη φροντίδα του είναι, είτε η εγγραφή του στο ολοήμερο, είτε η πληρωμή κάποιου ατόμου για να το φροντίζει στο σπίτι.
Ωστόσο όπως επισημαίνει το ολοήμερο σχολείο έχει απαξιωθεί και δεν υποστηρίζεται από την πολιτεία, ενώ οι γονείς βλέπουν ότι ο θεσμός δεν βοηθά το παιδί τους. Και λόγω οικονομικής αδυναμίας να πληρώσουν κάποιο άτομο, επιλέγουν να το αφήνουν μόνο στο σπίτι για κάποιες ώρες.
Βάσει έρευνας που πραγματοποίησε η προπτυχιακή φοιτήτρια του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Μαρία Τότσα σε 310 φοιτητές και φοιτήτριες του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας για τα μαθητικά τους χρόνια, διαπιστώθηκε πως ένα 18% εξ’ αυτών εντάσσονταν στην κατηγορία «τα παιδιά με το κλειδί στο χέρι» και έμεναν μόνα για περισσότερο από τρεις ώρες, τονίζοντας πως όσες ώρες έμεναν σπίτι μόνοι τους, ένιωθαν φόβο, μοναξιά και ότι υπήρχε πολύ ησυχία.
Σύμφωνα με την έρευνα οι επιδόσεις των παιδιών που επέστρεφαν σπίτι και ήταν μόνα τους ήταν χαμηλή καθώς ναι μεν διάβαζαν τα μαθήματά τους, αλλά επειδή οι γονείς έρχονταν κουρασμένοι από τη δουλειά και δεν τους επιτηρούσαν τόσο πολύ στα μαθήματα, δεν είχαν τελικά τόσο υψηλές επιδόσεις.
Μάλιστα σε έρευνες του εξωτερικού διαπιστώθηκε ότι και τα παιδιά με το κλειδί στο χέρι είναι και πιο επιρρεπή σε ουσίες.
Παράλληλα υπήρχαν πολλά ατυχήματα, καθώς κάποια παιδιά προσπαθούσαν να μαγειρέψουν και έβαζαν φωτιά στο τηγάνι ή είχαν καεί με ζεστό νερό.
«Είναι δεδομένο πως τα μικρότερα παιδιά θα προτιμούσαν κάποιος να τους ανοίξει την πόρτα του σπιτιού κα να μην είναι μόνα τους», ανέφερε ο κ. Χανιωτάκης και πρόσθεσε πως η ονομασία με το κλειδί δόθηκε, επειδή αυτά τα παιδιά έχουν συνήθως κρεμασμένα στον λαιμό τους μια αλυσίδα με το κλειδί, για να μην το χάσουν.
Πηγή: e-thessalia.gr
