Ο Σωτήρης Τσιόδρας μίλησε σήμερα στην ημερίδα της Ακαδημίας Αθηνών, με τίτλο «Πανδημία SARS-Cov-2: Η επιστήμη συνοδοιπόρος με την αβεβαιότητα στην αναζήτηση της αλήθειας».
Ο καθηγητής μίλησε ψύχραιμα αλλά με ειλικρίνεια για τη επικίνδυνη φάση που περνάει η χώρα μας και αναφέρθηκε στη Χιλή σαν ένα παράδειγμα προς αποφυγή. Συγκεκριμένα δήλωσε:
«Το αντιπαράδειγμα είναι η Χιλή. Μπορεί αύριο να είμαστε εμείς. Το 30% των ανθρώπων εμβολιάστηκαν με τουλάχιστον μία δόση. Η τοπική κυβέρνηση αγόρασε πολλά εμβόλια και εμβολίασε τον πληθυσμό. Τι έγινε όμως; Επικοινωνιακά δεν στήριξαν το μήνυμα. Υπήρξε τεράστια πτώση της συμμόρφωσης, έγινε άρση των μέτρων και, δυστυχώς,η Χιλή ζει ένα τεράστιο επιδημικό κύμα με πολλαπλές εισαγωγές στα νοσοκομεια και θανάτους».
O καθηγητής τόνισε πως δεν είναι απίθανο να φτάσουμε τους 1.200 (!) διασωληνωμένους την εβδομάδα αμέσως μετά το Πάσχα, δηλαδή μεταξύ 3-10 Μαΐου, εάν ο δείκτης αναπαραγωγής της νόσου το γνωστό πλέον Rt παραμείνει στο 1,1.
O κ. Τσιόδρας έκρουσε το «καμπανάκι» για τους 20 – 50 ετών, λέγοντας:
«Βλέπετε πώς ανοίγει η ψαλίδα τις τελευταίες εβδομάδες και πώς έχουμε μία επιδημία που προσβάλλει αυτό το ενεργό κομμάτι του πληθυσμού, τις ηλικίες 20-50 ετών. Αντίστοιχη ακριβώς εικόνα έχουν οι περισσότερες χώρες του κόσμου».
Αναφερόμενος στο εμβόλιο της AstraZeneca τόνισε ότι όποιος νοσήσει από κορονοϊό έχει πιθανότητα 1/64 να πάθει θρόμβωση, ενώ εάν κάποιος έχει κάνει το εμβόλιο της AstraZeneca έχει πιθανότητα θρόμβωσης 1/100.000.
Ο εμβολιασμός είναι το μεγάλο όπλο που μειώνει τις νοσηλείες και τους θανάτους. Μέχρι όμως να ολοκληρωθεί, ο κ. Τσιόδρας διευκρίνισε πως:
«Θα συνεχίσουμε να έχουμε μέτρα, όμως, μέχρι να ολοκληρωθεί το πρόγραμμα εμβολιασμού. Η επιστροφή στην κανονικότητα, ό,τι και εάν σημαίνει αυτό, και όχι η εξαφάνιση της επιδημίας όπως θέλουν να ελπίζουν κάποιοι, θα γίνει με τον έλεγχο της επιδημίας. Με οδηγό την επιδημιολογική επιτήρηση. Με βελτιστοποίηση των μέτρων, στο χαμηλότερο δυνατόν επίπεδο, που επιτρέπει έναν σταθερά χαμηλό αριθμό λοιμώξεων. Έτσι θα εξισορροπούνται οι αρνητικές συνέπειες στη δημόσια υγεία και θα μειώνεται το κοινωνικό κόστος».
