Το τσιζκέικ (cheesecake) είναι κλασικό παράδειγμα ένταξης ενός ξενόφερτου γλυκού στη σύγχρονη ελληνική αστική κουζίνα. Μέχρι τα 80’ς δεν ήταν γνωστό ούτε ως όνομα. Σιγά-σιγά μέσα στα 90’ς άρχισε να σερβίρεται σε εστιατόρια και καφέ και ξεπεράστηκε η περίεργη -για τότε- ιδέα του τυριού σε γλυκό, για να φτάσει τα τελευταία 15 χρόνια, να είναι απόλυτα ενταγμένο στην αστική μαγειρική μας.
Δεν θα ξεχάσω μια χαρακτηριστική ιστορία που μου διηγήθηκε ο Δημήτρης, που δείχνει πόσο άγνωστο ήταν το όνομα cheesecake στην Ελλάδα παλιά.
Όταν είχε πάει για να σπουδάσει στη Νέα Υόρκη, το 1981, την πρώτη μέρα μάλιστα, θαμπωμένος από τους ουρανοξύστες, πήγε σε ένα γκλαμουράτο χαμπουργκεράδικο στην 7η λεωφόρο και παρήγγειλε ένα cheesecake και ένα τσιζμπεργκερ για να καλωσορίσει τον εαυτό του στη πρωτεύουσα του κόσμου, με κλασική Αμερικάνικη κουζίνα.
Το γκαρσόνι παίρνοντας τη παραγγελία με αυτή τη σειρά, του λέει “I assume you want the burger first and the cheesecake after that”. Τον κοιτά ο Δημήτρης περίεργα και του λέει φυσικά, ‘Not really, first the cheesecake, then the burger!’ Νόμιζε ότι επρόκειτο για τυρόπιτα, και όπως λέει σήμερα, ‘ήταν η πρώτη φορά που ένιωσα εντελώς επαρχιώτης-βλαχάκι’…
Το ενδιαφέρον βέβαια είναι ότι η έννοια cheesecake με τη λογική ενός γλυκού πιάτου που περιλαμβάνει αλμυρό τυρί και μέλι, ήταν αρχαίο ελληνικό φαγητό. Και μέχρι σήμερα, ειδικά στη Κρήτη και τα νησιά, τρώμε μυζηθροπιτάκια με μέλι και άλλα αντίστοιχα επιδόρπια.
Σήμερα, στη διεθνή κουζίνα, υπάρχουν δύο βασικές τεχνικές για να κάνει κανείς cheesecake. Στη μία εκδοχή, η γέμιση ψήνεται, κυρίως στις αμερικάνικες συνταγές, και στην άλλη, την πιο ελαφριά εκδοχή που επικρατεί στη Βρεττανία, η γέμιση πήζει στο ψυγείο, χωρίς να έχει πριν ψηθεί.
Η σημερινή συνταγή για τσιζκέικ με λευκά ροδάκινα και αμαρέττο, αν και γίνεται με ψήσιμο της γέμισης, είναι καθαρά καλοκαιρινή -λόγω του ροδάκινου στην εποχή του- και το απόλυτο χιτ σε όσους ποτέ την δοκίμασαν.
Ο Δημήτρης μάλιστα την θεωρεί ως το καλύτερο cheesecake που έχει ποτέ δοκιμάσει και επέμενε να το γράψω στο κείμενο. Όχι ότι με χαλάει κιόλας!
Η αλήθεια είναι ότι το δέσιμο των γεύσεων στη συνταγή αυτή του τσιζκέικ ροδάκινου, είναι απόλυτα πετυχημένο: Ισορροπία μεταξύ αλμυρού και γλυκού, μεταξύ φρουτώδους και λιπαρού, μεταξύ τραγανού και κρεμώδους, με το Amaretto να δίνει ένα βάθος στη γεύση και να αποτελεί τη μικρή έκπληξη στη κάθε μπουκιά.
Είναι σίγουρο ότι θα κλέψει εντυπώσεις και θα σας ζητάνε τη συνταγή!
Χαρακτηριστικά του πιάτου:
Μέτριας ευκολίας συνταγή που θα σας πάρει περί τα 40’ στη προετοιμασία, 1:10’ στο ψήσιμο και τουλάχιστον 4 ώρες στο ψυγείο. Γίνεται κάλλιστα από την προηγουμένη και μπορεί να σερβιριστεί σχεδόν μετά από κάθε γεύμα ή με τον απογευματινό καφέ στη βεράντα.
Εκτός εποχής ροδάκινου, μπορείτε κάλλιστα να το αντικαταστήσετε με αχλάδι ακολουθώντας τα αντίστοιχα βήματα, χειμερινή εκδοχή που έχουμε δοκιμάσει και βγαίνει επίσης εξαιρετική.
Υλικά για ένα cheesecake για 8 άτομα
4 λευκά ροδάκινα, κομμένα στη μέση και χωρίς το κουκούτσι
110γρ. ζάχαρη, και επιπλέον λίγη για πασπάλισμα
60ml. amaretto
100γρ. μπισκότα amaretti
150γρ. μπισκότα Marie
150γρ. ανάλατο βούτυρο Lurpak
250γρ. τυρί ricotta
250γρ. τυρί mascarpone
1 κ.γ. ξύσμα λεμονιού
1 κάψουλα βανίλιας (ή 1 φασόλι βανίλιας)
3 αυγά
30 γρ. καθαρισμένα αμύγδαλα (προεραιτικά)
Παρασκευή:
1. Κόβετε 2 από τα ροδάκινα και τα τοποθετείτε σε μια κατσαρόλα με 2 κουταλιές της σούπας ζάχαρη, 1 κουταλιά της σούπας amaretto και μια πρέζα αλάτι. Μαγειρεύετε σε μέτρια φωτιά για περίπου 8 λεπτά ή μέχρι να μαλακώσουν τα ροδάκινα.
