Ήταν 02 Ιανουαρίου του 1992 όταν σε μια χώρα απαγορεύτηκε η εισαγωγή και η πώληση της τσίχλας. Συγκεκριμένα η Σιγκαπούρη με νόμο το 1992 απαγορεύει την τσίχλα προκειμένου να κρατηθεί η πόλη πεντακάθαρη.
Την συγκεκριμένη ιδέα την είχε ο Lee Kuan Yew, ο πρώτος πρωθυπουργός της Σιγκαπούρης, μετά την ανεξαρτησίας της το 1965, ο οποίος κατάφερε να μεταμορφώσει μια μικροσκοπική χώρα σε ένα διεθνούς εμβέλειας κέντρο της οικονομίας και του εμπορίου.
Ο Lee Kuan Yew, ο οποίος πέθανε το 2015, μετέτρεψε την Σιγκαπούρη σε μια χώρα καθαρή και περιποιημένη καθώς όπως έχει γράψει το BBC, όνειρό του ήταν να κάνει την πόλη-κράτος μια «όαση του πρώτου κόσμου σε μια περιοχή του τρίτου κόσμου».
Και η κακή συνήθεια των κατοίκων τους να κολλούν την μασημένη τσίχλα τους όπου βρουν (όπως στις πόρτες του αστραφτερού, νέου μετρό της πόλης) χαλούσε αυτή την τέλεια εικόνα που αναζητούσε η Σιγκαπούρη, όπως γράφει ο Αμερικανός Tom Plate στο βιβλίο του «Giants of Asia: Conversations with Lee Kuan Yew».
Πολλοί ήταν ωστόσο οι επικριτές του συγκεκριμένου μέτρου, υποστηρίζοντας πως αρκετοί κατεβάζουν ιδέες μασώντας τσίχλα. με τον Lee Kuan Yew, ο οποίος είχε συμπληρώσει 31 χρόνια στην εξουσία και δεν έδινε μεγάλη σημασία σε όσους τον κατηγορούσαν, να απαντάει χαρακτηριστικά “Εάν νομίζεις ότι δεν μπορείς να σκεφτείς γιατί απαγορεύεται να μασάς, δοκίμασε μία μπανάνα”.
Αξίζει να σημειωθεί πως το μέτρο έχει χαλαρώσει κάπως μετά το 2004, επιτρέποντας στα φαρμακεία και τους οδοντιάτρους να πωλούν τσίχλες που χορηγούνται για ιατρικούς λόγους, σε άτομα που διαθέτουν την απαραίτητη συνταγή.
Πηγή: moneyreview.gr
Photo by Karina Miranda
