Σας έχει τύχει πότε την ώρα που κλαίτε, να σας πει κάποιος «σταμάτα να κλαις»; Πώς αισθανθήκατε; Σας πέρασε η λύπη; Σταματήσατε αυτόματα να κλαίτε; Μάλλον όχι.
Από την παιδική ηλικία, μαθαίνουμε να μην κλαίμε και αν το κάνουμε να κρυβόμαστε από τους άλλους. Ακούμε φράσεις όπως «δεν πρέπει να κλαις μπροστά σε όλους, οι άνδρες δεν κλαίνε, οι άνδρες είναι πάντα δυνατοί». Αυτό όμως είναι ένα μεγάλο λάθος.
Σκεφτείτε πως αισθάνεται ένα παιδί την ώρα που κλαίει για κάτι που το έχει στεναχωρήσει πραγματικά κι ακούει τη μαμά ή τον μπαμπά του, να του λέει «σταμάτα να κλαις». Και φυσικά όλοι το έχουμε πει αυτό ουκ ολίγες φορές. Όμως είναι σημαντικό να καταλάβουμε γιατί κλαίει κι ακόμα πιο σημαντικό να το αφήσουμε να εκδηλώσει τα αισθήματα του μέσα από το κλάμα. Μπορεί σε εμάς να μην φαίνεται σαν κάτι σημαντικό αυτό, αλλά για τα παιδιά είναι.
Το κλάμα είναι σημαντικό για όλους τους ανθρώπους. Είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο ότι το κλάμα:
- Ανακουφίζει και βοηθάει στην εξωτερίκευση του συναισθήματος
- Βοηθάει στο να αναζητήσουμε στήριξη από τους ανθρώπους που μας νοιάζονται
- Ανακουφίζει τον πόνο. Όταν κλαίμε ενεργοποιούνται ορμόνες που έχουν ηρεμιστική δράση, όπως η οξυτοκίνη και οι ενδορφίνες.
Θα έχετε παρατηρήσει σίγουρα τόσο από προσωπική εμπειρία, όσο και από τα παιδιά σας ότι μετά από ένα δυνατό κλάμα, ηρεμείτε και η αιτία που σας προκάλεσε το κλάμα, ξαφνικά δεν φαίνεται τόσο… φρικτή.
Οι περισσότεροι άνθρωποι, θεωρούν το κλάμα ως σημάδι αδυναμίας. Για αυτό ακόμη και στις μέρες μας μένουνε έκπληκτοι όταν δούνε έναν άνδρα να κλαίει. Είναι σημαντικό να «σπάσετε» το στίγμα ότι το κλάμα είναι ντροπή
Από την παιδική ηλικία, πρέπει να εκπαιδεύσουμε τα παιδιά μας (αγόρια και κορίτσια) να μην ντρέπονται να κλάψουν. Τα παιδιά πρέπει να κατανοήσουν πόσο σημαντικό είναι να δείχνουν τα συναισθήματά τους και να εκτονώνονται με το κλάμα.
Ξεχάστε τις ταμπέλες «κλαψιάρης», «παραπονιάρα», «ευαισθητούλης» κι αφήστε τα παιδιά να κλάψουν όσο θέλουν. Οι άνθρωποι που κλαίνε συχνά έχουν λιγότερα προβλήματα με το γαστρεντερικό και το αναπνευστικό σύστημα συγκριτικά με αυτούς που δεν κλαίνε.
Να θυμάστε ότι το κλάμα είναι υποτιμημένο, καθώς το έχουμε συνδέσει με θλίψη ή άσχημες στιγμές κι αρνητικά συναισθήματα. Ωστόσο, το κλάμα είναι ωφέλιμο.
