Ειδικοί υποστηρίζουν πως οι φωνές και τα σκληρά λόγια στα παιδιά θα έπρεπε να αναγνωρίζονται ως μορφή κακοποίησης λόγω της τεράστιας ζημιάς που προκαλούν.
Σύμφωνα με νέα έρευνα γονείς οι οποίοι φωνάζουν στα παιδιά τους ή τους μιλούν υποτιμητικά, αποκαλώντας τα για παράδειγμα «χαζά», τα θέτουν σε μεγαλύτερο κίνδυνο αυτοτραυματισμών στο μέλλον, χρήσης ναρκωτικών ουσιών ή παραβατικών συμπεριφορών με κατάληξη ακόμη και τη φυλακή.
Ερευνητές αναφέρουν σε μελέτη η οποία δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Child Abuse & Neglect, πως αυτού του είδους ενέργειες ενηλίκων μπορούν να αποδειχτούν εξίσου επιζήμιες για την ανάπτυξη ενός παιδιού όσο άλλες αναγνωρισμένες και εγκληματολογικά τεκμηριωμένες υποκατηγορίες κακομεταχείρισης, όπως η σωματική και η σεξουαλική κακοποίηση στην παιδική ηλικία.
Όπως υποστηρίζεται στην έρευνα, ολοένα και περισσότερα παιδιά βιώνουν λεκτική κακοποίηση στην παιδική ηλικία από ό,τι σωματική ή σεξουαλική κακοποίηση, ενώ ο αριθμός τους φέρεται να φτάνει το 40% και διαρκώς αυξάνεται.
Ο καθηγητής Πίτερ Φόναγκι, εκ των συγγραφέων της μελέτης και επικεφαλής του τμήματος Ψυχολογίας και Γλωσσικών επιστημών στο UCL του Λονδίνου υποστηρίζει πως τα παιδιά είναι γενετικά προετοιμασμένα να εμπιστεύονται ό,τι λένε οι ενήλικοι. Προδίδοντας αυτή την εμπιστοσύνη και απευθυνόμενοι στα παιδιά με υποτιμητικές λέξεις αντί νουθεσίας, μπορεί τα παιδιά όχι μόνο να νιώσουν ντροπή, αλλά και να απομονωθούν.
Τονίζει επίσης πως εκατοντάδες μελέτες έχουν δείξει πως η έκθεση σε λεκτική κακοποίηση επηρεάζει θεμελιωδώς τα παιδιά και συνδέεται με επίμονη ψυχολογική δυσφορία, σύνθετες συναισθηματικές και σχεσιακές δυσκολίες, σωματικές καθώς και ψυχικές διαταραχές, αυξημένη πιθανότητα αναδημιουργίας καταχρηστικών καταστάσεων στη ζωή τους, για παράδειγμα να βρουν έναν σύντροφο που τους κακοποιεί, καθώς και να βρεθούν να επαναλαμβάνουν την κακοποίηση με άλλους.
Τέλος ο καθηγητής επισημαίνει πως η χρήση λέξεων για εκφοβισμό, ταπείνωση και έλεγχο ίσως φαίνεται λιγότερο επιζήμια σε σχέση με τις σωματικές απειλές, όμως είναι ίδιοι οι κίνδυνοι που συνοδεύουν αυτή την κατάχρηση της γλώσσας: χαμηλή αυτοεκτίμηση, αυξημένη χρήση νικοτίνης, αλκοόλ και ουσιών, αυξημένος κίνδυνος άγχους, κατάθλιψης [και] ακόμη και ψυχωτικών διαταραχών.
Τελικά αυτό που βοηθά στη διαμόρφωση της συμπεριφοράς και της προσωπικότητάς των παιδιών είναι να βρίσκουμε τρόπους να επαινούμε τα παιδιά μας όταν κάνουν κάτι που μας αρέσει, αντί να τα υποχρεώνουμε να λογοδοτούν για αυτό που κάνουν λάθος.
Πηγή: Guardian
