Με μία όχι και τόσο μακρινή εποχή το σχολείο, μπορούσε με πολλούς τρόπους να μας δείξει πως τα όρια της συμπεριφοράς μας οφείλουν να είναι συγκεκριμένα, όπως ακριβώς τα κάγκελα γύρω από το προαύλιό του. Όμως, το σχολείο πρέπει να δείξει στα παιδιά, πως τα όρια μπορεί να χωρίζουν, αλλά – όταν το θέλουμε – ενώνουν. Και υπάρχει μία μικρή κίνηση, που εξαφανίζει όλα τα όρια κι αυτή είναι η αγκαλιά.
Ο Μάριος Μάζαρης είναι Δάσκαλος σε δημοτικό. Κανονικά ονομάζεται Ιωάννης-Μάριος, το Ιωάννης όμως το αναφέρει σπάνια, γιατί κάποτε επιλέγεις ένα μόνο όνομα να σε εκπροσωπεί. Γεννήθηκε στον Πειραιά κι εκεί μεγαλώνει μέχρι σήμερα.
Κάποτε ήθελε να γίνει αστροναύτης, τελικά έγινε δάσκαλος.
Δουλεύει από το 2006 σε δημοτικά σχολεία, αγαπά τις ιστορίες και όχι τα παραμύθια κι έχει μάθει να εξερευνά τα όρια των ανθρώπων μέσα από τις αλήθειες τους. Έχει γράψει παιδικά θεατρικά, έχει ασχοληθεί με το ραδιόφωνο, με μαθητικές ταινίες μικρού μήκους, ενώ τον τελευταίο χρόνο μοιράζεται συμβουλές και ιδέες ως Schoolmarius στον λογαριασμό του στο instagram.
