Κ. Δουλγέρης: Τα συναισθηματικά ξεσπάσματα των μικρών παιδιών

Ο παιδίατρος Κυριάκος Δουλγέρης δίνει κάποιες αποτελεσματικές στρατηγικές προκειμένου οι γονείς να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τα συναισθηματικά ξεσπάσματα των παιδιών ηλικίας 18μηνών έως 2 ετών, χωρίς να δημιουργείται μεγάλη ένταση.

Τί αναφέρει στην ανάρτηση του ο παιδίατρος.

“Οι ηλικίες 18 έως 24 μηνών είναι μία πραγματική πρόκληση! Τα πολύ μικρά νήπια είναι αξιολάτρευτα!

Παλινδρομούν διαρκώς ανάμεσα στα νέα τους κατορθώματα και την προηγούμενη ασφαλή βρεφική τους φύση. Εκεί στα δυσδιάκριτα όρια παιδιού-βρέφους είναι πολύ φυσικό κάποιες φορές να φτάνετε στα όρια σας!! Είναι η στιγμή, που το να κατανοήσετε το μικρό σας, μαζί με κάποιες αποτελεσματικές στρατηγικές, θα σας βοηθήσει να ηρεμήσετε την οικογενειακή ζωή…

Τα βρέφη (γιατί ουσιαστικά για βρέφη πρόκειται) είναι έντονες προσωπικότητες!! Ο εγκέφαλός τους είναι ακόμη “υπό κατασκευή” και δεν μπορούν να διαχειρίζονται τα έντονα συναισθήματα. Το να νιώθουν ότι τα καταλαβαίνετε είναι ένας πολύ αποτελεσματικός τρόπος να μειώσετε τα λεγόμενα “τάντρουμς”, δηλαδή τα συναισθηματικά τους ξεσπάσματα.

Υπενθυμίστε στον εαυτό σας ότι τα έντονα συναισθήματα τους είναι φυσιολογικά.

Ακούστε τα: κατεβείτε στο ύψος των ματιών τους και δείξτε στο βρέφος ότι το ακούτε πραγματικά.

Καθησυχάστε το: “Είσαι πολύ στεναχωρημένος που έριξες το παγωτό σου και το καταλαβαίνω. Είναι φυσιολογικό να αισθάνεσαι λυπημένος. ”

Βάλτε όρια: “Αναρωτιέμαι τι γεύση παγωτού θα διαλέξεις την επόμενη φορά που θα φάμε παγωτό; Πάμε τώρα να πλύνουμε τα χεράκια σου. Θα ήθελες το σαπούνι της μαμάς ή το αφρόλουτρό σου;

Είναι πολύ καθησυχαστικό όταν ένας από τους πιο αγαπημένους σου ανθρώπου στον κόσμο, ο γονιός, καταλαβαίνει τι αισθάνεσαι.

Από την άλλη περιορίστε τις προσδοκίες σας. Πρόκειται για ένα πλασματάκι που περπατάει, ζητάει πράγματα και ενίοτε μπορεί να συζητά μαζί σας. Δεν γνωρίζει εκ των προτέρων τα όρια που του βάζετε. Δεν μπορεί πάντα να τα κατανοήσει. Δεν καταλαβαίνει πάντα λόγω ηλικίας τι του ζητάτε και θα εκλάβει το θυμό σας ως απόρριψη. Τότε θα ξεσπάσει σε χειρότερα κλάματα.

Τα όρια θέλουν επανάληψη, ξανά και ξανά, με σταθερό και ήρεμο τρόπο μέχρι να εμπεδωθούν. Για παράδειγμα το “μη πειράζεις τη πρίζα” ή “μη χοροπηδάς στον καναπέ”. Επανάληψη μήτηρ μαθήσεως και η επανάληψη των ορίων με συνέπεια απαιτεί κάποιους μήνες. Είναι όπως η οδήγηση. Κι εσείς δεν γνωρίζατε τα πάντα για τα όρια την πρώτη μέρα που πιάσατε το τιμόνι.

Πολλές φορές θα δείτε μία “κακή” συμπεριφορά να επαναλαμβάνεται. Μην το κάνετε πάντα θέμα ! Πείτε ένα απλό “όχι” ή ένα “μη” και απομακρύνετε το παιδί από την πηγή του κακού (πχ μαρκαδόροι που έχουν ζωγραφίσει έναν τοίχο). Γενικά ποτέ μην πέφτετε στην παγίδα να έρθετε σε ευθεία σύγκρουση με ένα νήπιο 20μηνών. Είναι σίγουρο ότι θα χάσετε. Χρησιμοποιείστε καλύτερα την ευφυία σας, την πειθώ ή και την απόσπαση της προσοχής με κάτι άλλο, δεν είναι κακό !

Τα βρέφη θέλουν να τα κάνουν όλα μόνα τους, μα θέλουν επίσης και να τα κάνετε εσείς γι’ αυτά! Σε αυτές τις στιγμές, τα βρέφη επιθυμούν να έχετε εσείς τον έλεγχο. Μικρές και περιορισμένες επιλογές δίνουν στο βρέφος την αίσθηση ελέγχου που έχει ανάγκη. Επιλογές όμως κατάλληλες για την ηλικία του και να περιορίζονται στην ερώτηση: “ θέλεις αυτό ή εκείνο;”

Τσεκάρετε λοιπόν τις προσδοκίες σας…είναι στη φύση των βρεφών να τεστάρουν τα όρια μας! Είναι υγιές, αν και όχι πάντα εύκολο!”

Δείτε την ανάρτηση