Είναι γνωστή σε όλους, η φαλτσοσυμφωνία των ανεπάλληλων “μη” και “δεν” ορισμένων γονέων προς τα παιδιά τους. Καλοκαίρι στην παραλία η σε άλλους δημόσιους χώρους και δεν είναι λίγες οι φορές που γινόμαστε μάρτυρες καταπιεστικών συμπεριφορών απο παρεμβατικούς γονείς. Γονείς που αρέσκονται σε καταιγισμό παρατηρήσεων ή υποδείξεων προς τα παιδιά τους.
Ενίοτε δε, η φαλτσοσυμφωνία των “μη” και “δεν”, συνοδεύεται και απο κρουστούς ήχους εκτόνωσης του αρχαίου παιδαγωγικού μέσου, της «σφαλιάρας».
Μη εκείνο, μη το άλλο, δεν μπορείς, δεν σε αφήνω, δεν πρέπει αυτό, δεν πρέπει εκείνο….Μια διαρκής βοή “μη” και “δεν” προς τα παιδιά. Συμπεριφορά που τις περισσότερες φορές μεταφράζεται σε “μη” – “δέν” – ικό αποτέλεσμα στην ανάπτυξη κριτικής ικανότητας και αντίληψης απο τα ίδια.
Παιδιά που μετατρέπονται σε άβουλα πλάσματα και θα πρέπει να περιμένουν την ενηλικίωση τους για να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους. Ή μήπως τότε είναι πλέον αργά;
Ο αρχαίος φιλόσοφος Πλάτων υποστήριζε πως ο άνθρωπος γεννιέται δούλος και απελευθερώνεται δια της παιδείας. Ένα σημαντικό μέρος της παιδείας αναπτύσσεται από την ανατροφή και την καλλιέργεια της προσωπικότητας του παιδιού, εντός του οικογενειακού ιστού. Διαδικασία που καλλιεργεί και διαμορφώνει το χαρακτήρα του παιδιού, βήμα – βήμα προς την ενηλικίωση του.
Σε έκτακτες περιπτώσεις κινδύνου ενός αεροσκάφους, οι οδηγίες για τα σωστικά μέσα προς τους γονείς που συνοδεύουν τα παιδιά τους στο ταξίδι, είναι σαφείς. Καθοδηγούν το γονέα να φορέσει πρώτος τη μάσκα οξυγόνου και στη συνέχεια να βοηθήσει το παιδί του, εφαρμόζοντας τη δική του.
Η ίδια ακολουθία ενεργειών ισχύει και στο ταξίδι της ζωής. Ο γονέας που θέλει αύριο να είναι περήφανος για την προσωπικότητα του παιδιού του, οφείλει να αναπτύξει πρώτος τη δική του παιδεία. Έτσι θα γίνει περισσότερο χρήσιμος στο παιδί, παρέχοντας του τη σωστή διαπαιδαγώσηση και ανατροφή.
Σύμφωνα με τη θεωρία των γνωρισμάτων του διάσημου Αμερικανού ψυχολόγου Gordon Allport, τα στοιχεία της προσωπικότητας κάθε ανθρώπου, δεν οφείλονται μόνο στη φόρμουλα του DNA που σχηματίζεται κατά τη γέννηση του. Αλλά καλλιεργούνται και διαμορφώνονται στις επιμέρους φάσεις της ζωής του, προς την ενηλικίωση. Η προσωπικότητα αποτελεί και τον οδηγό της συμπεριφοράς ενός ανθρώπου, σε κάθε πτυχή της ζωής του.
Είναι βέβαιο, πως όλοι οι γονείς επιθυμούμε να δούμε τα παιδιά μας να διαμορφώνουν στην πορεία της ζωής τους, ισχυρές προσωπικότητες. Θέλουμε να είναι άνθρωποι συναισθηματικά ώριμοι, με βούληση, ικανοί να ανταπεξέλθουν σε οποιαδήποτε δυσκολία κληθούν να αντιμετωπίσουν.
Για να γίνει το όραμα αυτό πράξη, είναι απαραίτητη η χρήση του μέτρου στη σχέση μας μαζί τους. Το μέτρο χαλιναγωγεί ανεξέλεγκτες συμπεριφορές που προέρχονται τόσο απο τα παιδιά, όσο και απο την πλευρά των γονέων.
Στο χτίσιμο μία ισορροπημένης σχέσης γονέα με παιδί, κρίνεται απαραίτητος ο αμοιβαίος σεβασμός. Η αποδοχή της προσωπικότητας του παιδιού, δημιουργεί τις προϋποθέσεις ενίσχυσης της αυτοεκτίμησης του. Απαραίτητο στοιχείο για να εξελιχθεί σε ικανό και χρήσιμο άνθρωπο.
Η Ιταλίδα ψυχολόγος Μαρία Μοντεσσόρι έμεινε στην ιστορία για το αποφθεγμα της, πως “ικανός άνθρωπος είναι ο ευτυχισμένος άνθρωπος”. Η παραδοχή πως δεν υπάρχει τέλειος γονέας, δεν αντικρούει το μονοσήμαντο γεγονός πως όλοι οι γονείς θέλουμε τα παιδιά μας να είναι ευτυχισμένα.
Τα ανεπάλληλα “μη” και “δεν” ως στοιχεία καθημερινής συμπεριφοράς, καθιστούν το παιδί δέσμιο της επιρροής των γονιών του, ενώ επιπλέον πλήττουν την ευτυχία του.
Ας δώσουμε στα παιδιά μας την ικανότητα και το δικαίωμα να αντιλαμβάνονται μόνα τους τα λάθη τους. Ας τα βοηθήσουμε με συνετή καθοδήση να διαμορφώνουν μέρα με τη μέρα, την ταυτότητα της προσωπικότητας τους. Ας ωθήσουμε το παιδί να αντιληφθεί πως η δύναμη για το χτίσιμο της ζωής του βρίσκεται μέσα του. Όχι στον υπερπροστατευτικό κλοιό της οικογένειας του.
