Η Εριέττα Κούρκουλου-Λάτση σε συνέντευξη στην εκπομπή «Κεραία» της ΕΡΤ εξομολογήθηκε όσα βίωσε στην προσπάθειά της να μείνει έγκυος με εξωσωματική γονιμοποίηση.
“Από τη στιγμή που επέλεξα να μοιραστώ τη δυσκολία που αντιμετωπίσαμε με τον άντρα μου σε αυτό το κομμάτι, ένιωθα ότι όφειλα ως ένα σημείο να μοιραστώ και όταν πια πετύχαμε αυτό που προσπαθούσαμε τόσο καιρό να καταφέρουμε. Όπως τότε μοιραστήκαμε αυτή τη δυσκολία, μοιραστήκαμε και τη χαρά για να δείξουμε ότι τίποτα δεν είναι μόνιμο. Όσο κι αν προσπαθούμε κάποια στιγμή ένα αποτέλεσμα θα έρθει είτε με τον έναν είτε με τον άλλον τρόπο. Είναι απολύτως αποδεκτό ένα ζευγάρι να θέλει να παντρευτεί γιατί αγαπάει ο ένας τον άλλον. Και για μένα έτσι πρέπει γιατί ο γάμος δεν έχει να κάνει με το παιδί αλλά με την αγάπη δύο ανθρώπων. Το να συνδυάζουμε τον γάμο με το παιδί, όπως με ρωτούσαν εμένα γιατί παντρεύομαι, είμαι έγκυος; Όχι δεν είμαι έγκυος, παντρεύομαι γιατί αγαπάω τον άνθρωπο που έχω δίπλα μου και θέλω να περάσω το υπόλοιπο της ζωής μου μαζί του είτε με είτε χωρίς παιδιά” ανέφερε η Εριέττα Κούρκουλου.
“Δημιουργήθηκε ένα πρόβλημα με τον κύκλο μου, το οποίο ήταν κυρίως ψυχολογικό, ήταν αποτέλεσμα άγχους. Όταν είδα ότι δεν διορθώνεται όσο εύκολα νόμιζα μου προκάλεσε ένα άγχος. Είναι πολύ δύσκολη η διαδικασία και θα μπορούσε να αποτελέσει ένα πολύ μεγάλο στρες στις σχέσεις” εξομολογήθηκε.
“Στη δική μας περίπτωση αντί να μας χωρίσει μας ένωσε. Κρατήσαμε ως κύριο στοιχείο την αγάπη. Ό,τι κάναμε το κάναμε με αγάπη και το κάναμε μαζί. Δεν ένιωσα ποτέ ότι το πρόβλημα ήταν δικό μου ή η προσπάθεια είναι δική μου ή ότι το περνάω μόνη μου. Και επειδή είμαι πολύ ρομαντικός άνθρωπος, μ’ αρέσει ο ρομαντισμός και η φυσικότητα των πραγμάτων και αυτό το φοβήθηκα πολύ. Τελικά όντας πλέον στην αντίπερα όχθη, βλέπω ότι ήταν πολύ ρομαντική η ιστορία μας, με τον δικό της ιδιαίτερο τρόπο. Έχουμε πολύ ωραίες αναμνήσεις από όλο αυτό” συμπλήρωσε η ίδια.
Για την απόφαση να ονομάσει τον γιο της Νίκο η Εριέττα αποκάλυψε:
«Θεωρούσα δεδομένο ότι τον γιο μου θα τον λένε Νίκο. Ήμουν τυχερή γιατί παντρεύτηκα έναν άντρα που και τον δικό του πατέρα τον έλεγαν Νίκο και ο Βύρωνας τον έχει χάσει και αυτός από καρκίνο. Είχαμε αρκετά κοινά και ήταν εύκολη η απόφαση του ονόματος. Ένα όνομα δεν θα πρέπει να δίνει την λανθασμένη εντύπωση ότι έρχεται ένα παιδί να μας γεμίσει ένα κενό. Το κενό του πατέρα είναι πολύ διαφορετικό από ένα παιδί. Δεν μπορεί να γεμίσει με την παρουσία κανενός αυτό το κενό. Το κάναμε τιμητικά. Ο πατέρας μου είχε έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα, ήταν πολύ αυθεντικός, επικίνδυνα αυθεντικός. Δεν λογάριαζε τίποτα, ποιον έχει μπροστά του, τους τύπους… Μακάρι να το δω στον γιο μου γιατί το θεωρώ πολύ σημαντικό στοιχείο».
