Με αφορμή το νεοσύστατο Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής Οικογένειας αλλά και την επίθεση που δέχτηκε η νέα υπουργός του, Σοφία Ζαχαράκη, επειδή δεν είναι παντρεμένη και δεν έχει παιδιά, ο Αύγουστος Κορτώ καταθέτει τη δική του απόψη περί οικογένειας. Μπορεί να διαφέρει από τη δική μας αλλά δεν σημαίνει ότι δεν είναι μία μορφή οικογένειας.
Η ανάρτησή του στο Facebook
“Η οικογένεια έχει τόσα πρόσωπα και τόσες μορφές, όσοι είναι οι άνθρωποι που τη συνθέτουν.
Μπορεί να είναι αστείρευτη πηγή αγάπης κι ασφάλειας, ή πηγή τραυμάτων – ή και τα δύο συγχρόνως. Μπορεί να λειτουργεί μέσω στενών, συμβιωτικών σχέσεων, ή να παρέχει πλήρη κι απόλυτη ελευθερία στα μέλη της.
Μεγάλωσα πιστεύοντας πως οικογένεια σήμαινε μόνο ένα πράγμα: άντρας, γυναίκα, παιδιά. Κι έτσι, μέχρι να καταλάβω και να αποδεχτώ τον εαυτό μου, μέχρι να αντιληφθώ πως μου αναλογούσε η ίδια ευτυχία όπως και σ’ όλους τους ανθρώπους, νόμιζα πως δεν θα έκανα ποτέ δική μου οικογένεια.
Υπάρχουν ακόμα πολλοί άνθρωποι που παραμένουν καθηλωμένοι στην παραδοσιακή αντίληψη περί οικογένειας: γι’ αυτούς, δυο άτομα του ίδιου φύλου που συζούν δεκαετίες, δεν συνιστούν οικογένεια. Η κοσμοθεωρία τους, ευτυχώς, δεν κάμπτει την πραγματικότητα: πως οι δεσμοί αγάπης ορίζουν τη φαμίλια.
Ακόμα κι ένας άνθρωπος που προτιμά να ζει μόνος του, μπορεί να βιώνει τη θαλπωρή της οικογένειας των φίλων του – το αίμα μας δεν το κληρονομούμε μόνο: το διαλέγουμε κιόλας.
Το να στιγματίζονται συνάνθρωποί μας – και πρωτίστως γυναίκες: αυτές είναι το διαχρονικό θύμα των μισαλλόδοξων πατριαρχικών αντιλήψεων – επειδή η ζωή τους δεν συμμορφώνεται με την παραδοσιακή πυρηνική οικογένεια, το να χρησιμοποιείται ο όρος “άτεκνος” ως όπλο, ως εργαλείο ταπείνωσης, δεν είναι απλώς αδιανόητο: είναι βαρβάτος πρωτογονισμός.
Πολλοί, ένεκα επιλογών ή συνθηκών, δεν προσθέτουμε νέα μέλη στην ανθρωπότητα. Μα αυτό ουδόλως αλλάζει την αλήθεια: ότι οι οικογένειές μας είναι ισότιμες με όλες τις άλλες, κι αφιερωμένες στην ίδια ψυχοσυναισθηματική συνθήκη: τη στοργή, τη φροντίδα, τη χαρά, το τρυφερό μοίρασμα της ζωής”.
