Κορωνοϊός: Γιατί πρέπει να καταργηθεί το μέτρο περιορισμού λειτουργίας των καταστημάτων διασκέδασης

Η αλήθεια είναι πως υπάρχει ένας παραλογισμός σε κάποια από τα περιοριστικά μέτρα που η επιτροπή των λοιμωξιολόγων, τα αρμόδια Υπουργεία αλλά και συνολικά η Κυβέρνηση θα πρέπει να επαναξιολογήσουν άμεσα.

Ο Γιαννης Ζαπάντης σχολιάζει την επικαιρότητα για το KidsHub

Γράφει ο Γιάννης Γερ. Ζαπάντης

Όπως το μέτρο για τη διακοπή λειτουργίας των καταστημάτων διασκέδασης τα μεσάνυχτα. Γιατί η υλοποίηση του συγκεκριμένου αλλά και οποιοδήποτε άλλου μέτρου θα πρέπει να συνοδεύεται και από την παρακολούθηση του, για τον απαιτούμενο έλεγχο απόδοσης του. Διαφορετικά αν τα προβλήματα που προκαλεί είναι μεγαλύτερα από τις λύσεις που επιφέρει, θα πρέπει να καταργείται άμεσα. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση, η απόδοση του εν λόγω μέτρου τίθεται εν αμφιβόλω.

Στο πλαίσιο Σαββατιάτικης βραδινής εξόδου βρέθηκα με φίλους, σε αγαπημένο στέκι στον πεζόδρομο της Δελφών, στο Κολωνάκι. Λίγο πριν τα μεσάνυχτα ήταν εμφανές το άγχος του προσωπικού, να κλείσει τους λογαριασμούς, να ενημερώσει τους πελάτες και να μαζέψει τον εξοπλισμό πριν το ρολόι δείξει δώδεκα.

Αφήνοντας το γεμάτο με όρθιο κόσμο πεζόδρομο της Δελφών, περπατήσαμε λίγα τετράγωνα πιο κάτω με κατεύθυνση προς τα Εξάρχεια. Την ίδια στιγμή που το σύνολο των καταστημάτων διασκέδασης, ολοκλήρωνε το απο το νόμο περιορισμένο ωράριο λειτουργίας του, τα μεσάνυχτα. Είναι το χρονικό διάστημα που οι πελάτες των καταστημάτων αποχωρούν όπως – όπως απο τους χώρους διασκέδασης και ξεχύνονται στους δρόμους με τα ποτά ανα χείρας.

Προς έκπληξη όλων, βρεθήκαμε μπροστά σε ένα μέγα πλήθος, με μέγα πάθος. Σκουφά, Διδότου, Ιπποκράτους, Ασκληπιού, Χαρ. Τρικούπη ασφυκτικά γεμάτες από κόσμο. Όχι μόνο στα πεζοδρόμια αλλά και σε μεγάλο τμήμα των οδοστρωμάτων. Η κατάσταση θύμησε ένδοξες εποχές, όταν οι δρόμοι του κέντρου γέμιζαν από τους θεατές των μεγάλων θεάτρων με τις ασφυκτικά γεμάτες αίθουσες, όταν αυτές ολοκλήρωνα το πρόγραμμα των βραδινών τους παραστάσεων.

Μόνο το γνωστό σατυρικό τραγούδι “Παπαθεμελή, Παπαθεμελή” έλειπε για να εμπεδωθεί στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα, το κλίμα των πάλαι ποτέ νυχτερινών εξόδων της δεκαετίας του 90.

Ορδές κόσμου να συρρέουν στο προαύλιο του Αγίου Νικολάου Πευκακίων στην Ασκληπιού. Όχι για κάποια πανηγυρική νυχτερινή λειτουργία αλλά ως μία άτυπη συγκέντρωση εορτασμού για τη συνέχιση της βραδινής εξόδου. Ένα είδος λαϊκής αντίδρασης στον παραλογισμού εφαρμογής ενός “ανεφάρμοστου” μέτρου. Χωρίς μάσκες, χωρίς αποστάσεις και κυρίως χωρίς την ασφάλεια των μέτρων υγιεινής που τηρούν τα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος.

Από την αρχή της διαδικασίας επανεκκίνησης της οικονομίας υπήρξαν περιορισμοί στην κανονικότητα που όμως αντικρούονταν από τη μη λήψη μέτρων η τη λήψη ηπιότερων μέτρων σε άλλες πτυχές της καθημερινότητας.

Είναι εξάλλου γνωστή η ρητορική του επιχειρήματος, μα καλά πως γίνεται ο ιός να κολλάει από κείνο και να μην κολλάει από το άλλο.

Και είναι η αλήθεια πως η αποτελεσματικότητα των μέτρων κρίνεται στην πράξη. Συνεπώς δεν πρέπει να χωράει κανένας δογματισμός στην άρση ενός μέτρου, όταν αυτό αναιρείται όχι από τη λογική ενός αντεπιχειρήματος αλλά από το ανεφάρμοστο της επίτευξης του σκοπού για το οποίο πάρθηκε.

Ας δει λοιπόν η επιτροπή των λοιμωξιολόγων το θέμα άμεσα και ας εισηγηθεί τα δέοντα. Γιατί αν απόψε, βρίσκονταν μεταξύ μας κάποια από τα μέλη της, το σίγουρο είναι πως θα σχημάτιζαν την ίδια γνώμη, με αυτή που διαπραγματεύεται το περιεχόμενο του δημοσιεύματος.