Μόλις τον προηγούμενο αιώνα διαπιστώθηκε και επιστημονικά η ανάγκη του παιχνιδιού σε κάθε φάση ανάπτυξης του παιδιού.
Συγκεκριμένα με το παιχνίδι το παιδί διασκεδάζει, με το παιχνίδι μαθαίνει, αναπτύσσεται, κινείται, φαντάζεται, αφομοιώνει, δημιουργεί, αυξάνει την αυτοπεποίθηση του, κοινωνικοποιείται, συμμετέχει, προσπαθεί, εκτονώνεται, θεραπεύεται, ανήκει.
Μιλάμε για το παιχνίδι σε κάθε φάση ανάπτυξης του παιδιού από το παιχνίδι ερεθισμάτων στο νεογέννητο, το παιχνίδι αντικείμενο, το παιχνίδι σώμα με σώμα στο βρέφος και στο νήπιο, το συμβολικό παιχνίδι στο νήπιο και το παιδί, τα παιχνίδια στο πάρκο: κούνια, τσουλήθρα, τραμπάλα, ποδήλατο καθώς και τα παιχνίδια στην εξοχή: εξερεύνηση της φύσης, σκαρφάλωμα, σκάψιμο, κολύμπι…
Στα νήπια είναι πολύ σημαντικό κυρίως το συμβολικό παιχνίδι, που θα πρέπει να το σεβόμαστε την ώρα που συμβαίνει και να το ενθαρρύνουμε να εξελιχτεί. Τα φανταστικά πρόσωπα και αντικείμενα που δημιουργεί το παιδί την ώρα που παίζει, είναι «ιερά» για την υγιή ανάπτυξή του. Εξίσου σημαντικά για την νηπιακή ηλικία είναι και τα παιχνίδια στη φύση. Στο δάσος, το βουνό τη θάλασσα. Ως γονείς νηπίων καλό είναι να θυμόμαστε να μη διακόπτουμε το παιχνίδι του παιδιού πριν το ολοκληρώσει και να το αφήνουμε να παρατηρεί όσο το χρειάζεται, ότι χρειάζεται το ίδιο το παιδί να παρατηρήσει. Με αυτό τον τρόπο βοηθάμε σημαντικά στη συγκέντρωσή του.
Είναι σημαντικό σα γονείς να αφήνουμε πάντα χρόνο στα παιδιά να παίξουν. Πολλές φορές απορροφημένοι με τις πολλές υποχρεώσεις του σχολείου ξεχνάμε να αφήσουμε χρόνο και χώρο στα παιδιά μας μέσα στην καθημερινότητα να παίξουν. Το παιχνίδι είναι η καθημερινή δουλειά των παιδιών. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζονται τα παιδιά σχολικής ηλικίας που εκεί είναι πιο εύκολο να ξεχαστούμε…
Χρόνο, λοιπόν, στο ημερήσιο πρόγραμμα του παιδιού για παιχνίδι, με φίλους, επιτραπέζιο, στο γήπεδο, στο δωμάτιο του μόνος ή μόνη, με τα αδέρφια ή τους γονείς, δεν έχει σημασία. Όπως και να γίνει το παιχνίδι δεν χάνει την αξία και τη σημαντικότητά του.
Και επειδή «το παιχνίδι είναι ο τρόπος που οι άνθρωποι όλων των ηλικιών και πολιτισμών ανακαλύπτουν , δημιουργούν και επικοινωνούν, επειδή είναι η ουσία της ζωής και της εκμάθησης» σύμφωνα με την Baptiste, γι’ αυτό και το παιχνίδι δεν έχει όριο ηλικίας. Επειδή οι δραστηριότητες παιχνιδιού προσφέρουν εκτόνωση, μειώνουν το στρες και αυξάνουν την αυτοπεποίθηση, πρόσφατα στο Βερολίνο δημιουργήθηκε ο πρώτος υπαίθριος χώρος παιχνιδιού για άτομα τρίτης ηλικίας με σκοπό να μπορούν να παίζουν, να διασκεδάζουν και να αθλούνται.
Το παιχνίδι λοιπόν είναι ένα μέσο για να μάθει κάποιος να ζει, και όχι ένας τρόπος για να περνά κάποιος την ώρα του.
Από την Μαρία Παπαζέκου
Ψυχοθεραπεύτρια – Διετέλεσε Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας στη Γραμμή «Μαζί για το Παιδί» 115 25
