O Don Guiseppe ήταν ένας 72χρονος Ιταλός ιερέας από το χωριό Casnigo έξω από το Μιλάνο, ο οποίος διαγνώστηκε με κορονοϊό, νοσηλεύτηκε σε νοσοκομείο του Μπέργκαμο και θυσίασε τη ζωή του για να ζήσει κάποιος νεότερος.
Σύμφωνα με μαρτυρίες των νοσοκόμων, αρνήθηκε να χρησιμοποιήσει τον αναπνευστήρα που του διέθεσαν στην Εντατική, προσφέροντας τον σε ένα νεότερο ασθενή που του ήταν εντελώς άγνωστος. Ο Don Giuseppe έγινε ένα παράδειγμα αυταπάρνησης και προσφοράς, όχι μόνο στην Ιταλία αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο.
Η ιστορία του αποτέλεσε έμπνευση για να γραφτεί το τραγούδι από τον Χρυσόστομο Σταμούλη, ως ανάμνηση της προσφοράς του. Τους στίχους έγραψε ο Παναγιώτης Θωμάς και για τη δημιουργία του επιστρατεύθηκαν φίλοι μουσικοί. Το τραγούδι ερμηνεύουν οι Ανδρέας Ζένιος, Μαρία Κωστράκη, Σταύρος Σιόλας, Ελένη Τσαλιγοπούλου, Μανώλης Φάμελλος.
Συμμετέχει η Μεικτή Χορωδία Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος» Θεσσαλονίκης.
Το τραγούδι είναι συγκινητικό:
“Don Giuseppe Il prete e morto
Το παπαδάκι αναφωνεί
Και τρέχει σ’ όλο το Κασνίγκο (Casnigo)
Με του παπά τη μηχανή
Ξεψύχησε ο καλός Giuseppe
Στην κλινική τη χαραυγή
Τον ξένο αφήνοντας να ζήσει
Να περπατήσει τη ζωή
Il prete e morto
Το παπαδάκι αναφωνεί
Όμως θολώνει η ψυχή του Τα δάκρυα πνίγουν τη φωνή Α
χ, Don Giuseppe ήσουν φίλος
Ήσουν πατέρας, αδερφός Αγέρι μυστικής σαγήνης
Ένας απόμερος Χριστός
Στο μηχανάκι σου επάνω Αρμένιζες τον ουρανό
Και στο βασίλειο του Κυρίου Μπαινόβγαινες από καιρό”.
