Στα τέλη Σεπτεμβρίου 2026, έγινε γνωστό ότι εφαρμόστηκε για πρώτη φορά ευθανασία σε παιδί σχεδόν δύο ετών το οποίο είχε γεννηθεί πρόωρα και έπασχε από σοβαρότατα ιατρικά προβλήματα, συμπεριλαμβανομένης σπαστικής τετραπληγίας και ανίατων εγκεφαλικών βλαβών.
Μέχρι πρόσφατα, η ολλανδική νομοθεσία προέβλεπε ένα σαφές ηλικιακό κενό. Η υποβοηθούμενη ευθανασία επιτρεπόταν για νεογνά κάτω του ενός έτους (βάσει του Πρωτοκόλλου του Γκρόνινγκεν) και για παιδιά άνω των 12 ετών.
Η κυβέρνηση της χώρας προχώρησε στη διεύρυνση του νόμου, καλύπτοντας πλέον και τα παιδιά ηλικίας 1 έως 12 ετών που πάσχουν από σοβαρές και ανίατες ασθένειες. Η αλλαγή αυτή σχεδιάστηκε για μια μικρή ομάδα παιδιών (εκτιμάται σε 5 έως 10 ετησίως) για τα οποία η παρηγορητική φροντίδα δεν επαρκεί για την ανακούφιση του πόνου τους.
Οι θεράποντες ιατροί και οι γονείς κατέληξαν από κοινού στην απόφαση, καθώς η κατάσταση του παιδιού χαρακτηρίστηκε ως «αφόρητο μαρτύριο χωρίς ελπίδα βελτίωσης». Η ειδική επιτροπή εξέτασε την υπόθεση και έκρινε ότι τηρήθηκαν στο ακέραιο όλες οι νόμιμες διαδικασίες.
Οι 7 αυστηρές προϋποθέσεις για την ευθανασία παιδιών
- Ανίατη Ασθένεια: Το παιδί πρέπει να διαγνωστεί με μια ανίατη νόσο σε τελικό στάδιο.
- Απελπιστικό και Αφόρητο Μαρτύριο: Η σωματική ή ψυχική ταλαιπωρία πρέπει να είναι μη αναστρέψιμη και χωρίς προοπτική βελτίωσης.
- Συναίνεση Γονέων: Απαιτείται η πλήρης και απόλυτη συμφωνία και των δύο γονέων ή κηδεμόνων.
- Ιατρική Σύμφωνη Γνώμη: Τουλάχιστον δύο ανεξάρτητοι γιατροί πρέπει να εξετάσουν το παιδί και να επιβεβαιώσουν την κατάσταση.
- Ενημέρωση του Παιδιού: Ανάλογα με την ηλικία και την κατανόησή του, το παιδί ενημερώνεται με τον κατάλληλο τρόπο για τη διαδικασία.
- Έλλειψη Εναλλακτικής: Πρέπει να έχει εξαντληθεί κάθε άλλη θεραπευτική ή παρηγορητική επιλογή ανακούφισης.
- Έλεγχος από Επιτροπή: Κάθε περιστατικό εξετάζεται εκ των υστέρων από ειδική επιτροπή ελέγχου για τη διασφάλιση της νομιμότητας.
Η επέκταση της ευθανασίας σε παιδιά κάτω των 12 ετών συνεχίζει να προκαλεί έντονες συζητήσεις σε διεθνές επίπεδο. Η Ολλανδία, μαζί με το Βέλγιο, παραμένουν οι πρωτοπόροι στη διαμόρφωση αυτών των νομοθετικών πλαισίων, ανοίγοντας τον δρόμο για τη συζήτηση γύρω από το δικαίωμα στον υποβοηθούμενο θάνατο παγκοσμίως.
