Σε έκθεση που δημοσιοποιήθηκε από την Unicef η φτώχεια πλήττει πάνω από το ένα παιδί στα πέντε, καθώς πάνω από 69 εκατομμύρια παιδιά ζουν στη φτώχεια στις 40 πλουσιότερες χώρες του κόσμου.
Η έκθεση διαπιστώνει ότι, παρά τις συνολικές μειώσεις της φτώχειας κατά σχεδόν 8 τοις εκατό σε 40 χώρες μεταξύ 2014 και 2021, εξακολουθούσαν να υπάρχουν περισσότερα από 69 εκατομμύρια παιδιά που ζούσαν σε νοικοκυριά που κέρδιζαν λιγότερο από το 60 τοις εκατό του μέσου εθνικού εισοδήματος μέχρι το τέλος του 2021
“Οι επιπτώσεις της φτώχειας στα παιδιά είναι τόσο επίμονες όσο και επιζήμιες», δήλωσε ο Διευθυντής της UNICEF Innocenti – Παγκόσμιο Γραφείο Έρευνας και Προοπτικής Διερεύνησης, Bo Viktor Nylund. «Για τα περισσότερα παιδιά αυτό σημαίνει ότι μπορεί να μεγαλώσουν χωρίς αρκετά θρεπτικά τρόφιμα, ρούχα, σχολικά είδη ή ένα ζεστό μέρος για να αποκαλούν σπίτι. Αποτρέπει την εκπλήρωση των δικαιωμάτων και μπορεί να οδηγήσει σε κακή σωματική και ψυχική υγεία».
Οι συνέπειες της φτώχειας μπορεί να διαρκέσουν μια ζωή. Τα παιδιά που βιώνουν φτώχεια έχουν λιγότερες πιθανότητες να ολοκληρώσουν το σχολείο και κερδίζουν χαμηλότερους μισθούς ως ενήλικες. Σε ορισμένες χώρες, ένα άτομο που γεννήθηκε σε μια υποβαθμισμένη περιοχή είναι πιθανό να ζήσει οκτώ έως εννέα χρόνια λιγότερο από ένα άτομο που γεννήθηκε σε μια πλούσια περιοχή, σύμφωνα με την έκθεση.
Η έκθεση υπογραμμίζει επίσης τεράστιες ανισότητες στους κινδύνους φτώχειας. Σε 38 χώρες με διαθέσιμα δεδομένα, τα παιδιά που ζουν σε μια μονογονεϊκή οικογένεια έχουν περισσότερες από τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να ζουν σε συνθήκες φτώχειας από τα άλλα παιδιά. Παιδιά με αναπηρίες και μειονότητες εθνοτικής/φυλετικής καταγωγής διατρέχουν επίσης υψηλότερο από τον μέσο όρο κίνδυνο.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, το 2012 έως το 2019 σημειώθηκε σταθερή οικονομική ανάπτυξη μεταξύ αυτής της ομάδας χωρών, παρουσιάζοντας μια ευκαιρία ανάκαμψης από τις επιπτώσεις της ύφεσης του 2008-10. Ωστόσο, ενώ ορισμένες χώρες μείωσαν την παιδική φτώχεια κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ορισμένες από τις πιο πλούσιες χώρες σημείωσαν τη μεγαλύτερη οπισθοδρόμηση. Η έκθεση δείχνει επίσης ότι χώρες με παρόμοια επίπεδα εθνικού εισοδήματος, όπως η Σλοβενία και η Ισπανία, έχουν έντονες διαφορές στα ποσοστά παιδικής φτώχειας – 10 τοις εκατό και 28 τοις εκατό αντίστοιχα.
Οι συνθήκες διαβίωσης των παιδιών μπορούν να βελτιωθούν ανεξάρτητα από τον πλούτο μιας χώρας, σημειώνει η έκθεση. Για παράδειγμα, η Πολωνία, η Σλοβενία, η Λετονία και η Λιθουανία –όχι μεταξύ των πλουσιότερων χωρών του ΟΟΣΑ και της ΕΕ– έχουν επιτύχει σημαντικές μειώσεις της παιδικής φτώχειας, μείον 38 τοις εκατό στην Πολωνία και μείον 31 τοις εκατό στις άλλες χώρες. Εν τω μεταξύ, πέντε χώρες υψηλότερου εισοδήματος – το Ηνωμένο Βασίλειο (+20%) και η Γαλλία, η Ισλανδία, η Νορβηγία και η Ελβετία (περίπου +10%)– είδαν τις μεγαλύτερες αυξήσεις στον αριθμό των παιδιών που ζουν σε νοικοκυριά που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες από τότε 2014.
Για την εξάλειψη της παιδικής φτώχειας, η Η Κάρτα Αναφοράς 18: Παιδική φτώχεια στη μέση του πλούτου καλεί τις κυβερνήσεις και τα ενδιαφερόμενα μέρη να:
- Επέκταση της κοινωνικής προστασίας για τα παιδιά, συμπεριλαμβανομένων των παιδικών και οικογενειακών παροχών για τη συμπλήρωση του οικογενειακού εισοδήματος των οικογενειών.
- Βεβαιωθείτε ότι όλα τα παιδιά έχουν πρόσβαση σε ποιοτικές βασικές υπηρεσίες, όπως η παιδική φροντίδα και η δωρεάν εκπαίδευση, που είναι απαραίτητες για την ευημερία τους.
- Δημιουργήστε ευκαιρίες απασχόλησης με επαρκείς αμοιβές και πολιτικές φιλικές προς την οικογένεια, όπως η γονική άδεια μετ’ αποδοχών, για να υποστηρίξετε τους γονείς και τους φροντιστές στην εξισορρόπηση των ευθυνών εργασίας και φροντίδας.
- Να διασφαλιστεί ότι υπάρχουν μέτρα προσαρμοσμένα στις ειδικές ανάγκες των μειονοτικών ομάδων και των μονοκεφαλαίων νοικοκυριών, για τη διευκόλυνση της πρόσβασης στην κοινωνική προστασία, τις βασικές υπηρεσίες και την αξιοπρεπή εργασία και τη μείωση των ανισοτήτων.
«Οι παροχές σε χρήμα έχουν άμεσο αποτέλεσμα στην ανακούφιση της φτώχειας. Οι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων μπορούν να υποστηρίξουν τα νοικοκυριά δίνοντας προτεραιότητα και αυξάνοντας τις δαπάνες για παιδικά και οικογενειακά επιδόματα», πρόσθεσε ο Nylund. «Πολλά μπορούμε να μάθουμε από τις επιτυχίες διαφορετικών χωρών. Το πώς θα χρησιμοποιήσουμε αυτή τη μάθηση θα καθορίσει πόσο αποτελεσματικά μπορούμε να διασφαλίσουμε την ευημερία των παιδιών σήμερα και στο μέλλον».
Photo by Charlein Gracia
