Τις κοινωνικές τους δεξιότητες αλλά και την ενσυναίσθηση μπορούν να αναπτύξουν τα παιδιά παίζοντας με κούκλες.
Σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποιήθηκε από νευροεπιστήμονες στο Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ το παιχνίδι με κούκλες μπορεί να ωθήσει τα παιδιά να μιλήσουν για τις σκέψεις και τα συναισθήματα των άλλων πολύ περισσότερο, παρά όταν έπαιζαν παιχνίδια tablet, γεγονός που τα βοηθάει να εξασκήσουν τις κοινωνικές τους δεξιότητες αλλά και την ενσυναίσθηση.
Τα παιδιά δημιουργώντας φανταστικούς κόσμους και παίζοντας παιχνίδια ρόλων με τις κούκλες επικοινωνούν αρχικά δυνατά και στην συνέχεια εσωτερικεύουν την σκέψη γεγονός που τα βοηθάει να εξασκήσουν κοινωνικές δεξιότητες που μπορούν να χρησιμοποιήσουν όταν αλληλεπιδρούν με ανθρώπους στον πραγματικό κόσμο και μπορεί ενδεχομένως να είναι ευεργετική για τη συνολική συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών.
Χαρακτηριστικά η επικεφαλής της έρευνας Dr Sarah Gerson είπε: “Αυτό μπορεί να έχει θετικές μακροχρόνιες επιπτώσεις στα παιδιά, όπως η αύξηση των ποσοστών κοινωνικής και συναισθηματικής επεξεργασίας και η οικοδόμηση κοινωνικών δεξιοτήτων όπως η ενσυναίσθηση που μπορούν να εσωτερικευθούν για να χτίσουν και να διαμορφώσουν συνήθειες δια βίου”.
Η μελέτη που χρηματοδοτήθηκε από την Mattel και δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Developmental Science, βασίστηκε σε δείγμα 33 αγοριών και κοριτσιών, ηλικίας μεταξύ 4 και 8 ετών, στα οποία δόθηκε μια συλλογή από Barbie μαζί με αξεσουάρ της – όπως ένα άλογο ή τροχόσπιτο.
Παρότι τα παιδιά έμειναν μόνα τους για να παίξουν αυθόρμητα, τα όσα έλεγαν, παρακολουθούνταν, ενώ είχαν στο κεφάλι τους προσαρμοσμένο ένα καπέλο με μια μορφή απεικόνισης του εγκεφάλου (fNIRS). Η τεχνική αυτή υπολογίζει τις αλλαγές στην οξυγόνωση του αίματος, αλλαγές που αποτυπώνονται με λάμψεις στην οθόνη, που καθιστά εφικτό τον εντοπισμό εγκεφαλικής δραστηριότητας ενώ το υποκείμενο κινείται ελεύθερο.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν πως τα παιδιά μιλούσαν περισσότερο για τις σκέψεις και τα συναισθήματα άλλων, ένα κόνσεπτ γνωστό ως εσωτερική γλώσσα (internal state language), όταν έπαιζαν με κούκλες, σε σύγκριση με όταν απασχολούνταν με δημιουργικά παιχνίδια.
Ήταν επίσης πιθανότερο να απευθύνονται στις κούκλες στο δεύτερο ενικό, μιλώντας τους απ’ευθείας – τη στιγμή που σε χαρακτήρες που βλέπουν σε οθόνη τείνουν να αναφέρονται στο τρίτο ενικό. Δεν παρατηρήθηκαν διαφορές μεταξύ κοριτσιών και αγοριών.
Πηγή: The Guardian
Photo by Meghan Hessler
