Το καλοκαίρι του 2021 η Μάρθα τραυματίστηκε πέφτοντας από το ποδήλατο της και έχασε τη ζωή της σε ηλικία 13 ετών. Ωστόσο η μητέρα της υποστηρίζει πως ενώ η κατάσταση θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί εύκολα στο νοσοκομείο, λάθη γιατρών προκάλεσαν το θάνατο της 13χρονης κόρης της.
Η μητέρα της 13χρονης Μάρθα, Μερόπι Μάιλς, δημοσίευσε ένα άρθρο το οποίο δημοσιεύθηκε στον Guardian, υποστηρίζοντας πως το εθνικό σύστημα υγείας της Βρετανίας (NHS) θα πρέπει να υιοθετήσει ένα κανόνα που θα επιτρέπει σε ασθενείς ή τους συνοδούς τους να ζητήσουν στο νοσοκομείο μια δεύτερη γνώμη, από άλλους γιατρούς, όταν ανησυχούν πως η κατάστασή τους επιδεινώνεται και δεν γίνονται όσα πρέπει για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα.
“Η εμπιστοσύνη μας στους γιατρούς θα έπρεπε να έχει όρια”, τονίζει η Μερόπι Μάιλς. ‘Η ιατρική είναι όπως όλες οι άλλες δουλειές, συμπληρώνει. Κάποιοι γιατροί είναι ήρωες, αλλά πρέπει να σταματήσουμε να τους βλέπουμε όλους έτσι”.
Καλεί τον κόσμο να μην φοβάται να αμφισβητήσει αποφάσεις των γιατρών, αν υπάρχει λόγος. «Αγνοήστε τη συμβουλή και ψάξτε τα πάντα στο ίντερνετ. Googlaρετε σαν τρελοί, μάθετε, κάντε ερωτήσεις και αν δεν είστε βέβαιοι, επιμείνετε για μια δεύτερη ή τρίτη γνώμη», υπογραμμίζει.
«Αν κάτι φαίνεται να πηγαίνει στραβά, βάλτε τις φωνές. Στη δική μας περίπτωση, ήταν τόσο μεγάλο το κόστος γιατί δεν το κάναμε. Είχαμε τόση εμπιστοσύνη, νιώθουμε τόσο ηλίθιοι», αναφέρει χαρακτηριστικά.
«Η κόρη μου πέθανε άσκοπα στο νοσοκομείο. Πιστεύουμε ότι αυτή η αλλαγή θα την έσωζε», γράφει στο άρθρο της, σημειώνοντας πως στο Κουίνσλαντ της Αυστραλίας, υιοθετήθηκε αυτός ο κανόνας μετά τον θάνατο του Ράιαν Σόντερς, αφού αγνοήθηκαν οι ανησυχίες των γονιών του. Πλέον, οι συγγενείς ασθενών μπορούν να καλούν σε μια τηλεφωνική γραμμή και να ζητούν δεύτερη γνώμη, αν ανησυχούν.
Κάθε ημέρα, ο πατέρας του κοριτσιού, Πολ Λέιτι, αναρωτιέται δύο πράγματα. «Μπορώ να συγχωρήσω τους γιατρούς και το νοσοκομείο που την απογοήτευσαν τόσο πολύ; Ο θάνατος της Μάρθα μπορούσε να αποφευχθεί. Και δεύτερον, μπορώ να συγχωρήσω τον εαυτό μου που απέτυχα να τη σώσω;», γράφει σε άρθρο του που δημοσιεύθηκε στην ίδια βρετανική εφημερίδα, για τη 13χρονη που πέθανε από σηπτικό σοκ.
Ο τραυματισμός της Μάρθα
Εκείνο το καλοκαίρι, η οικογένεια νοίκιασε ένα εξοχικό στην Ουαλία. Τη δεύτερη ημέρα, πήγαν με τα ποδήλατα σε ένα γνωστό μονοπάτι ως την παραλία, έκαναν μπάνιο και γύρισαν. Κατά την επιστροφή, η Μάρθα γλίστρησε σε ένα κομμάτι άμμου και έπεσε. Άρχισε να βγάζει ήχους σαν κάποιος που είναι πολύ λαχανιασμένος, περιγράφει η μητέρα της.
Επειδή περνούσαν άλλοι ποδηλάτες, το κορίτσι σύρθηκε στην άκρη του μονοπατιού για να συνέλθει. Δεν ένιωσε καλύτερα, οπότε την πήγαν σε ιατρική δομή για ελαφρά τραύματα. Όταν σήκωσε την μπλούζα της για να εξεταστεί, είδαν ένα κόκκινο σημάδι στο στομάχι της. Πέφτοντας, είχε προσγειωθεί πάνω στο τιμόνι του ποδηλάτου. Δεν υπήρχε αίμα, ούτε είχε κοπεί, φαινόταν μόνο ένα κυκλικό σημάδι.
Η νοσηλεύτρια περιέγραψε τηλεφωνικά σε έναν γιατρό τον τραυματισμό και εκείνος είπε ότι δεν χρειαζόταν να δει τη Μάρθα και συνταγογράφησε παρακεταμόλη.
Στο νοσοκομείο στο Άμπεριστγουιθ, αποφάσισαν να κάνουν εξετάσεις και να την κρατήσουν το βράδυ για παρακολούθηση, όπου τα ξημερώματα ένας γιατρός είπε ότι η Μάρθα πιθανότατα είχε παγκρεατικό τραύμα. Είχε πέσει με τέτοια δύναμη που το πάγκρεας είχε πιεστεί προς τη σπονδυλική στήλη, προκαλώντας πληγή. Στο Κάρντιφ την έβαλαν στη μονάδα εντατικής θεραπείας και τη συνέδεσαν με μηχανήματα.
«Η ανάρρωση είναι θέμα χρόνου», έλεγαν οι γιατροί στους γονείς
Από το Κάρντιφ, η Μάρθα μεταφέρθηκε με ελικόπτερο στο νοσοκομείο King’s College στο Λονδίνο, ένα από τα εξειδικευμένα κέντρα για παιδιά με τραύμα παγκρέατος, στην Αγγλία.
Οι γονείς της εναλλάξ έμεναν μαζί της όλο το 24ωρο. Κάθε ημέρα τους έλεγαν πως δεν υπήρχε αμφιβολία για την ανάρρωσή της, ήταν απλά θέμα χρόνου και υπομονής. «Συχνά βλέπαμε διαφορετικό γιατρό κάθε ημέρα. Πού και πού αναρωτιόμουν ποιος είχε τη συνολική ευθύνη για τη φροντίδα της Μάρθα. Τώρα εύχομαι να μην είχα μείνει σε αυτό. Κάθε πρωί, κατά τις επισκέψεις, ρωτούσαμε τους γιατρούς για το πώς πήγαινε η θεραπεία. Μετά τη φρόντιζαν οι ειδικευόμενοι. Φαίνονταν σίγουροι, οπότε υπέθετα ότι ήξεραν τα πάντα για τη φροντίδα της Μάρθα. Ήμουν τόσο αφελής που δεν συνειδητοποιούσα καν ότι ειδικεύονται», αναφέρει.
Τα συμπτώματα της σηψαιμίας που αγνόησαν οι γιατροί
Μερικές εβδομάδες μετά, το σαββατοκύριακο στις 21-22 Αυγούστου, η Μάρθα ανέβασε πυρετό. Έτρεμε, είχε διάρροια και έκανε εμετό. Οι γιατροί της έδωσαν αντιβιοτικά και είπαν ότι θα ξεπεράσει τη λοίμωξη σε 72 ώρες.
Όμως, την Τετάρτη είχε ακόμη πυρετό ενώ άρχισε να αιμορραγεί κάτι που αποτελεί σύμπτωμα σοβαρής σηψαιμίας. Αν και οι γιατροί ήξεραν ότι είχε σηψαιμία, ποτέ δεν χρησιμοποίησαν αυτή τη λέξη όταν μιλούσαν στους γονείς. Έλεγαν απλά ότι επρόκειτο για λοίμωξη. Εκείνη την ημέρα- έμαθαν μετά οι γονείς της- όλα τα συμπτώματα συνηγορούσαν πως έπρεπε να συζητηθεί η μεταφορά της Μάρθα στη μονάδα εντατικής θεραπείας.
Αλλά η Μάρθα έμεινε στην πτέρυγα και συνέχισε να αιμορραγεί. «Μια εξέταση έδειξε λίγο υγρό γύρω από την καρδιά της, άλλο ένα σημάδι σηψαιμίας όπως μάθαμε αργότερα. Η σοβαρή σηψαιμία είναι πιο συχνά επικίνδυνη όταν οι ασθενείς δεν φτάνουν στη ΜΕΘ. Η Μάρθα μπορούσε εύκολα να είχε μεταφερθεί στην εντατική, που ήταν στο τέλος του διαδρόμου και υπήρχαν άδεια κρεβάτια. Αλλά οι γιατροί προτίμησαν να μην γίνει αυτό», τονίζει η μητέρα.
Με τα φάρμακα που της έδωσαν, η αιμορραγία σταμάτησε το πρωί της Παρασκευής. Αλλά ο πυρετός επέμενε. «Οι γιατροί δεν ήξεραν την πηγή της λοίμωξης και το σαββατοκύριακο πλησίαζε. Σε εκείνο το σημείο κάναμε τη σύνδεση ανάμεσα στη λοίμωξη και το χειρότερο σενάριο: σηπτικό σοκ, μία από τις συχνότερες αιτίες θανάτου σε νοσοκομεία. Έψαξα τη γιατρό που είχε βάρδια και της είπα “Ανησυχώ ότι η Μάρθα θα πάθει σηπτικό σοκ το σαββατοκύριακο και κανένας σας δεν θα είναι εδώ”. Η γιατρός κοίταξε μια οθόνη με αριθμούς. “Δεν ανησυχώ για σηψαιμία. Είναι απλά μια φυσιολογική λοίμωξη”», είπε.
Η κατάσταση της 13χρονης Μάρθα χειροτέρευε και μέχρι το μεσημέρι είχε ανεξήγητη σηψαιμία, υψηλό πυρετό, χαμηλή πίεση και ταχυκαρδία. Σε εκείνο το σημείο θα έπρεπε να είχε μεταφερθεί στη μονάδα εντατικής θεραπείας, όπως είπε στη μητέρα ο συντάκτης της έκθεσης του νοσοκομείου.
Όμως ο καθηγητής που ήταν επικεφαλής εκείνη την ημέρα πήγε στο σπίτι του νωρίς το απόγευμα και δεν σκέφτηκε καν τη μεταφορά στην εντατική. Η έκθεση του νοσοκομείου αποκάλυψε ότι οι γιατροί της πτέρυγας είχαν απαξιωτική συμπεριφορά απέναντι σε άλλους συναδέλφους τους από τη ΜΕΘ. «Αυτό τους έκανε απρόθυμους να κάνουν το σωστό πράγμα και να εμπλέξουν τη ΜΕΘ. Η Μάρθα εν μέρει πέθανε εξαιτίας μεγάλων εγωισμών», αναφέρει χαρακτηριστικά η μητέρα.
Νωρίς το απόγευμα της Κυριακής το κορίτσι εμφάνισε ένα κόκκινο εξάνθημα. Εξαπλώθηκε στα πόδια, τον λαιμό και τον κορμό της. Το εξάνθημα είναι προειδοποιητικό σημάδι για σηψαιμία. Ωστόσο ο ειδικευόμενος γιατρός, χωρίς καμία εμπειρία από τέτοια κατάσταση και παρά τα άλλα συμπτώματα της Μάρθα, θεώρησε ότι το εξάνθημα ήταν μια καθυστερημένη αντίδραση σε φάρμακο. Η μητέρα της Μάρθας του έδειξε την ανησυχία της τονίζοντας του πως πως το εξάνθημα θα μπορούσε να είναι από τη σηψαιμία.
Η μητέρα απευθύνθηκε σε νοσηλεύτρια προκειμένου να εκφράσει την ανησυχία της αλλά η απάντηση που έλαβε ήταν “Μην ψάχνεις στο ίντερνετ, το μόνο που θα κάνεις είναι να ανησυχείς. Εμπιστεύσου τους γιατρούς, ξέρουν τι κάνουν”.
Όπως χαρακτηριστικά γράφει η μητέρα της 13χρονης Μάρθα “Ακολούθησα αυτή τη συμβουλή. Αποδείχθηκε ότι ήταν η χειρότερη που θα πάρω σε όλη μου τη ζωή».
Στις 17:00, τα συμπτώματα της Μάρθα στην κλίμακα αξιολόγησης για εισαγωγή στην εντατική είχαν άθροισμα 8 (με μέγιστο το 12). Δεν το είπαν στους γονείς, αλλά ο ειδικευόμενος τηλεφώνησε στον καθηγητή και τον ενημέρωσε, αλλά εκείνος δεν πήγε στο νοσοκομείο. Ξαναμίλησαν αργότερα, αλλά δεν έκριναν ότι χρειάζεται να αλλάξει κάτι στη φροντίδα του κοριτσιού. «Εξαιτίας της αυστηρής ιεραρχίας που υπάρχει στα νοσοκομεία, κανένας από την πτέρυγα δεν πήρε την πρωτοβουλία. Δεν τη μετακίνησαν», γράφει η μητέρα.
Μετά τον θάνατο της Μάρθα, ο καθηγητής ήταν πολύ απρόθυμος να χρησιμοποιήσει τη λέξη «λάθος» για να περιγράψει τις ενέργειές του. Παρότι το λάθος του αναγνωρίστηκε από συναδέλφους του, σημειώνει η Μερόπι Μάιλς. Άλλοι γιατροί επίσης έκαναν λάθη. Η έκθεση του νοσοκομείου κατέληξε ότι σε τουλάχιστον πέντε περιπτώσεις η περίθαλψη της Μάρθα έπρεπε να περιλαμβάνει τη ΜΕΘ. Παρόλα αυτά, κανένας γιατρός δεν ενημέρωσε τη μητέρα πως η κόρη της είχε σοβαρό πρόβλημα.
«Κανένας μας δεν ξέραμε πως η ΜΕΘ ήταν το κατάλληλο σημείο για να βρίσκεται. Ούτε ξέραμε αρκετά για να διαφωνήσουμε, να επιμείνουμε ότι έπρεπε να μεταφερθεί εκεί. Έτσι, καταλήξαμε να αποτύχουμε στο πιο σημαντικό καθήκον μας ως γονείς. Να προστατεύσουμε το παιδί μας όταν κινδύνευε. Θα έχω πάντα αυτή την ενοχή», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Ο θάνατος της Μάρθα
Το ίδιο βράδυ είχε έρθει μια νέα ειδικευόμενη γιατρός που συνεργαζόταν με τον καθηγητή, της οποίας της είχαν καταστήσει σαφές ότι έπρεπε να παρακολουθείται συνέχεια η Μάρθα. Ωστόσο παρόλο τις ανησυχητικές παρατηρήσεις της νοσηλεύτριας η ίδια δεν επισκέφθηκε ούτε μια φορά την Μάρθα.
Κάποια στιγμή η Μάρθα ζητώντας να πάει στην τουαλέτα έπαθε κρίση, η οποία προκλήθηκε επειδή δεν έφτανε αρκετό αίμα στον εγκέφαλό της.
Όταν συνήλθε της έκαναν εξέταση αίματος και η ειδικευόμενη γιατρός συνειδητοποίησε ότι η 13χρονη διέτρεχε κίνδυνο. Μετέφεραν τη Μάρθα στην εντατική, αλλά ήταν πολύ αργά για να σπάσει ο κύκλος του σηπτικού σοκ. «Στην εντατική, της έβαλαν οξυγόνο, της έσπρωξαν ένα σωληνάκι στον λαιμό. “Σε αγαπώ, σε αγαπώ, σε αγαπώ”, της είπα ξανά και ξανά. Και ξαφνικά, έπεσε σε ένα κώμα από το οποίο δεν θα συνερχόταν ποτέ».
Το ίδιο βράδυ η Μάρθα μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο παίδων Great Ormond Street, όπου συνδέθηκε με μηχανήματα. Αλλά αυτό δεν είχε αποτέλεσμα. Πέθανε τις πρώτες πρωινές ώρες της Τρίτης.
Πηγή: The Guardian
