Ο βραβευμένος εκπαιδευτικός που μεταμόρφωσε ένα σχολείο

Ο Χάρης Γεωργιακάκης είναι ο εκπαιδευτικός που μεταμόρφωσε ένα σχολείο σε ένα απομακρυσμένο χωριό στη Κρήτη, ενώ βραβεύτηκε το 2022 με το βραβείο “Education Leaders Awards”.

Πριν πέντε χρόνια περίπου το Δημοτικό Σχολείο στα Βορίζα, στο Ηράκλειο ήταν ξεχασμένο και εγκαταλελειμμένο με βασικές ελλείψεις και αρκετές κτηριακές φθορές. Την «γκρίζα» αυτή κατάσταση άλλαξε ο διορισμός του Χάρη Γεωργιακάκη, ενός δασκάλου που έχει συμβάλει στην αναμόρφωση του Δημοτικού Σχολείου.

Ο Χάρης Γεωργιακάκης κάνει 106 χιλιόμετρα καθημερινά για να πάει στο σχολείο, γεγονός που όπως λέει αποθαρρύνει τους εκπαιδευτικούς από το να δουλέψουν σε αντίστοιχα μέρη, ωστόσο, η ηθική ικανοποίηση είναι το μεγαλύτερο έπαθλο. Πρόκειται για 3θέσιο σχολείο, στο οποίο φοίτησαν 30 μαθητές, ενώ ο ίδιος βρίσκεται εκεί από το 2017.

«Ξεκινήσαμε μια προσπάθεια να αναδιαμορφώσουμε τον χώρο σε συνεννόηση με συναδέλφους, γονείς και δημοτική αρχή, να δώσουμε χρώμα στο σχολείο, να γίνει ένα όμορφο περιβάλλον και σημείο αναφοράς για το χωρίο, για να μπορούν και τα παιδιά να νιώθουν πιο όμορφα μέσα σε αυτό», τονίζει.

Το μότο του είναι “δάσκαλος δεν είναι αυτός που διδάσκει αλλά αυτός που εμπνέει”

“Αυτός ο τίτλος αξίζει σε πολλές και πολλούς εκπαιδευτικούς που δεν αναδεικνύεται το έργο τους αλλά προσπαθούν καθημερινά για το καλύτερο σε όλες τις γωνιές της πατρίδας μας και ειδικά στα ακριτικά νησιά και σε απομακρυσμένα μέρη”.

“Όταν βρέθηκα στα Βορίζια πριν από περίπου 5 χρόνια υπήρχε παραμέληση όχι μόνο στο κτήριο και στον αύλειο χώρο, αλλά και γενικότερα. Ξεκίνησα πρώτα την προσπάθεια να διαμορφώσουμε ένα όμορφο κτιριακό συγκρότημα, να επισκευαστούν οι φθορές, να ζωγραφιστεί, να φτιαχτεί όμορφα ο αύλειος χώρος και σιγά σιγά, διαθέτοντας πολύ προσωπικό χρόνο, σε συνεργασία με την τοπική κοινότητα και με τη δημοτική αρχή, έγιναν οι παρεμβάσεις. Διαμορφώθηκε ένας όμορφος χώρος και από κει και μετά κάθε χρόνο μαζί με τους συναδέλφους που ερχόντουσαν, υλοποιούσαμε και κάτι διαφορετικό. Επίσης, δημιουργούνται και θέματα ίσων ευκαιριών, καθώς υπήρχαν ανισότητες που έπρεπε να αμβλυνθούν μέσα από την εκπαιδευτική διαδικασία. Τα παιδιά δεν έχουν καθηγητή πληροφορικής, δεν έχουν εικαστικά, δεν κάνουν μουσική, δεν κάνουν ξένες γλώσσες. Έτσι όπως είναι διαμορφωμένο το αναλυτικό πρόγραμμα στα ολιγοθέσια δεν υπάρχουν εύκολα εκπαιδευτικοί ειδικοτήτων οπότε το κομμάτι αυτό «πέφτει» στους δασκάλους που προσπαθούν να το καλύψουν. Το πρόβλημα των άνισων ευκαιριών ήταν και ο λόγος που ήθελα να υπηρετώ εκεί. Έβλεπα την κατάσταση αυτή και σκεφτόμουν ότι πρέπει οπωσδήποτε να βοηθηθούν αυτά τα παιδιά”.

“Βρίσκομαι εκεί από το 2017 και όταν βρέθηκα εκεί υπήρχε ανάγκη να γίνουν κάποιες παρεμβάσεις στο σχολείο γιατί υπήρχαν φθορές. Ο αύλιος χώρος ήταν σε κακή κατάσταση. Έτσι σε συνεργασία με τους φορείς, τους συναδέλφους την τοπική κοινότητα και τους γονείς ξεκίνησα μία προσπάθεια να αλλάξει όλο αυτό. Να πάρει χρώμα και να διορθωθεί”, πρόσθεσε ο δάσκαλος.

Οι ζωγραφιές που κοσμούν το σχολείο, φέρουν την υπογραφή πολλών ανθρώπων που σταδιακά δούλεψαν για την μεταμόρφωση του χώρου.