Σοβαρά θέματα στατικότητας παρουσιάζει το κτήριο του 1ου Γυμνασίου στο Νέο Ηράκλειο που φοιτούν 450 μαθητές, μετά την κατάρρευση στεγάστρου στην περίοδο των Χριστουγέννων, ευτυχώς χωρίς να υπάρξει κάποιος τραυματισμός.
Σύμφωνα με πληροφορίες του in.gr, τα προβλήματα ξεκίνησαν μετά τον σεισμό του 2019, όπως εξήγησε ο πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων.
«Το 1ο Γυμνάσιο είναι το μεγαλύτερο κτιριακό συγκρότημα γυμνασίου στο Νέο Ηράκλειο. Στεγάζει 450 παιδιά. Στον σεισμό του 2019, τον Αύγουστο, παρουσίασε πρόβλημα και στα τρία συγκροτήματά του, στο βόρειο, το ανατολικό και το δυτικό.
Το βόρειο επισκευάστηκε τάχιστα, μπήκαν οι μαθητές μέσα και για τα κτιριακά συγκροτήματα Α και Δ έγινε στέλεχος στατικής επάρκειας, ο οποίος διαπίστωσε στατική ανεπάρκεια. Από τότε αυτά τα δύο κτιριακά συγκροτήματα δεν είναι σε λειτουργία. Αυτό που είδαμε τα Χριστούγεννα ήταν η πτώση ενός στεγάστρου, το οποίο δεν είχε σημειωθεί από την ΚΤΥΠ (Κτιριακές Υποδομές), ούτε από τον έλεγχο στατικής επάρκειας. Κάτι που δείχνει ότι στο κτίριο αυτό λόγω της άσχημης κατασκευής του, αλλά και άσχημης συντήρησης, πραγματοποιήθηκε μια κατάρρευση που δεν ήταν αναμενόμενη.
Αυτό έγινε δίπλα στα γραφεία των καθηγητών και εκεί που στεγάζεται και το σπίτι του φύλακα. Αυτό που λέμε από τον Σύλλογο Γονέων είναι ότι υπάρχει σημαντικότατη καθυστέρηση για την αποκατάσταση των δύο κτιριακών συγκροτημάτων, ανατολικού και δυτικού, αλλά επίσης ότι στο κτιριακό συγκρότημα, το οποίο σήμερα στεγάζει, εν λειτουργία 450 παιδιά, δεν έχει γίνει κανένας έλεγχος στατικής επάρκειας», μας περιέγραψε ο κ. Μανώλας.
Στη συνέχεια ο πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων πρόσθεσε: «Εμείς θεωρούμε ως Σύλλογος Γονέων ότι το κτίριο αυτό είναι στατικά ανεπαρκές γιατί κατασκευάστηκε με τον ίδιο τρόπο με τα δύο που έχουν κριθεί στατικά ανεπαρκή από μελέτη και, βεβαίως, την ίδια περίοδο.
Υπάρχει πολιτική ευθύνη και ευθύνη της δημοτικής αρχής, η οποία επί δυόμισι χρόνια παρά τις εκκλήσεις μας δεν έχει προχωρήσει σε έλεγχο στατικής επάρκειας και δεν έχει ολοκληρώσει τα έργα.
Αυτό σημαίνει ότι σήμερα τα παιδιά πηγαίνουν σε έναν χώρο, ο οποίος θυμίζει όχι απλώς εργοτάξιο, αλλά κατεστραμμένο τόπο. Εργοτάξιο από τη μία, ερείπια από την άλλη και δίπλα σε αυτό οι καθηγητές και τα παιδιά».
