Η μητέρα της μικρής Μελίνας, Δήμητρα Παρασκάκη, σχεδόν οχτώ χρόνια μετά τον άδικο χαμό του παιδιού της, έκανε μια κατάθεση ψυχής στο Cretalive, περιγράφοντας όλα τα συναισθήματα, και τις δύσκολες καταστάσεις που βίωσε η ίδια αλλά και όλη η οικογένεια της Μελίνας.
Η Δήμητρα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Σουηδία. Στην Κρήτη και συγκεκριμένα στη Νεάπολη ήρθε μόνιμα το 2010 όταν πια αποφάσισε ότι ο Μάνος ήταν ο άνθρωπος της ζωής της. Το 2011 έφερε στον κόσμο τις δίδυμες κορούλες τους, την Έλλη και τη Μελίνα.
Όταν ήταν η Μελίνα 4 ετών έπρεπε να μπει να κάνει μια επέμβαση για να αφαιρέσει τα κρεατάκια. Η Δήμητρα θυμάται πως η Μελίνα δεν ήθελε να μπει στο χειρουργείο. Οι γονείς της προσπαθούσαν να την καθησυχάσουν, λέγοντας της πως της είχαν φέρει παιχνίδια και μαρκαδόρους για να ζωγραφίσουν μόλις βγει από το χειρουργείο.
«Δεν θυμάμαι αν πρόλαβα να την φιλήσω… Όλα έγιναν γρήγορα επειδή έκλαιγε», τονίζει η μητέρα της μικρής Μελίνας στο Cretalive.
Όταν η Μελίνα «έσβησε», η Δήμητρα υπέστη ισχυρό σοκ. «Έκλαιγα όλη την ώρα αλλά ήμουν ήσυχη. Μια παράξενη ησυχία…».
Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκε ήταν να τρέξει κοντά στην Έλλη, στην αδελφή της Μελίνας. Κοιμόταν στο σπίτι φιλικού προσώπου. Ήταν η πρώτη φορά που χώριζαν τα δύο κοριτσάκια. «Την ξύπνησα… Με ρώτησε που είναι η Μελίνα. Της είπα στον ουρανό. Πήρε και την κόκκινη σημαία της η Μελίνα στον ουρανό», μου είπε.
Συνεχίζοντας πρόσθεσε πως η Έλλη, ουσιαστικά, δεν έχασε μόνο την αδερφή της, αλλά και τους γονείς της, κατά κάποιο τρόπο. Στην αρχή δεν τους ήθελε, δεν τους κοιτούσε καν. Δεν έτρωγε και κοιμόταν στους παππούδες. Έχασε αυτό που ήξερε.
“Έφτιαχνε με τα τουβλάκια της σκάλες και τις νύχτες τις άφηνε έξω για να κατέβει η Μελίνα από τον ουρανό. Με το μυαλό της προσπαθούσε να βρει λύση να επιστρέψει η αδερφή της». λέει η Δήμητρα.
Η Δήμητρα για καιρό ήταν χαμένη. «Κοιμόμουν μέρα-νύχτα. Είχα άρνηση να σηκωθώ από το κρεβάτι. Είχα παραιτηθεί. Έκαναν μεγάλες προσπάθειες να με σηκώσουν…Όταν κάποια στιγμή η μαμά μου έφυγε, καθίσαμε με την Έλλη στο πάτωμα. Με κοίταξε στα μάτια και μου είπε «τώρα είμαστε οι δύο μας». Αν δεν ήταν η Έλλη, θα είχαμε δώσει και οι δύο τέλος στη ζωή μας».
Απευθύνθηκε σε ψυχολόγο, πήγε σε πνευματικό, άρχισε να διαβάζει για τις θρησκείες.. Έψαχνε απελπισμένα μία διέξοδο και αναζητούσε απάντηση για τις ψυχές των ανθρώπων. Λαχταρούσε να νιώσει ότι η ψυχή της Μελίνας είναι εκεί γύρω της.
Όπως εξομολογείται, ακόμα και όταν κήδευαν το παιδί, εκείνη πίστευε ότι ήταν ψέμα και θα σηκωθεί.
Τον Νοέμβριο του 2016 στις ζωές της Δήμητρας, του Μάνου και της Έλλης «εισέβαλλε» με τον πιο όμορφο τρόπο η Ανδριάννα. «Αυτό το μωρό το ήθελα πολύ για την Έλλη και πάλευα να είμαι καλά. Αυτό το μωρό ήταν ευλογία για όλους μας».
Για χρόνια η Δήμητρα πάλευε με τις τύψεις, τις ενοχές και την κατάθλιψη. Ένιωθε άσχημα όταν έπιανε τον εαυτό της να χαμογελά με κάποιο αστείο των παιδιών ή σε μία σχολική γιορτή. Για χρόνια μαζί με την Έλλη, φώναζε και Μελίνα, από συνήθεια. Τα δύο παιδιά ήταν αχώριστα. Όπου ήταν η μία, ήταν και η άλλη. Δούλεψε πολύ με τον εαυτό της για να καταφέρει να σταθεί στα πόδια της, να κοιτάζει μπροστά και να μη φοβάται να χαμογελάσει.
Πηγή: Cretalive
