Στο Παρίσι, στην έδρα της UNESCO, θα βρεθεί η Ελληνίδα νηπιαγωγός Μαρίνα Ζαχαρία, για να διεκδικήσει το Global Teacher Prize, «Νόμπελ των εκπαιδευτικών», με το έπαθλο του νικητή να ανέρχεται σε 1.000.000 δολάρια, αφού βρίσκεται στη λίστα των 50 κορυφαίων εκπαιδευτικών του κόσμου.
Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει το Global Teacher Prize, από το 2010 η Μαρίνα Ζαχαρία διδάσκει στην Όσσα, ένα μικρό χωριό της Ελλάδας με περίπου 300 κατοίκους, απομακρυσμένο από τον έξω κόσμο. Προηγουμένως, τα παιδιά εκεί δεν είχαν ταξιδέψει ποτέ έξω από το χωριό τους, δεν είχαν πάει ποτέ σε θέατρο ή κινηματογράφο και δεν είχαν επισκεφτεί ποτέ μουσείο. Η Μαρίνα αποφάσισε να διευρύνει τους ορίζοντές της και να δημιουργήσει επαφή με άλλα σχολεία εγγράφοντας το σχολείο της για έργα eTwinning. Στο πρώτο τους έργο το 2015-16, το σχολείο συνεργάστηκε με μαθητές από τη Βουλγαρία και τη Σλοβακία και μαζί κέρδισαν το Εθνικό Βραβείο eTwinning. Το 2017-2018, η Marina ίδρυσε ένα Ευρωπαϊκό Έργο eTwinning που ονομάζεται eTreeHuggers, όπου οι μαθητές έθεσαν ως καθήκον τους να προσπαθήσουν να προστατεύσουν τα δάση γύρω τους. Αυτό το έργο έλαβε την κορυφαία διάκριση και τιμήθηκε με το 1ο Ευρωπαϊκό Βραβείο eTwinning 2021.
Η μεγαλύτερη αγάπη της Μαρίνας όμως είναι η ρομποτική. Έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι της για να μπει η ρομποτική στο απομακρυσμένο σχολείο της και τα κατάφερε. Πολλές από τις οικογένειες των μαθητών της δεν είχαν τα χρήματα για να συνεισφέρουν σε κιτ ρομποτικής και το σχολείο της δεν είχε χρηματοδότηση από το κράτος για να το εξοπλίσει με τα τεχνολογικά προνόμια που απολαμβάνουν άλλα σχολεία στις μεγάλες πόλεις. Με τις συνεισφορές της Μαρίνας από τον δικό της μισθό και τη συμμετοχή των παιδιών σε διαγωνισμούς, το σχολείο κατάφερε να αποκτήσει τα απαραίτητα υλικά ρομποτικής για να συνεργαστεί με σχολεία από άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Από το 2018, το σχολείο έχει απονεμηθεί πολλαπλά Πιστοποιητικά Αριστείας για τη ρομποτική του δραστηριότητα και τις επιδόσεις του σε διαγωνισμούς. Η Όσσα, ένα μικρό χωριό που λίγοι γνώριζαν, σύντομα έγινε το επίκεντρο εκπαιδευτικών και ρομποτικών εκδηλώσεων και το σχολείο κέρδισε πολλές νίκες σε διαγωνισμούς. Αν η Μαρίνα έπρεπε να επιλέξει ένα επίτευγμα για το οποίο είναι περισσότερο περήφανη από τη διδακτική της καριέρα, θα ήταν ότι άνοιξε ένα παράθυρο στον κόσμο για τους μαθητές της.
Στη διδασκαλία της Μαρίνας προσπαθεί να εφαρμόσει αυθεντικές μεθόδους μάθησης που συνδυάζουν τεχνολογίες και προκύπτουν από το παιχνίδι. Η μάθηση με βάση το παιχνίδι προάγει μια θετική στάση απέναντι στη μάθηση και αναπτύσσει δεξιότητες μνήμης, μαζί με τις δυνατότητές της να συνδέει τους μαθητές. Κάθε χρόνο προσπαθεί να διδάσκει μαθήματα που είναι καινοτόμα και πρωτοποριακά: τα τελευταία χρόνια, έχει εφαρμόσει δραστηριότητες Τεχνητής Νοημοσύνης και Διαδικτύου των Πραγμάτων. Αυτός είναι ο λόγος που το νηπιαγωγείο στο οποίο διδάσκει επιλέχθηκε από το Υπουργείο Παιδείας της Ελλάδας ως ένα από τα σχολεία που θα προωθήσουν πιλοτικά έργα STEM.
Εάν η Μαρίνα κερδίσει το Παγκόσμιο Βραβείο Δασκάλου, θα χρησιμοποιήσει τα κεφάλαια του βραβείου για να σώσει ένα τοπικό μνημείο – το σπίτι Chatzi-Chatzichristakshe, το οποίο, αν και χαρακτηρίζεται ως «διατηρητέο μνημείο», παραμένει εγκαταλελειμμένο και αβοήθητο. Καθώς αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα παραδοσιακής μακεδονικής αρχιτεκτονικής του 19ου αιώνα, είναι ένα από τα πολυτιμότερα εναπομείναντα κτίρια του αγροτικού χώρου. Η διάσωσή του και η αποκατάστασή του θα έδινε στην τοπική κοινότητα ένα πολιτιστικό έργο που αποτελεί παράδειγμα βιώσιμης αγροτικής ανάπτυξης. Το όνειρο της Μαρίνας είναι να αναπαλαιώσει το σπίτι και να το μετατρέψει σε εκπαιδευτικό χώρο για όλα τα παιδιά της περιοχής.
