Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) είναι μια από τις συχνότερες νευροβιολογικές διαταραχές της παιδικής ηλικίας. Η συχνότητα εμφάνισης είναι περίπου η ίδια και στα δυο φύλα, με τη διαφορά ότι τα κορίτσια συχνά δεν είναι υπερκινητικά και διαχειρίζονται καλύτερα τη διαταραχή τους, γι’ αυτό και η διάγνωση μπορεί να γίνει αργότερα. Παρόλο που πρόκειται για μια τόσο συχνή κατάσταση, η ΔΕΠΥ συνεχίζει να είναι ελάχιστα κατανοητή.
Ωστόσο υπάρχουν τρία κύρια συμπτώματα που καθορίζουν την Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ): η απροσεξία, η υπερκινητικότητα και η παρορμητικότητα. Τα συμπτώματα είναι αρκετά σοβαρά, ώστε να επηρεάζουν τη συμπεριφορά του παιδιού σε κοινωνικές καταστάσεις και στο σχολείο.
Μερικές φορές όμως η ΔΕΠΥ είναι δύσκολο να διαγνωστεί επειδή πολλά από τα συμπτώματα που την καθορίζουν θεωρούνται “αναμενόμενες συμπεριφορές” σε όλα τα παιδιά. Ωστόσο η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία της ΔΕΠΥ αυξάνει την πιθανότητα μακροπρόθεσμης επιτυχούς θεραπείας για τα παιδιά με την διαταραχή.
Μια ψυχολόγος έφτιαξε ένα βίντεο -πείραμα στο οποίο βάζει απέναντί της σε μια πολυθρόνα δύο παιδιά σε διαφορετικό χρόνο το καθένα και απευθύνει στο καθένα ξεχωριστά, τις ίδιες ακριβώς ερωτήσεις. Το ένα παιδί έχει διαγνωστεί με ΔΕΠΥ, ενώ το άλλο όχι.
Οι αντιδράσεις των παιδιών μπορούν να μας δώσουν πολλά στοιχεία για τις “αθέατες” πλευρές της Διαταραχής Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας.
Σύμφωνα με τη ψυχολόγο τα παιδιά με ΔΕΠΥ εκδηλώνουν πολλές φορές συμπτώματα και από άλλες ψυχικές διαταραχές, όπως κατάθλιψη, άγχος και αντιθετική αρνητική διαταραχή. Επίσης, συχνά επιδεικνύουν χαμηλό επίπεδο αυτοπεποίθησης και μειωμένες κοινωνικές δεξιότητες. Πολλές φορές πέφτουν θύματα εκφοβισμού (bullying) στο σχολικό περιβάλλον και συμπεριλαμβάνονται πιο δύσκολα από τους συνομίληκούς τους σε κοινωνικές δραστηριότητες. Είναι όμως το ίδιο ευφυή και δημιουργικά όπως και τα παιδιά χωρίς ΔΕΠΥ, αλλά συχνά οι γονείς πιστεύουν ότι η συμπεριφορά τους είναι “περίεργη” και “αλλοπρόσαλλη”.
Αυτό είναι λάθος. Σε κάθε περίπτωση οι γονείς δεν πρέπει να βγάζουν ένα τέτοιο βιαστικό συμπέρασμα. Αν υπάρχει κάτι που δεν καταλαβαίνουν στη συμπεριφορά του παιδιού τους, οφείλουν να συμβουλευτούν έναν εξειδικευμένο γιατρό. Τόσο η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας, όσο και ο αυτισμός, είναι διαταραχές που δεν γίνονται εύκολα αντιληπτές από κάποιον που δεν γνωρίζει τα συμπτώματα.
Πηγή: iatropedia.gr
