Τα μεγαλύτερα θύματα των πολέμων και των καταστροφών είναι σίγουρα τα μικρά παιδιά που αδυνατούν να κατανοήσουν τη φρίκη αλλά και να παλέψουν μόνα τους για την επιβίωση τους. Μόνο μέσα στο 2020, 5.424 προσφυγόπουλα απομακρύθηκαν από τις οικογένειες τους. Κάποια στάθηκαν πιο τυχερά και βρήκαν οικογένειες να τα φροντίσουν και να τα αγαπήσουν.
Μεταξύ αυτών των οικογενειών βρίσκεται και εκείνη της κας Μαρούτσου, που το 2021, έχοντας ήδη ένα βιολογικό παιδί έγινε ανάδοχη οικογένεια για ένα μικρό ασυνόδευτο προσφυγόπουλο.
«Η Σ. ήταν εξαρχής πολύ φιλική και πρόσχαρη. Μας αποκαλούσε από την πρώτη μέρα «μαμά» και «μπαμπά», κάτι που μας συγκίνησε και μας έφερε ακόμα πιο γρήγορα κοντά. Φαντάζομαι πως είχε ανάγκη το παιδάκι να νιώσει ασφαλές, πως ανήκει σε μια οικογένεια…» αναφέρει η κα Μαρούτσου σε συνέντευξή της στο in.gr.« (Η κόρη μας) μας έλεγε ότι πάντα ήθελε μια αδελφούλα και δεν πτοήθηκε ούτε όταν η κοινωνική λειτουργός προσπάθησε να την προετοιμάσει για τις πιθανόν δύσκολες πλευρές μιας τέτοιας εμπειρίας. Φυσικά, όταν πρωτοπήγαμε να γνωρίσουμε την Σ., ρωτήσαμε μετά την Μ. αν συνεχίζει να επιθυμεί αυτή την αναδοχή και δήλωσε πως ναι», συνεχίζει.
«Της εξήγησα πως έχουμε δεσμευτεί να προσφέρουμε στέγη, τροφή και φροντίδα στην Σ. για ένα διάστημα. Η βραχυπρόθεσμη φύση της αναδοχής λειτούργησε τότε κατευναστικά προς τη Μ. που δήλωσε πως μετά όμως από αυτό το διάστημα θα πρέπει η Σ. να φύγει. Από τότε, βέβαια, κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι της σχέσης τους και τώρα έχουν δεθεί τόσο πολύ που η Μ. μας ρωτάει τι μπορούμε να κάνουμε για να μείνει η Σ. για πάντα…».
Ο δρόμος βέβαια για την υιοθεσία με τη νομική της μορφή, δεν είναι εύκολος για τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα. ‘Ομως η οικογένεια αυτή έχει αγκαλιάσει και αγαπήσει το κοριτσάκι τόσο, που ίσως η νομική μορφή της σχέσης να είναι το λιγότερο.
