Για τα παιδιά που μόλις πέρασαν σε μια σχολή και σε κανα δυο χρόνια θα νιώσουν πως δεν είναι ότι ονειρεύτηκαν, γράφει η συγγραφέας και καθηγήτρια της Νομικής, Λένα Διβάνη.
Η ανάρτησή της στο Facebook
Για τα παιδιά που μόλις πέρασαν σε μια σχολή και σε κανα δυο χρόνια θα νιώσουν πως δεν είναι ότι ονειρεύτηκαν δημοσιεύω ένα μειλ που μόλις μου έστειλε ένας που πέρασε τα ίδια, τόλμησε και τα κατάφερε. Εν ολίγοις τολμήστε να φανταστείτε τη ζωή που γουστάρετε αδέρφια. Οι ουρανοί είναι δικοί σας!
«Κυρία Διβάνη καλησπέρα σας,
Ελπίζω αυτό το email να σας βρίσκει καλά. Ίσως να μη με θυμάστε, ήμουν φοιτητής σας στη Νομική και πριν τέσσερα περίπου χρόνια είχαμε συναντηθεί και είχαμε συνομιλήσει μερικές φορές καθώς έψαχνα εναγωνίως να βρω το δρόμο μου, εκτός Νομικής και δικηγορίας.
Ε λοιπόν τα κατάφερα! Πήγα στη Σκωτία για μεταπτυχιακό στις Διεθνείς Σχέσεις, αποφοίτησα με διάκριση και πρώτος στο τμήμα μου. Είχα ως supervisor μια υπέροχη φιλελληνίδα καθηγήτρια και η μεταπτυχιακή διατριβή μου ήταν πάνω στη Βυζαντινή στρατηγική, βαθμολογήθηκε δε απο το Πανεπιστήμιο με 100%! Μετά την αποφοίτηση κατάφερα να βρω δουλειά ως ερευνητής σε μια μεγάλη εταιρεία γεωπολιτικών ερευνών και ερευνών ασφάλειας στο Λονδίνο. Και το σημαντικότερο, κατάφερα να κάνω τη μητέρα μου υπερήφανη!
Μετά από όλα αυτά, είχα την ανάγκη να σας στείλω αυτό το email για να σας πω την ιστορία μου και να σας ευχαριστήσω από καρδιάς. Αν δεν είχα έρθει σε εκείνη την εκδήλωση με τίτλο ‘ο Δικηγόρος που δεν έγινα’ πριν 4 χρόνια, ίσως να μην ήμουν τώρα εδώ. Αν δεν με είχατε δεχτεί στις ώρες ακρόασής σας για να μου δώσετε συμβουλές για τη ζωή μου, ίσως να μην ήμουν τώρα εδώ. Αν δεν είχα διαβάσει για τα ταξίδια σας στην Ελβετία, τη Νέα Ζηλανδία και την Αιθιοπία, ίσως να μην ήμουν εδώ. Αν ήμουν πέτρα, θα είχα σίγουρα χορταριάσει. Και αν δεν ήμουν πέτρα, θα ήμουν σίγουρα ένας δυστυχισμένος νεαρός δικηγόρος στην Αθήνα»
ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ!
