Πλατφόρμα Διαδραστικών Ντοκιμαντέρ για πρώτη φορά στην Ελλάδα


  • Οι Remarkable People είναι ήρωες που ανακαλύπτουν τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να διαχειριστεί κανείς τα αδιέξοδα της πρόσφατης κρίσης στην Ελλάδα, μέσα από μια διαφορετική και -ουσιαστικά- πολιτική παρέμβαση, γίνονται οι “οδηγοί” σε μια διαδραστική πλατφόρμα, όπου μπορεί ο θεατής να ζήσει τις ιστορίες τους διευρυμένες στο χώρο και στο χρόνο με επαυξημένο υλικό μέσα από έναν διαδραστικό τρόπο αναπαραγωγής.

    12 ανθρώπινες ιστορίες, 12 ταινίες μεγάλου μήκους, όπου πρωταγωνιστούν αόρατοι, δυσκολεμένοι και “καταδικασμένοι” ήρωες χωρίς καμία προοπτική και ελπίδα (όπως νεαροί άνεργοι επιστήμονες, άστεγοι, ανήλικοι φυλακισμένοι, κυνηγημένοι πρόσφυγες, Έλληνες μετανάστες στη Γερμανία, τραυματισμένα αδέσποτα), επαυξημένες με 180 μικρού μήκους ταινίες, δίνουν στο θεατή τη δυνατότητα να κινηθεί με τον τρόπο που θέλει ο ίδιος μέσα στις ιστορίες των ηρώων. 

    Κινηματογραφώντας για 7 χρόνια τις ζωές αυτών των ηρώων, που ανήκουν σε κοινωνικά ευπαθείς και ευάλωτες ομάδες, στο τέλος κάθε ταινίας εντοπίζεται φως στην άκρη του τούνελ, ανιχνεύονται λύσεις σε αδιέξοδα της κρίσης και δρομολογείται ένα happy end, το οποίο πετυχαίνουν μόνοι τους, χωρίς την παρέμβαση σεναριογράφου, σε μια χώρα όπου η κρίση διαρκεί.

    Με αυτόν τον τρόπο δημιουργείται μια νέα διαδραστική μορφή ντοκιμαντέρ, κάτι που γίνεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, με την υποστήριξη του Ιδρύματος Ωνάση. Έτσι οι αρχικές 12 ταινίες και οι ιστορίες τους επεκτείνονται δημιουργικά στο χρόνο και στο χώρο αποτυπώνοντας τη συνέχεια κάθε ιστορίας.

    “Η ΤΑΙΝΙΑ ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΑ”  ή  “Η ΤΑΙΝΙΑ” 

    Η πλατφόρμα δίνει στον θεατή δύο τρόπους για να “ζήσει” τις ιστορίες των αξιοσημείωτων ηρώων των ταινιών: Να παρακολουθήσει την ταινία με τον συνήθη τρόπο ή να επιλέξει να την παρακολουθήσετε διαδραστικά. Η ταινία θα προβληθεί στην αρχική κινηματογραφική μορφή της (μη διαδραστικά) και με ένα διαδραστικό τρόπο αναπαραγωγής θα προσφέρει στον θεατή επαυξημένο υλικό επεκτείνοντας τις ιστορίες των πρωταγωνιστών μέσα από επαυξημένο υλικό (ταινίες, φωτογραφίες κτλ) στο χώρο και το χρόνο.

    ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗΣ – πώς λειτουργεί

    Ο διαδραστικός τρόπος αναπαραγωγής δίνει την επιλογή στον θεατή να σχεδιάσει τη δική του κινηματογραφική εμπειρία διευρύνοντας την αρχική ταινία μέσα από το επαυξημένο υλικό. Επιλεγμένα βίντεο, φωτογραφίες και άρθρα θα εισαχθούν στη ροή με τη μορφή αναδυόμενου εικονιδίου σταματώντας τη ροή της ταινίας, και θα δώσουν στο θεατή την επιλογή -πατώντας τα- να μάθει περισσότερα για τους πρωταγωνιστές και τις ιστορίες τους.

    Θέλετε να μάθετε τι προσφέρει ο Μαραντόνα στα παιδιά του; Σας ενδιαφέρει αν θα καταδικαστεί ο Μαραντόνα; Πατήστε στο αναδυόμενο εικονίδιο για να μάθετε περισσότερα.

    Μετά το τέλος της αναπαραγωγής του επαυξημένου υλικού, η ταινία θα συνεχιστεί κανονικά από το σημείο που σταμάτησε.

    Το “Η ιστορία συνεχίζεται” θα σας οδηγήσει κατευθείαν στη σελίδα της ταινίας δίνοντας πρόσβαση σε όλο το επαυξημένο υλικό (βίντεο, φωτογραφίες, άρθρα και καταλόγους με ομάδες που υποστηρίζουν τις θεματικές των ταινιών), προκειμένου να μάθετε περισσότερα για τους αξιοσημείωτους ανθρώπους. Εκεί θα βρείτε νέο υλικό που δεν περιέχεται στον αρχικό κορμό της ταινίας. Στη σελίδα αυτή περιλαμβάνεται το επαυξημένο υλικό που εμφανίζεται μέσα από τη διαδραστική ταινία, καθώς και το επιπλέον υλικό (bonus) που δεν περιλαμβάνεται στον διαδραστικό αναπαραγωγέα. Το υλικό που έχετε ήδη δει, θα εμφανίζεται ως υποφωτισμένο για να ξεχωρίζει από το επαυξημένο υλικό που ακόμα δεν έχετε παρακολουθήσει.

    Η πλατφόρμα προσφέρει στον θεατή επίσης έναν οδηγό χρήσης του διαδραστικού τρόπου αναπαραγωγής, τον οποίο ο θεατής μπορεί να επισκεφθεί οποιαδήποτε στιγμή κατά τη διάρκεια της διαδραστικής ταινίας πατώντας πάνω στο σύμβολο “?”

    ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ

    «Ψάχνοντας τους ήρωες των ταινιών, τόσο μυθοπλασίας όσο και ντοκιμαντέρ, που γυρίζω τα τελευταία 10 χρόνια, βρέθηκα μπροστά σε μια Αθήνα διαφορετική, σχεδόν αόρατη και απροσδόκητα δυναμική. Κι εκεί συνειδητοποίησα πως αυτό που νιώθω, συχνά, ως αδιέξοδο στη σύγχρονη τέχνη, μάλλον απαιτεί μια νέα επαφή με την πραγματικότητα, με το ντοκουμέντο και τους τρόπους που γίνονται αφορμή, βάση και αφετηρία για το καλλιτεχνικό έργο. 

    Νιώθω πως η Αθήνα είναι μια παρεξηγημένη “χώρα” και το νιώθω κάθε φορά που μιλάω με τους συνεργάτες μου και τους συμπαραγωγούς μου στο εξωτερικό. Αυτή η εικόνα αλλάζει άρδην όταν έρχονται κι όταν τους “ξεναγώ” επιτόπου στην πόλη, με τον τρόπο που τη βλέπω, ή όταν γίνονται θεατές του τρόπου που την αποτυπώνουμε στο φακό από το 2009: Το ένιωσα στις αντιδράσεις του κοινού στις 42 χώρες όπου ταξίδεψα με την ταινία μυθοπλασίας “J.A.C.E. – Just Another Confused Elephant”. Μετά την προβολή μιλούσαν έκπληκτοι για μια Ελλάδα που δεν ήξεραν ούτε είχαν φανταστεί, για ήρωες (που ως αντιήρωες) διαχειρίζονται αυτοσχέδια κι επινοητικά τα αδιέξοδα της εποχής. Το “J.A.C.E. – Just Another Confused Elephant” ξεκίνησε να γυρίζεται με την αρχή της κρίσης το 2007 εν μέσω διαδηλώσεων. Το σενάριό της ταινίας βασίζεται σε μια αληθινή ιστορία ενός καταδικασμένου αντιήρωα που παλεύει να προσδιορίσει εξαρχής τι θα πει: “πατρίδα”, “οικογένεια” και “ταυτότητα”. Βασικό κίνητρο για την ταινία αυτή ήταν πως η ουσιαστική ιστορία γράφεται μέσα από αντιήρωες και στα ψιλά των εφημερίδων. Αυτό με ενδιαφέρει κυρίως τα τελευταία χρόνια κι εκεί ψάχνω τους πραγματικούς πρωταγωνιστές: στους αξιοσημείωτους που δε συναντάμε εύκολα στις οθόνες.

    Επειδή αυτήν τη στιγμή, ευτυχώς ή δυστυχώς, οι ιστορίες που συμβαίνουν στον τόπο μας είναι συνταρακτικές και συναρπαστικές από μόνες τους, αποφάσισα να χωθώ πιο πολύ στο ντοκουμέντο. Η σειρά «Συναντήσεις με αξιοσημείωτους ανθρώπους» έχει πρωταγωνιστές όχι αυτούς που βρίσκουν βήμα για να δείχνουν ότι είναι αξιοσημείωτοι αλλά εκείνους που δεν βλέπουμε. Στη διάρκεια των γυρισμάτων των ντοκιμαντέρ αυτών (από το 2011) συναντήσαμε και καταγράψαμε κινηματογραφικά πολλούς και διαφορετικούς τύπους ανθρώπων, οι οποίοι μοιάζουν να γίνονται “οδηγοί” σε μια ανθρωποκεντρική χαρτογράφηση της Αθήνας, των αδιεξόδων της και των λύσεων.
    Ανακαλύψαμε ανεξερεύνητες περιοχές της πόλης είτε στο κέντρο της είτε στην περιφέρειά της μέσα από χαρακτήρες που η ίδια η ζωή τους κάνει ήρωες συναρπαστικών καθημερινών διηγήσεων κρίσης και επιβίωσης. Για πρώτη φορά ένιωσα την αληθινή δύναμη του ντοκουμέντου και του ντοκιμαντέρ στον τρόπο που γίνεται μια τέχνη σημερινή με κοινωνικές παρεμβάσεις και στον τρόπο που εξασφαλίζει και τη συμμετοχή των ίδιων των ηρώων στο τελικό αποτέλεσμα χωρίς να τους αποτυπώνει μόνο ως υποκείμενα αποτύπωσης: κυρίως όταν οι ταινίες αυτές μπορούν να γίνουν “όπλα” διεκδίκησης για τους ίδιους τους πρωταγωνιστές τους που αποφασίζουν να εκθέσουν τις ιστορίες τους στο φακό για να απαιτήσουν λύσεις και για να λειτουργήσουν ως ενθαρρυντικά παραδείγματα. 
    Οι ήρωες (οι αντιήρωες, επιμένω) που συνάντησα και συναντώ τα τελευταία χρόνια είναι η εμμονή μου γιατί η επαφή μαζί τους νιώθω πώς λειτουργεί αποκαλυπτικά μέσα μου και ξεκαθαρίζει όσα νιώθω να ΄ναι θολά τελευταία. Κι έτσι άρχισα να σκέφτομαι μια νέα χαρτογράφηση της Αθήνας μέσα από μια μεγάλη λίστα ηρώων που στήνει μιαν καίρια ανθρωπογεωγραφία της πόλης και την καθιστά ζωντανή, κι όχι μόνο δέσμια ενός μακρινού παρελθόντος. Αυτοί οι ήρωες μοιάζουν να γίνονται οι “οδηγοί” σε μια πορεία που απαιτεί άμεσες δράσεις και καίρια παρέμβαση και διεκδικεί την προοπτική, ειδικά σε μια στιγμή που πυκνώνουν οι απειλές πως όλα μοιάζει να έχουν τελειώσει για όσους ζούμε σε αυτό τον –σχεδόν- καταδικασμένο τόπο.»

    Μενέλαος Καραμαγγιώλης



  • Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

  • Γράψτε το σχόλιο σας