Η ζωή βρίσκεται εκεί έξω!

Η διαρκώς αυξανόμενη χρήση ηλεκτρονικών μέσων στις μικρές ηλικίες, καταδεικνύει πως τα παιδιά βρίσκονται εγκλωβισμένα σε ένα τεχνολογικό life style. Αδυνατούν να αντιληφθούν ότι η ζωή βρίσκεται εκεί έξω. Μακριά απο το ψηφιακό κόσμο που αρέσκονται να ζουν.

Παρόλα αυτά, είναι γνωστές σε όλους τους γονείς οι παρενέργειες που προκαλούνται στην υγεία των παιδιών, απο την καθημερινή πολύωρη χρήση ηλεκτρονικών συσκευών.

Αμέτρητες έρευνες, μελέτες αλλά και η σχετική αρθρογραφία που έχει αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τον εθισμό των παιδιών στην αλόγιστη χρήση ηλεκτρονικών συσκευών.

Γλωσσική επικοινωνία, αδυναμία κοινωνικής προσαρμογής, εγκατάλειψη δεξιοτήτων, οφθαλμολογικά και μυοσκελετικά προβλήματα, διάσπαση προσοχής, παχυσαρκία. Θλιβερά αποτελέσματα σωματικής και ψυχικής βλάβης στην υγεία των παιδιών που εμφανίζουν εθιστική συμπεριφορά στα ηλεκτρονικά μέσα.

Επανειλημμένα έχει διατυπωθεί η άποψη, πως οι γονείς φέρουν την ευθύνη για τον ηλεκτρονικό εθισμό των παιδιών τους. Το σκεπτικό της άποψης συνίσταται, στο γεγονός πως πολλοί γονείς δεν παρακολουθούν τη δραστηριότητα των παιδιών τους.  Δεν εποπτεύουν το περιεχόμενο της ενασχόλησης τους με την τεχνολογία. Στο internet, στο gaming και στις άλλες παθητικές δραστηριότητες μπροστά στην οθόνη. Το κυριότερο όμως είναι, πως δεν θέτουν όρους και χρονικούς περιορισμούς στη χρήση ηλεκτρονικών μέσων.

Εν μέρει, η άποψη αυτή κρίνεται δικαιολογημένη. Σε έρευνα της εταιρείας MRB, το 68% των γονέων που συμμετείχαν στην έρευνα, δήλωσε πως δεν χρησιμοποιεί τα ηλεκτρονικά εργαλεία γονικού ελέγχου στις συσκευές. Ενώ το 50% δήλωσε πως χρειάζεται βοήθεια στην καθοδήγηση των παιδιών τους στο internet. Συνεπώς, είναι απαιτητή η ανάγκη να ακολουθήσουν οι γονείς την εξέλιξη της τεχνολογίας. Να ενημερωθούν και να συνδράμουν στην αλλαγή που έχει επέλθει στην καθημερινότητα των παιδιών τους.

Όμως στο μοτίβο της σύχρονης ζωής που ακολουθούν οι γονείς, ο επιστάμενος έλεγχος της ψηφιακής συμπεριφοράς των παιδιών, μοιάζει ανέφκτη προσπάθεια. Πολλές φορές, οι εξαντλητικοί ρυθμοί της επαγγελματικής δραστηριότητας των γονέων αλλά και οι άλλες υποχρεώσεις, καθιστούν αδύνατη την παρακολούθηση αλλά και τον έλεγχο της ημερήσιας ενασχόλησης των παιδιών με τα ηλεκτρονικά μέσα.

Από την άλλη, κάθε προσπάθεια δαιμονοποίησης του internet και των άλλων ηλεκτρονικών μέσων, αποτελεί ένα είδος οπισθοδρομικής και άτοπης  συμπεριφοράς. Σκοπός μας θα πρέπει να είναι, τα παιδιά να ακολουθούν τις επιταγές του σήμερα. Να κερδίζουν απο την τεχνολογική εξέλιξη και να εδραιώνουν ένα καλύτερο αύριο με την λελογισμένη χρήση των ηλεκτρονικών μέσων.

Η εμπέδωση του αρχαίου ρητού “Παν μέτρον άριστον”, θα πρέπει να αποτελεί και τον οδηγό απεγκλωβισμού των παιδιών μας, απο τα ψηφιακά γλυκίσματα των microchips της ηλεκτρονικής τους καθημερινότητας.

Η ζωή έχει και άλλες πτυχές. Εξίσου ενδιαφέρουσες. Που πολλές φορές βρίσκονται εκτός των τεσσάρων τοίχων ενός παιδικού δωματίου ή των στενών ορίων της σπιτικής εστίας.

Η ζωή βρίσκεται στον αθλητισμό. Στην τέχνη. Στο παιχνίδι στη φύση. Σε κάθε είδους χρήσιμη επιμορφωτική δραστηριότητα και ενασχόληση. Αυτός άλλωστε ήταν και ο λόγος της δημιουργίας του KidsHub. Να υπάρξει ένας ολοκληρωμένος οδηγός πόλης, στον οποίο γονείς και παιδιά θα μπορούν να έχουν πρόσβαση σε αμέτρητες προτάσεις ψυχαγωγίας και δημιουργικής απασχόλησης. Σε δραστηριότητες που καλλιεργούν και αναδεικνύουν τα προσόντα των παιδιών.

Η αναζήτηση και ανάδειξη χαρισμάτων που έχουν τα παιδιά, αποτελεί και το κλειδί της επιτυχίας σε αυτή την προσπάθεια φραγής του κινδύνου ηλεκτρονικής αποβλάκωσης.

Έχουμε χρέος ως γονείς, να καθοδηγήσουμε τα παιδιά στην κατεύθυνση να αγαπήσουν τον εαυτό τους. Να φερθούν δημιουργικά καλλιεργώντας τα προσόντα τους και να εκτονώσουν την ενέργεια τους, στηριζόμενα στις πραγματικές δυνάμεις τους. Και όχι στα όπλα και τα μέσα που τους προσφέρει μία εικονική πραγματικότητα.

Συνεπώς, η ζωή βρίσκεται εκεί έξω. Για να την απολαύσουμε, δεν χρειάζεται να μετατραπεί το πληκτρολόγιο σε προέκταση του εαυτού μας. Η ζωή δεν εγκλωβίζεται στο πλαίσιο της οθόνης μίας ηλεκτρονικής συσκευής. Ας δράσουμε άμεσα και αποτελεσματικά. Κι ας δώσουμε τέλος – εξασφαλίζοντας τη συνεργασία και τη συναίνεση των παιδιών μας – στον εφιάλτη μίας πιθανής ηλεκτρονικής εμμονής.

 

 

Γιάννης Γερ. Ζαπάντης

Γράψτε το σχόλιο σας